Puddle Of Mudd - "Re:(Disc)overed" [2011]

Το “Re:(Disc)overed” είναι μια εντελώς διαφορετική προσπάθεια για τους Puddle Of Mudd, από τότε που ο Wesley Scantlin σχημάτησε το συγκρότημα σχεδόν πριν από 20 χρόνια στην πόλη του Κάνσας. Αυτή τη φορά οι Puddle Of Mudd έχουν βάλει κάτω τις πένες τους και διασκεύασαν 11 από τα αγαπημένα τους ροκ τραγούδια όλων των εποχών - κλασικά κομμάτια από τους Rolling Stones, Led Zeppelin, Steve Miller Band, AC / DC, Elton John και πολλούς άλλους. Μερικά είναι απολύτως σωστά με τον χαρακτήρα του γκρουπ, άλλα είναι μια μεγάλη έκπληξη. Αλλά τελικά το Re:(Disc)overed είναι μια εξερεύνηση στις διαφορετικές πλευρές της μουσικής σύνθεσης τους.

Tracklist :
1. Gimme Shelter 5:05
2. Old Man 5:06
3. T.N.T 3:55
4. Stop Dragging My Heart Around 4:07
5. Joker 4:08
6. Everybody Wants You 3:36
7. Rocket Man 6:05
8. All Right Now 5:35
9. Shooting Star 5:17
10. D'yer Mak'er 4:19
11. Funk #49 4:14

http://www.puddleofmudd.com/

http://www.myspace.com/puddleofmudd

Gimme Shelter - Puddle of Mudd by sonic_pter

Arms and Sleepers - "The Organ Hearts" [2011]

Οι Arms and Sleepers είναι ένα ambient/trip-hop ντουέτο αποτελούμενο από τους Max Lewis και Mirza Ramic και σχηματίστηκαν το 2006 και έχουν κυκλοφορήσει μέχρι στιγμής διάφορα EPs και δύο άλμπουμς, το Black Paris 86 το 2007 και το Matador το 2009. Η μπάντα δίνει μία κιμηματογραφική αισθητική στις live εμφανίσεις της, γεγονός που είχαμε την ευκαιρία να διαπιστώσουμε και στις φετινές εμφανίσεις τους στην Ελλάδα.

Το 'The Organ Hearts' είναι το τρίτο τους άλμπουμ και διαχωρίζεται σε τρεις ενότητες και κάθε μία αντιπροσωπεύει την καθημερινά εναλλασσόμενη και ανά εποχή αλλαγή της σκέψης. Το άλμπουμ ξεκινάει με ευχάριστα χαμηλά beats. Στο δεύτερο μέρος, τα beats ανεβαίνουν λίγο και τα tracks “Antwerp” και “Reprise” προκαλούν χορευτικές διαθέσεις. Οι μελωδίες σου καρφώνονται στο μυαλό και δείχνουν τη μουσική ωριμότητα του ντουέτου. Στο τρίτο μέρος, στο “Kiss Tomorrow Goodbye” οι κιθάρες ανακατεύονται με ήχους από sythesizers και η μουσική γίνεται όλο και πιο αργή, σχεδόν
lounge. Στο επόμενο track “Atelier” τα έγχορδα δίνουν μία αίσθηση σκοτεινής jazz ενώ στο τελευταίο “Airport Blues” διαφοροποιείται ο ήχος με τη χρήση πιάνο και γυναικείων φωνητικών.

Το 'The Organ Hearts' σε αντίθεση με το προηγούμενο άλμπουμ έχει σαφώς λιγότερες κιθάρες και επικεντρώνεται κυρίως στα ηλεκτρονικά στοιχεία και τα βαριά drums. Γενικά, παρά τη χρήση πολλών οργάνων και γενικά επηρροών, το άλμπουμ παραμένει μεστό και έχει μία συναρπαστική και υπέρμετρη αίσθηση.

01. Kepesh
02. Tusk
03. I Sing The Body Electric
04. The Afternoon Child
05. A Smile In Sofia
06. Antwerp
07. Serie Noire
08. Reprise
09. Yesterday's Child
10. Kiss Tomorrow Goodbye
11. Atelier
12. Airport Blues

http://www.myspace.com/armsandsleepers/stream

Arms and Sleepers - Kepesh by BVAP

Kwoon - "The Guillotine Show" ep [2011]

Οι Kwoon είναι μια επταμελής post-rock μπάντα από τη Γαλλία. Το όνομα τους το έχουν δανειστεί από μία κινέζικη λέξη για τη στρατιωτική αίθουσα τέχνης συνώνυμη της γιαπωνέζικης dojo.


Μετά την κυκλοφορία των δύο άλμπουμ τους που γνώρισαν καθολική υποδοχή επανέρχονται με αυτό το EP, που κυκλοφόρησε στις 6 Οκτωβρίου με έξι tracks συνολικής διάρκειας περίπου μισής ώρας. Το άλμπουμ ανοίγει με το ομώνυμο track με το χτύπημα μιας καμπάνας σε ρυθμούς βαλς και ατμοσφαιρικά φωνητικά προσθέτοντας ένα πέπλο μυστηρίου σε ένα μάλλον gothic τόνο. Στο δεύτερο track "Wark" αυτή η gothic αίσθηση συνεχίζει με χαμηλά keyboards και μυστήρια φωνητικά με το μυστήριο να ενισχύεται από την περίεργη προφορά της Sandy που κάνει τα Αγγλικά να αποκρυπτογραφούνται σε μερικές στιγμές.


Ακολουθεί το "The Last Trip Of A Drunken Man", ένα σχεδόν ακουστικό κομμάτι και στη συνέχεια το "Emily Was A Queen" με μία επική πραγματικά εισαγωγή (ίσως το κορυφαίο track του EP) στο οποίο πραγματικά νοιώθεις σα να βρίσκεσαι εν μέσω μίας καταιγίδας σε κάποιο live. Στο "Bird" ξεκινούν με ένα στυλ πολύ παραπλήσιο του desert rock των Mercury Rev αλλά στο δεύτερο μισό ακολουθεί ένα πραγματικά καταιγιστικό κρεσέντο κιθάρας και μπάσου ενώ το EP κλείνει με μία ακουστική version του υπέροχου "I Lived On The Moon", με ωραία έγχορδα, περίτεχνες συγχορδίες και ένα χαρακτηριστικό τσέλο.


Οι Kwoon σε αυτό το EP πραγματικά δείχνουν πιο ώριμοι από ποτέ και ξεκινούν την ευρωπαική τους περιοδεία στις 10 Οκτωβρίου. Θα έχουμε την τύχη να τους δούμε και στη χώρα μας, καθώς θα ανοίξουν τη συναυλία των Mogwai στο Fuzz στην Αθήνα στις 21 Οκτωβρίου.


01 – The Guillotine Show
02 – Wark
03 – The Last Trip Of A Drunken Man
04 – Emily Was A Queen
05 – Bird
06 – I Lived On The Moon (Acoustic)

http://www.myspace.com/kwoonmusic

http://www.youtube.com/watch?v=4pRJF6m7a6w

Tα καλύτερα albums για τον Σεπτέμβριο 2011

Tα καλύτερα albums για τον μήνα Σεπτέμβριο 2011

1. dEUS - "Keep You Close"
2. Sivert Høyem - "Long Slow Distance"
3. Rachael Yamagata - "Chesapeake"
4. Extra Arms - "In Parallel"
5. Future Islands - "On The Water"

Επίσης πολύ καλά album

6. Steven Wilson - "Grace For Drowning"
7. Under Electric Light – "Waiting For The Rain To Fall"
8. Have Gun, Will Travel – "Mergers And Acquisitions"
9. We Were Promised Jetpacks – "In The Pit Of The Stomach"
10. Forest Fire – "Staring At The X"

http://youtu.be/YqchDW5SV_Y

Ceremony - "Rocket fire" [2010]

Οι Ceremony είναι μία post-punk/shoegaze μπάντα από το Fredericksburg της Virginia και σχηματίστηκαν από δύο τέως μέλη των Skywave. Μετά τη διάλυση των Skywave, ο μπασίστας Oliver Akerman έφτιαξε τους "A Place to Bury Strangers" και οι δύο εναπομείναντες Paul Baker και John Fedowitz έφτιαξαν τους Ceremony. Έχοντας όλες τις εκφάνσεις της shoegaze, οι Ceremony μπορούν να ισχυρίζονται ότι αντιπροσωπεύουν το είδος επάξια. Μαζεύοντας τα απομεινάρια των Skywave, το κιθαριστικό ντουέτο παράγει ένα θορυβώδη ήχο σε συνδυασμό με lo-fi drum machines και τη σκοτεινή φωνή του Baker.
Αν και κάθε track μπορεί να σταθεί από μόνο του, ο πραγματικά αδιαπέραστος ήχος της κιθάρας επικρατεί σε όλο το άλμπουμ συνολικά. Κάθε track περιβάλλεται με ένα πέπλο απίστευτα καθαρτικού ήχου και θορύβου ταυτόχρονα. Οι Ceremony πραγματικά είναι πολύ καλοί σε αυτό που κάνουν. Κορυφαίες στιγμές του άλμπουμ τα "Stars Fall", "Silhouette", "Never Make You Cry", "Leave Alone" και "Regret".
Το "Rocket Fire" είναι ένα απλό σχετικά άλμπουμ που περιβάλλεται από στρώματα θορύβου αλλά είναι πραγματικά αναζωογονητικό. Είναι εύκολο στο άκουσμα, όμορφο αλλά και με συνεκτική δομή. Είναι σα να ακούς τους Jesus and Mary Chain όπως θα ακούγονταν σήμερα ή κάποια παραγωγή της Factory Records από τις αρχές της δεκαετίας του 80.
01. Stars Fall
02. Never Make You Cry
03. Breaking Up
04. For Her Smile
05. Marianne
06. Silhouette
07. Don't Leave Me Behind
08. Someday
09. It's Too Late
10. Regret
11. Leave Alone
12. Walk Away

13. Cracked Sun

http://www.myspace.com/ceremonytheband

The Medics - "Dance Into The Dark" [2011]

Οι The Medics είναι μια Αυστραλιανή ροκ μπάντα που σχηματίστηκε στο Cairns του Queensland το 2007. Τον Απρίλιο του 2010 μετακινήθηκαν στο Brisbane. Το αρχικό Line-up της μπάντας αποτελούνταν από τους Jhindu Lawrie, Charles Thomas, Kahl Wallace και Emma Andrews και αργότερα έγιναν πενταμελές σχήμα με την προσθήκη του Andrew Thomson. Μετά, η Andrews εγκατέλειψε την μπάντα μειώνοντας και πάλι τα μέλη σε 4. Κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο και ομώνυμο Ep τους το 2008 και ακολούθησε το δεύτερο "This Boat We Call Love" το 2010, οπότε και κέρδισαν το βραβείο Band Of The Year στην Αυστραλία.


Οι Medics δεν έχουν έναν ήχο που δεν έχουμε ξανακούσει. Θυμίζουν σε πολλά σημεία τις indie μπάντες από το μεγάλο νησί στα 90s (Stereophonics, Marion) αλλά και την επόμενη δεκαετία (Arctic Monkeys, Klaxons, The Young Knives) χωρίς να υστερούν σε εφευρετικότητα, πρωτότυπα riffs και φωνητικά βέβαια.


Κορυφαίες στιγμές του άλμπουμ το ομώνυμο track αλλά και τα "Shake It Off (The Beat Goes On)", "I Don't Feel So Good", "Gold" και "Kill All The Lights". Γενικά, το άλμπουμ έχει συνοχή και ακούγεται από την αρχή μέχρι το τέλος σαν να είναι ένα τραγούδι που κλείνει με την ωραία μελωδεία του "Body And Mind".


1. Dance Into The Dark (3:49)
2. City (2:24)
3. Shake It Off (The Beat Goes On) (3:06)
4. Wires (3:20)
5. A Little Bit Of Love (3:00)
6. I Don't Feel So Good (3:36)
7. Word In My Heart (2:54)
8. Gold (3:14)
9. Water (3:16)
10. Explode (3:20)
11. Kill All The Lights (2:52)

12. Body And Mind (3:31)

http://themedics.com.au/home

http://www.myspace.com/themedicsband1

Khuda - "Iecava" [2011]

Oι Κhuda είναι μία διμελής ορχηστρική post- rock μπάντα από το Leeds, σχηματίστηκαν το 2007 και αυτοπροσδιορίζονται ως ψυχεδελικό/ πειραματικό/ progressive post-rock. Έχουν κυκλοφορήσει ένα EP (Stratospherics) και ένα LP (Pallingenesia) και αυτό είναι πλέον το δεύτερο άλμπουμ τους που είχαμε τη χαρά να απολαύσουμε στις πρόσφατες εμφανίσεις τους στη χώρα μας.

Το συνολικό αποτέλεσμα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί εντυπωσιακό. Κιθαριστικές μελωδίες που μπορούν να συγκριθούν μόνο με αυτές των If These Trees Could Talk περιβάλλουν κάθε στιγμή του άλμπουμ από την εισαγωγή του ακόμα με το "Seia". Στο "Βoreas", τα κρουστά παίζουν πλέον τον κύριο ρόλο με το βάθος και τη δυναμική τους, παράγοντας μία ethnic και tribal αίσθηση που παραμένει στο άλμπουμ σε όλη τη διάρκεια του. Οι Khuda ανεβάζουν ρυθμούς στο πρώτο μέρος του "Luka Mesto", στο ίσως πιο δελεαστικό μέρος του άλμπουμ, για να ακολουθήσει το ομώνυμο track ως ενδιάμεσο στην αναμενόμενη επική ανατροπή που τελικά δεν έπεται γιατί οι Khuda τελικά οδηγούνται σε ένα λιγότερο συμβατικό τζαμάρισμα με μικρές αλλά δυνατές κλίμακες στο τέλος.

Το άλμπουμ δεν είναι το τυπικό post-rock άλμπουμ γιατί έχει τα κρουστά και τις μελωδίες που αντιστοιχούν σε ένα πειραματικό ροκ άλμπουμ. Το "Haikyo" ξεκινά το δεύτερο μέρος και δίνει μία πιο ambient αίσθηση με επίμονους ατμοσφαιρικούς τόνους σε όλη τη διάρκεια του ενώ το "Marchmen" έχει ίσως τα πιο έντονα κρουστά του άλμπουμ με τις χαμηλές κιθαριστικές μελωδίες του "Don Benito" να εναρμονίζονται τέλεια με τις υψηλές συνεισφέροντας στο ίσως καλύτερο track του άλμπουμ. Το “Tyche" κλείνει αυτό το ωραίο οδοιπορικό με μία κορύφωση των όλων όσων μας

προσφέρει το άλμπουμ.

Εν κατακλείδει, η μουσικότητα του "Iecava"είναι πραγματικά εντυπωσιακή και η επιθυμία των Khuda να πειραματιστούν έχει ως τελικό αποτέλεσμα κάτι πραγματικά μοναδικό στο είδος του. Τη στιγμή που άλλες μπάντες ακολουθούν την πεπατημένη, οι Khuda δεν φοβούνται να παγιώσουν τη δική τους ταυτότητα. Με τη μόνη ένσταση ότι λόγω των πολλών ethnic και tribal επηρροών, θα μπορούσαν να προστεθούν και άλλα όργανα στην παραγωγή (όπως sitars, πρόσθετα κρουστά, ξυλόφωνα), το "Iecava" είναι πραγματικά μία πολύ καλή παραγωγή όχι ακόμα γνωστή στο ευρύ κοινό αλλά με

προοπτικές να τους κάνει γνωστούς παγκοσμίως.

1. Seia

2. Boreas

3. Luka Mest

4. Iecava

5. Haikyo

6. Marchmen

7. Don Benito

8. Tyche

http://www.myspace.com/khudamusic

Julie’s Haircut - "Our Secret Ceremony" [2009]

Οι Julie’s Haircut αποτελούνται από 6 μουσικούς της περιοχής της Εμίλια, στην βόριο-κεντρική Ιταλία. Αναφερόμαστε στους Nicola Caleffi, Luca Giovanardi, Roberto Morselli, Andrea Rovacchi, Andrea Scarfone, Laura Storchi (plus τον Fabbio Vecchi). Σχηματίσθηκαν το 1994 και το πρώτο άλμπουμ τους “Fever in the funk house” βγήκε το 1999. Το 2001 κυκλοφορούν το “Stars never looked so bright”, το 2003 το “Adult situations”, το 2006 το “After dark, my swee”t το 2009 το “Our Secret Ceremon”, και στο φετινό τους δεκάιντσο διασκευάζουν Alejandro Jodorowsky και Nino Rota.

Η μουσική τους χαρακτηρίζεται ως ένα περίεργο μίγμα garage rock, psychedelic noise, melodic pop, indie-rock.

Το “Our Secret Ceremony” αρχίζει με το Sleepwalker ένα ποπ χορευτικό κομμάτι γεμάτο drum machine, synth και groovey μπάσο, που ανεβάζει την διάθεση με το καλήμερα. Το The Shadow, Our Home συνεχίζει σε pop-rock ρυθμούς, αλλά με μια 80ς ματιά, μας καλεί να κάνουμε μια βόλτα στις σκιές και να τις κάνουμε σπίτι μας. Το The Stain είναι ένα κλειστοφοβικό ελεκτρό-ροκ τραγούδι. Το The Devil In Kate Moss είναι ίσως η καλύτερη στιγμή του άλμπουμ και οι Julie’s Haircut δείχνουν όλα τους τα όπλα. Αποτέλεσε το πρώτο single του άλμπουμ και έχει ένα υπέροχο video clip. Βεβαία το τραγούδι δεν αναφέρετε στην Kate Moss αλλά στο cult porno film The Devil In Miss Jones! Το The Dead Will Walk The Earth φλερτάρει με την σκηνή του shoegaze. Ενώ με το 12λέπτο Origins μοιάζει γραμμένο για να συνοδέψει απαγγελία Βοκκακίου και Δάντη (εξαιρετικό φινάλε). Το Instrumental Mean Affair βουτάει στα βαθιά νερά της acid jazz-funky με έντονα στοιχεία ψυχεδέλειας και ροκ. Τα Mountain Tea Traders και Let The Oracle Speak κλείνουν το μέρος των Κηρυγμάτων (Sermons) δείχνοντας ότι και οι Julie’s Haircut είναι εν μέρη παιδιά των Radiohead.

Τα Λειτουργικά (Liturgy) ανοίγουν με το La Macchina Universale και κλείνουν με το They Came To Me, τα μοναδικά κομμάτια που περιέχουν στοίχους σε αυτό το 2^ο μέρος. Τα υπόλοιπα κομμάτια (The Devil In Kate Moss Part II: Exorcism, Hidden Channels Of The Mind, Breakfast With The Lobster και Ceremony) είναι Instrumental. Γενικά το δεύτερο αυτό μέρος είναι πιο κλειστό, πιο πειραματικό, πιο ακατέργαστο και πιο δυσκολοπρόσιτο. Μοιάζει με ένα φανταστικό ταξίδι στην ψυχεδέλεια των Julie’s Haircut.

Ένα μικρό διαμαντάκι από την γειτονική Ιταλία.

Tracklist:

"Sermons"

1. Sleepwalker

2. The Shadow, Our Home

3. The Stain

4. The Devil In Kate Moss

5. The Dead Will Walk The Earth

6. Origins

7. Mean Affair

8. Mountain Tea Traders

9. Let The Oracle Speak

"Liturgy"

1. La Macchina Universale

2. The Devil In Kate Moss Part II: Exorcism

3. Hidden Channels Of The Mind

4. Breakfast With The Lobster

5. Ceremony

6. They Came To Me

www.julieshaircut.com

www.myspace.com/julieshaircut

Young Adults - "Black Hole" [2010]

Οι Young Adults είναι ένα τρίο από το Allston της Μασαχουσέτης.

Έχουμε και λέμε λοιπόν: Demitri Swan στο μπάσο και τα φωνητικά, Chris Villon στις κιθάρες και τα φωνητικά και Kurt Villon στα ντραμς. Είναι ίσως ο ορισμός του φρέσκου, καθώς μετρούν μονάχα 2 χρόνια ζωής, αφού σχηματίστηκαν τον Οκτώβριο του 2009 από τους δύο πρώτους για να «σκοτώσουν» τη μετα-κολεγιακή τους βαρεμάρα. Επιπλέον, το κοινό τους ενδιαφέρον σε μουσικές όπως το punk και η shoegaze, τους βοήθησε να πραγματώσουν το σχηματισμό της μπάντας, που ολοκληρώθηκε με την προσθήκη του αδελφού του Chris.

Ακούγοντας το δίσκο τους, εύκολα διαπιστώνει κάποιος το απίστευτο δέσιμο της μπάντας (βοηθάνε και λίγο οι συγγενικοί δεσμοί!!) πράγμα αξιοπερίεργο για ένα τόσο βραχύβιο σχήμα. Ακόμα, σε τσιγκλάει η πρωτόλεια πανκ (σχεδόν εφηβική) ενέργεια, αλλά και οι ηχητικές ομοιότητες με κάποιους μεγάλους του είδους. Συγκεκριμένα, στο Rip It Up, θαρρείς ότι ακούς τους Fugazi εποχής Red Medicine, αλλά είκοσι χρόνια νεότερους. Ακόμα, τα Impression και Let Us Out, παραπέμπουν με μοναδικό τρόπο στους Beast Of Burbon. Στο δίσκο υπάρχει και μια διασκευή στο "Over the Edge" των Wipers.

Τα δεκατρία τραγούδια στο Black Hole είναι ένα καλό παράδειγμα του τέλειου συνδυασμού postpunk, shoegaze και γεμάτου θυμού indie ροκ. Μεγάλο άλμπουμ. Συνιστάται ανεπιφύλακτα. Οι οπαδοί των My Bloody Valentine, Sonic Youth, Pixies, No Age, Beast Of Burbon, Fugazi να το λάβουν υπόψη.

Tracklist:
1. Reverie 1
2. Let us out
3. Wasting time
4. Black surf
5. Rip it up
6. Impression
7. Over the edge
8. Life under review
9. Annulation
10. Bummer Summer
11. Drifting
12. Reverie 2
13. Campfires

http://www.myspace.com/youngadultsband

http://youngadultsma.bandcamp.com/album/black-hole

Video από το χθεσινό secret gig των James στη Θεσσαλονίκη.

Video από το χθεσινό secret gig των James στη Θεσσαλονίκη!

Δείτε video από την χθεσινή εμφάνιση των James στην Δημοτική Τηλεόραση Θεσσαλονίκης TV 100 στο τραγούδι "Getting away with it (all messed up)" με τον Tim Booth να αναφέρεται στην αρχή και στην οικονομική κρίση της Ελλάδας.

Tα λόγια νομίζω πως είναι περιττά.

We Were Promised Jetpacks - "In the Pit of the Stomach" [2011]

Οι We Were Promised Jetpacks είναι ένα τετραμελές indie συγκρότημα από την Γλασκόβη της Σκωτίας.

Τα πολλά λόγια είναι περιττά. Καθαρό indie rock με τα όλα του, υπόγειο κιθαριστικό χώσιμο, δυνατά φωνητικά με μια βαριά σκωτσέζικη προφορά και πάρα πολύ πάθος, που εκπέμπουν τόσο μουσικά, όσο και στιχουργικά.
Τα πρώτα δείγμα της δουλειάς τους ''Τhese Four Walls'' (2009) και το EP τους, το ''The Last Place You'll Look'' (2010) ήτανε καταπληκτικά, από την εισαγωγή μέχρι και το τελευταίο κομμάτι.

Αυτό το μήνα, κυκλοφορούν την δεύτερή τους ολοκληρωμένη δουλειά “In the Pit of the Stomach”, που ακολουθεί όμοια δημιουργικά μονοπάτια και αποτελεί άξιος ακόλουθος του πρώτου τους άλμπουμ και δείχνουν μια συνθετική ωριμότητα που κεντρίζει το ενδιαφέρον.

Ο δίσκος ανταποκρίνεται τέλεια σε ό,τι ζητάς από μια μπάντα. Είναι έξυπνος, δύσκολος και μπορείς να χορεύεις σαν ηλίθιος όσο τον ακούς. Προάγγελος του δίσκου το single “Act On Impulse”

Aκούστε το!

Tracklist:

1. Circles and Squares
2. Medicine
3. Through the Dirt and the Gravel
4. Act On Impulse
5. Hard to Remember
6. Picture of Health
7. Sore Thumb
8. Boy In the Backseat
9. Human Error
10. Pear Tree
11. Build Me a Bridge (iTunes Bonus Track)
12. Where I Belong (Amazon Bonus Track)

http://www.myspace.com/wewerepromisedjetpacks

Οι The Ex τον Οκτώβριο live σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη

Παρασκευή 21 Οκτωβρίου 2011, Gagarin 205, Αθήνα
Σάββατο 22 Οκτωβρίου 2011, Μύλος, Θεσσαλονίκη

Οι Ολλανδοί πρωτοπόροι του post punk The Ex δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις!

Το underground συγκρότημα δημιουργήθηκε πάνω στην έκρηξη του punk το 1979 και στο γύρισμα της δεκαετίας, το 1980, έβγαλε το πρώτο του studio album, “Disturbing Domestic Peace”.
Όπως ήταν αναμενόμενο αρχικά έπαιζαν punk αλλά μέσα στα τριάντα χρόνια της μουσικής τους πορείας εξελίχθηκαν και ενσωμάτωσαν πολλά και διαφορετικά είδη : noise, rock, jazz, αυτοσχεδιασμοί αλλά και ethnic μουσικές επιρροές, χαρακτηρίζουν το “Ex Music” παίξιμο τους.
Με τις ακραία ρυθμικές, φαλτσαριστές κιθάρες, τα δαιμονισμένα drums και «εκσφενδονίζοντας» συνεχώς ειρωνικούς στίχους, οι The Ex κατάφεραν να μην «καλουπωθούν» ποτέ.
Βρίσκονται πάντα σε αναζήτηση νέων ιδεών και συνεργασιών με ανθρώπους που τους εμπνέουν.
Βασική αρχή τους, που δεν πρόδωσαν ποτέ, παραμένει το να γράφουν μουσική με την καρδιά τους και την ψυχή τους, μακριά από τους εμπορικούς δρόμους προώθησης. Κινούνται πάντα ανεξάρτητα και αυτό αντανακλάται και στον τρόπο που οργανώνουν τις συναυλίες τους αλλά και στον τρόπο διάθεσης και διανομής της μουσικής τους.

Το “Catch My Shoe” είναι το ολοκαίνουργιο album τους, που κυκλοφόρησαν το Σεπτέμβριο του 2010 από την δική τους εταιρία, την Ex Records, με τον καινούργιο τους τραγουδιστή, Arnold de Boer και με παραγωγό τον Steve Albini.

Παρασκευή 21 Οκτωβρίου 2011, Gagarin 205, Αθήνα

Σάββατο 22 Οκτωβρίου 2011, Μύλος, Θεσσαλονίκη

Current lineup
TERRIE HESSELS - guitar, baritone guitar
ARNOLD DE BOER - vocals, guitar, sampler
ANDY MOOR - guitar, baritone guitar
KATHERINA BORNEFELD - drums, vocals

Η προπώληση των εισιτηρίων έχει ξεκινήσει!

ΣΗΜΕΙΑ ΠΡΟΠΩΛΗΣΗΣ

Αθήνα
TICKET HOUSE
Πανεπιστημίου 42 (εντός της στοάς).
Τηλέφωνο Επικοινωνίας: 210 3608 366

Θεσσαλονίκη
MUSIC LAND
Μητροπόλεως 102
Τηλέφωνο Επικοινωνίας: 2310 264 880

Οι Walkabouts στην Ελλάδα τον Ιανουάριο 2012!

Μια από τις πιο αγαπημένες μπάντες του ελληνικού κοινού, οι Walkabouts, θα βρίσκονται στη χώρα μας τον Ιανουάριο για δύο συναυλίες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

Αν και δεν έχει ανακοινωθεί ακόμα επίσημα από την διοργανώτρια εταιρία, η ευχάριστη αυτή πληροφορία για τους πολυπληθείς Έλληνες φαν του γκρουπ, επιβεβαιώνεται από το επίσημο site των Walkabouts.

Συγκεκριμένα, η παρέα του Chris Eckman και της Carla Torgerson, θα βρίσκονται στις 27 Ιανουαρίου στο Γαία live της Θεσσαλονίκης ενώ μια μέρα μετά θα εμφανιστούν στο Κύτταρο.

Η νέα αυτή περιοδεία των Walkabouts που ξεκινάει επίσημα στις 13 Ιανουαρίου του 2012, έχει ως αφορμή την κυκλοφορία του Travels in the Dustland, που θα κυκλοφορήσει στις 21 Οκτωβρίου και αποτελεί την πολυαναμενόμενη επιστροφή τους μετά το Acytelene του 2005.

Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τα εισιτήρια και την προπώληση τους αναμένονται σύντομα.

Girls - "Father, Son, Holy Ghost" [2011]

Οι Girls είναι μια indie rock μπάντα από το San Francisco της California. Αποτελούνται από δύο βασικά μέλη, τον Christopher Owens (συνθέτης) και τον Chet "JR" White που παίζει μπάσο και κάνει και την παραγωγή. Κατά καιρούς, ο ήχος τους έχει συγκριθεί με τον Elvis Costello, Buddy Holly και τους Beach Boys.

Οι Girls επιστρέφουν φέτος μετά το υπέροχο ντεμπούτο άλμπουμ τους και ένα εξίσου καλό EP και η μουσική τους ενώ παραπέμπει στο παρελθόν καταφέρνει να ακούγεται σαν κάτι εντελώς καινούργιο.

Με το πρώτο άκουσμα το "Father, Son, Holy Ghost" σου προκαλεί μια σχεδόν αιθέρια αίσθηση οικειότητας, σα να ακούς αυτά τα τραγούδια που ακούς σε όλη σου τη ζωή και δεν μπορείς να τα κατατάξεις σε κατηγορίες. Το εναρκτήριο "Honey Bunny" έχει ένα συρτό ρυθμό και riff που θυμίζει Paul Simon ενώ το "Love Like a River" έχει μία έμμετρη δομή, συγχορδίες και πιάνο που θυμίζει τους Beatles' στο "Oh! Darlin". Το "Magic" έχει όμορφες και αισιόδοξες ποπ συγχορδίες ενώ το "Die" (ίσως το κορυφαίο track του άλμπουμ) μοιάζει τρομερά το "Highway Star" των Deep Purple. Το πρώιμο
single του άλμπουμ "Vomit" είναι ένα επικό track με όργανο και gospel φωνητικά, το "Just a song" ξεκινάει με ακουστική κιθάρα και συνεχίζει με ένα ψιθυριστό ρεφρέν με τον Owens να συνοδεύει τέλεια τον ήχο του φλάουτου ενώ το οκτάλεπτο "Forgiveness" εκφράζει τη συναισθηματική κορύφωση του άλμπουμ.

Η επιτυχία του άλμπουμ οφείλεται στο τέμπο της φωνής του Owens που έχει τον τόνο της φωνής του Elvis Costello χωρίς τη σαρκαστικότητα του αλλά με τα ψιθυρίσματα του Εlliott Smith. Τα τραγούδια του Owens συχνά δείχνουν να έχουν μία απροσδιόριστη και ανευ κατεύθυνσης διάθεση για αγάπη, έρωτα και φιλία εκτός της έννοιας της σεξουαλικότητας. Όλα αυτά κάνουν το άλμπουμ πραγματικά ξεχωριστό και εύκολο να διακρίνεις ότι από πίσω του κρύβεται η ιδιάζουσα προσωπικότητα του συνθέτη και τραγουδιστή του Christopher Owens.

1. "Honey Bunny" 2:41
2. "Alex" 4:59
3. "Die" 4:58
4. "Saying I Love You" 4:06
5. "My Ma" 4:05
6. "Vomit" 6:28
7. "Just A Song" 6:48
8. "Magic" 3:35
9. "Forgiveness" 7:58
10. "Love Like A River" 3:49
11. "Jamie Marie" 4:36

http://www.myspace.com/girls

Extra Arms – "In Parallel" [2011]

Από το Μπρούκλιν, Νέα Υόρκη, οι Extra Arms αποτελούνται από τον Dave Yang (φωνητικά, κιθάρα), Daniel Benjamin (τύμπανα), Μatt Haar (κιθάρες) και Max Kimbrel (μπάσο). Αρχικά είχαν συσταθεί ως USVS σαν πρώτο όνομα και η μπάντα πέρασε μια περίοδο με αλλαγές στη σύνθεση της μέχρι το 2009, όπου το lineup της σταθεροποιήθηκε και έτσι η μπάντα θα μπορούσε να επικεντρωθεί στην φωνή και τον ήχο τους.

Το "In Parallel" είναι το πρώτο τους full length album, που θα κυκλοφορήσει στις 11 Οκτωβρίου 2011 και περιλαμβάνει 11 κομμάτια της πειραματικής indie-rock, με αντισυμβατικά τραγούδια και μουσικές τεχνικές. Συνολικά, είναι ένα ισχυρό άλμπουμ όπου οι λάτρεις της μουσικής θα εκτιμήσουν τις soulful μελωδίες του και το ταλέντο που δείχνουν ως μπάντα.

Genre: Alternative/Indie/Rock
Country: USA

Tracklist

01. Best Disguise Is No Disguise
02. Race To Sleep
03. In Parallel
04. Powerlessness
05. Finality
06. Leave The Ones That Left
07. A Breather
08. Soft Power
09. What We Can’t Do Alone
10. For What God Allows
11. White Dress

http://extraarmsmusic.com/