Παρασκευή 14 Δεκεμβρίου 2012

The Chaw - 'The Chaw' (2012)


Οι The Chaw είναι μία τετραμελής Psych Rock μπάντα από το San Francisco. Αφού ανάλωσαν αρκετό χρόνο μέσα στο 2010 γράφοντας μουσική, ξεκίνησαν επίσημα τον Ιανουάριο του 2011 όταν και παίξανε για πρώτη φορά σε ένα τοπικό bar. O ήχος τους έχει ένα δυναμικό χαρακτήρα, με σκοτεινές συγχορδίες "ποτισμένες" στην παραμόρφωση, συχνές αναφορές στα soundtracks των κλασσικών spaghetti westerns και ψυχεδελικές αποδράσεις που σε μεταφέρουν νοητά σε ένα κόσμο γεμάτο μυστήριο και ίντριγκα.

Πρόσφατα, ολοκλήρωσαν την παραγωγή και ηχογράφηση του ομώνυμου τους LP (κυκλοφόρησε στις 6 Νοεμβρίου) σε μία πραγματική κατάθεση ψυχής, δημιουργίας (και όχι μόνο...), άρχισαν ήδη να απολαμβάνουν τους καρπούς αυτής της δουλειάς με το να είναι headliners σε αρκετά gigs μέσα στο San Francisco αλλά και σε όλη τη Νότια California. 

Το εναρκτήριο "Campaigning Man" μπορεί να σε ξεγελάσει ότι πρόκειται να ακούσεις κάποιο ακουστικό ισπανόφωνο άλμπουμ επηρρεασμένο από τη μεσαιωνική μουσική αλλά με το επόμενο "Everything Wrong" καταλαβαίνεις το πολύπλοκο της μουσικής τους- μία μελωδία με πολλά synthesisers και μια σκοτεινή βαθιά φωνή αλά Peter Murphy. Το τρίτο "The Whole Night Through" αλλάζει πάλι το ύφος με ένα κράμμα ψυχεδέλειας, garage rock και καλού βρώμικου rock ενώ το "The Road" έχει ένα ταξιδιάρικο ρυθμό ίσα ίσα να σε κρατάει ξύπνιο σε βραδινή οδήγηση.

Το "Rat" εκφράζει απόλυτα το σύγχρονο άνθρωπο, το "In the Valley" θα μπορούσε κάποιος να το πει ακόμη και ψαλμωδία και το "Mount Diablo" θα μπορούσε να επενδύσει μουσικά κάποια βιβλική ταινία. Στο "Changing Blues" η φωνη ειναι κάπως βαρύτονη σαν αυτή του Chris Izaak ή του Cherry Ghost ενώ, τέλος, στο "I with You" συνεχίζουν με παρόμοιες κιθάρες και φωνητικά αφήνοντας σε με την προσμονή του επόμενου τραγουδιού τους που δε θα ακούσειςποτέ.

Το μόνο σίγουρο είναι πρόκειται για ένα LP που δε χρειάζεται να το ακούσεις στο τέρμα της έντασης για να νοιώσεις τη δύναμη του και ότι θα τύχει αποδοχής από ένα μεγάλο κοινό γιατί έχει μια ένταση που λείπει από πολλές από τις σύγχρονες μπάντες. 

Tracklist:

1. Campaigning Man
2. Everything Wrong
3. The Whole Night Through
4. The Road
5. Rat
6. In the Valley
7. The Feud
8. Mount Diablo
9. Changing Blues
10. I with You

links:


Πέμπτη 13 Δεκεμβρίου 2012

Moses Luster And The Hollywood Lights - 'Stands Alone' (2012)


Ο Moses Luster πρόκειται για μια «ειδική» περίπτωση καλλιτέχνη. Αν και είναι στη «γύρα» για μια δεκαετία και βάλε, μόλις πέρυσι κατάφερε να μπει στο studio και να ηχογραφήσει το πρώτο του album με τίτλο «Ι’m the Lion».
Ο Moses Luster επέστρεψε φέτος, φέρνοντας μαζί του ένα νέο άλμπουμ το “Stands Alone”.
Έντεκα αυτόφωτα διαμάντια που θα μπορούσαν να είναι «παιδιά» του Tom Waits ή του Nick Cave.
Μέσα από vintage αναλογικά synths, ρυθμικά τύμπανα και δύστροπο μπάντζο ο σκοπός είναι σαφής: ο Moses επέστρεψε, και έχει περισσότερες ιστορίες από το κουρασμένους και ταλαιπωρημένους να πει.
Όπως ο Charles Bukowski ή ο Tom Waits, ζωγραφίζει ζωντανές εικόνες από το υπογάστριο της κοινωνίας (μη ξεχνάμε και τον καιρό που έπαιζε μουσική στα καζίνο του Λας Βέγκας και του Reno), αλλά ο ήχος είναι πιο πραγματικός: ένα ηλεκτρονικό noir σε μια σύγχρονη ημέρα, ένας καταραμένος ποιητής να στέκεται μεταξύ Nick Cave και Johnny Cash.
Μέσα σε αυτά τα κομμάτια ο Moses για άλλη μια φορά βρίσκει τα πατήματα του να συνεχίζει τον αγώνα για τη ζωή, την αγάπη και τον αγώνα του με το σκοτεινό παρελθόν.
Είναι πάντα καλό να έχουμε τον Moses Luster πίσω και να μας θυμίζει ότι δεν είμαστε μόνοι μας στην αναζήτηση κάποιου είδους νοήματος στην τρέλα.
Μπορείτε να κατεβάσετε το άλμπουμ του με οποιαδήποτε τιμή δώσετε εδώ

Tracklist:

01. Hollywood’s Black Heart
02. God Is Watching
03. The Past Is No Place For A Man
04. Free At Last
05. Mary Winkler
06. Stands Alone
07. Rumors
08. Capsize
09. The God Machine
10. There’s A Cross For Everyone
11. Theme From Stands Alone


links:

Το video που ακολουθεί είναι από  το πρώτο του album με τίτλο «Ι’m the Lion»

KAPPA^3 Live at The RESIDENTS bar!


Έπειτα από το ντέμπουτο του, Sack Of Dreams του 2010, το Unchanged EP του 2012 και 2 πειραματικές free-download κυκλοφορίες (Solar Music Library Vol.1+Vol.2-> http://www.kappafreemusic.net/index.php/downloads) ο Kappa επιστρέφει με μπόλικο νέο (και παλιό ακυκλοφόρητο) υλικό, αυτή τη φορά σε καθαρά "ηλεκτρικό φόντο" με αναφορές στην δεκαετία του '90 που τόσο στιγμάτησε την εφηβεία μας!

Σ' αυτό το power-τρίο μαζί του ο Σωτήρης Πατσαλιάς στο μπάσο και ο Παύλος Θεοδωράκης στα τύμπανα.

4 νέες live ηχογραφήσεις είναι στη διάθεση σας μέσω του http://soundcloud.com/kappamusique

KAPPA^3
The Residents Bar
Στρατηγού Κάλαρη 4Α, Θεσσαλονίκη
Κυριακή 16 Δεκεμβρίου 2012
Ώρα έναρξης: ΑΥΣΤΗΡΑ 10:30!
Είσοδος ελέυθερη!

Για περισσότερα: http://www.kappafreemusic.net
Χορηγός επικοινωνίας: www.radioactivethess.net


Τρίτη 11 Δεκεμβρίου 2012

Black Twig - 'Paper Trees' (2012)



Οι Black Twig είναι ένα κουαρτέτο από το Ελσίνκι και φέτος κυκλοφόρησαν το 'Paper Trees', το ντεμπούτο album τους, στις αρχές μάλιστα του 2012 και αν και βρισκόμαστε στο τέλος του χρόνου θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθούμε σε ένα δίσκο που έχει βάλει ισχυρή υποψηφιότητα να είναι πολύ ψηλά στη λίστα με τα αγαπημένα μου για αυτή την χρονιά.
Οι Black Twig δεν προσπαθούν να κρύψουν πως αγαπάνε πολύ τους Sonic Youth και τους My Bloody Valentine. Η μουσική τους είναι κάτι ανάμεσα σε Swervedriver και Mary Onettes. Οι Black Twig, λοιπόν, φαίνεται πως βρήκαν τη σωστή φόρμουλα συνδυασμού θορύβου και μελωδίας, παραμορφωμένων κιθαριστικών ήχων και χαμηλόφωνων φωνητικών. Σωστό shoegaze. To Paper Trees όμως έχει κι άλλα να προσφέρει. Ακούγοντας το θα ανακαλύψεις και βρετανική jangle pop, και ολίγη από ψυχεδέλεια αλλά και garage. Αρκεί να του δώσεις την προσοχή που του αξίζει.
Με δυνατά catchy κομμάτια όπως τα "Death Scene", "Lake Song" και "Four Notes" τo άλμπουμ υπόσχεται πολλά.

Tracklist:
01. Four Notes
02. All Your Time
03. Hour Organ
04. Death Scene
05. Flicker
06. Lake Song
07. You Are Summer Wind
08. Kouvola (Slow)
09. What We Bring
10. Antichrist



Night Beats/ Acid Baby Jesus/ Alien Mustangs @ ΓΑΙΑ 08.12.2012



Η κλασσική πεντάδα που δε χάνουμε συναυλίες του είδους για μια ακόμη φορά είχε απαρτία (για την ακρίβεια ήταν επτάδα...) και η προσέλευση μας στο χώρο ήταν έγκαιρη για να προλάβουμε να δούμε και τις δύο support μπάντες. Κατά τις 10 και μισι, η προσέλευση ήταν μαζική και έτσι ο χώρος είχε σχεδόν γεμίσει μόλις ανέβηκαν στη σκηνή οι Alien Mustangs.

Η ψυχεδελική garage μπάντα από την πόλη μας, αποτελούμενη από μέλη των Basements, This Is Nowhere και Dread Astaire, μας παρουσίασε ενα 45λεπτο set με όλες σχεδόν τις δουλειές τους. Το ψυχεδελικό garage rock τους με έντονες επιρροές από Electric Valley αλλά και Pink Floyd και Spacemen 3 καθήλωσε το κοινό και αποτέλεσε την καλύτερη εισαγωγή για τις μπάντες που ακολουθούσαν.

Χωρίς να μεσολαβήσει μεγάλο κενό από την αποχώρηση των Alien Mustangs, οι Αθηναίοι Acid Baby Jesus ήταν πάνω στη σκηνή και μας παρουσίασαν σχεδόν ολόκληρο το ομώνυμο περσινό τους άλμπουμ αλλά και κάποια ανέκδοτα τραγούδια από τη νέα τους δουλειά που αναμένεται την ερχόμενη άνοιξη. Το όργανο σίγουρα έδινε μία άλλη νότα στα τραγούδια τους (προσωπικά μου θύμισαν The Horrors από το πρώτο τους άλμπουμ "Strange House"...) αλλά και συνολικά ήταν μια δεμένη νεανική μπάντα με φοβερό ενθουσιασμό επί σκηνής που μετά από ένα 50λεπτο σετ μας απέδειξαν ότι καθόλου τυχαία δεν εμφανίστηκαν σε μεγάλα φεστιβάλς σε Ευρώπη και Αμερική και κυρίως στο Austin Psych Fest.

Η ώρα κόντευε στις μία παρά 20 όταν οι Danny Lee Blackwell (κιθάρα/φωνητικά), Tarek Wegner (μπάσο/κιθάρα/φωνητικα) και James Traeger (drums) ανέβηκαν στη σκηνή για να μας μεταφέρουν νοητά και όχι μόνο στην ψυχεδελική rock σκηνή του Texas. Ο ήχος τους απίστευτα γεμάτος για μια τριμελή μπάντα με το Danny να έχει μια εξαιρετική φωνή που αρμόζει μόνο σε κορυφαίες μπάντες και ένα ιδιαίτερο παίξιμο στην κιθάρα που παρέπεμπε έντονα σε Jack White.

Για μία ώρα περίπου μας μύησαν στο σκοτεινό και γεμάτο παραμόρφωση ρετρό psych garage ήχο τους. Ξεκίνησαν με το “Puppet on A String” και μας έπαιξαν σχεδόν όλο το ομώνυμο ντεμπούτο album τους, με μοναδική ίσως εξαίρεση το “Dial 666”. Ειδικά, τα ''Shadow In The Night'', ''They Came Through The Window'' και ''New Word'' ξεσήκωσαν ένα κατά τα άλλα νεανικό κοινό που μάλλον τελικά βρίσκει σε αυτό τον αυθεντικό ήχο (και κάπως πειραματικό...) όλα εκείνα τα στοιχεία που δε συναντά πλέον στη σύγχρονη δισκογραφία.

Στα παραλειπόμενα του live, το κουκλάκι (κουνελάκι ή λαγουδάκι θα σας γελάσω...) που είχαν βάλει οι Night Beats μπροστά στη σκηνή και κυριολεκτικά στο τέλος έγινε κουρέλια με το να το πετάνε από κάτω στο drummer και τούμπαλιν. Ακόμη, δε θα μπορούσα να μην αναφέρω και τον μπασίστα των Acid Baby Jesus που έδωσε ρεσιτάλ τόσο με το βύσμα του μπάσου που έβγαινε συνέχεια αλλά και παίζοντας ξαπλωμένος στο τραγούδι που έκλεισε την εμφάνιση τους...

YΓ. Δυστυχώς για πρώτη και για τελευταία φορά, δεν είχαμε πρόσβαση στην playlist- και γιατί δεν είχαν οι Night Beats επί σκηνής αλλά δεν ξέρανε μάλλον και τι πρόκειται να παίξουνε....


Δευτέρα 10 Δεκεμβρίου 2012

Ο Paul Roland LIVE σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη


PAUL ROLAND

+ special guests

Θεσσαλονίκη Τετάρτη 12 Δεκεμβρίου 2012, Ζωντανή Μαύρη Τρύπα

Αθήνα, ΣΑΒΒΑΤΟ 15 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2012, Gagarin 205

Opening Act

Mani Deum

Το Gagarin 205 Live Music Space, η Supernova Productions & το Floral σας προσκαλούν σε μια ξεχωριστή βραδιά αφιερωμένη στον αγαπημένο μουσικό και συγγραφέα Paul Roland ενόψει της επικείμενης συναυλίας του στο Gagarin 205 το Σάββατο 15 Δεκεμβρίου.

Ο Paul Roland έχει χαρακτηριστεί ως ο «Edgar Allen Poe του psychpop» εξαιτίας της σχεδόν εμμονικής ενασχόλησης του με την αφήγηση goth θρύλων και της αγάπης του για το μεσαιωνικό γκροτέσκ. Δολοφόνοι του 19ου αιώνα, συνταξιοδοτημένοι εκτελεστές και οπιομανείς είναι οι πρωταγωνιστές στο σκοτεινό σύμπαν της μουσικής του.

Το 1997 ο Roland αποφάσισε να απέχει από τη μουσική προκειμένου να αφιερώσει περισσότερο χρόνο στην συγγραφή των βιβλίων του. Έγραψε βιβλία για τον αποκρυφισμό και το έγκλημα και φτάνοντας σήμερα να έχει υπογράψει πάνω από 30 τίτλους, μεταφρασμένους σε περισσότερες από 15 γλώσσες.

(μουσικός/ senior editor@wildthing)

Τις μουσικές της βραδιάς επιλέγει ο Γιώργος Δημητρακόπουλος (μουσικός συντάκτης/ Αthens Voice)

Paul Roland Floral
Θεμιστοκλέους 80, Εξάρχεια
Παρασκευή 14 Δεκεμβρίου 2012 στις 20.00

Περισσότερα http://www.gagarin205.gr/paul-roland



Κυριακή 9 Δεκεμβρίου 2012

Oι καλύτερες γυναικείες φωνές από το χώρο της ανεξάρτητης σκηνής των 80s



O Τhomas Priest σας παρουσιάζει τις αγαπημένες του γυναικείες φωνές από το χώρο της ανεξάρτητης σκηνής των 80s που συνεχίζουν να ευχαριστούν τα μουσικά μας "ώτα" μέχρι και τις μέρες μας....

1. Beth Gibbons (Portishead)

Γεννημένη στις 4 Ιανουαρίου του 1965 στο Exeter, Devon της Μεγάλης Βρεταννίας και μεγαλωμένη σε φάρμα, αποφάσισε να φύγει στο Bristol για να εκπληρώσει τα όνειρα της και εκεί συνάντησε τον Geoff Barrow. Ο σχηματισμός ίσως της κορυφαίας μπάντας της σκηνής του Bristol, των Portishead, ήταν πλέον γεγονός.
Από το 1994 μέχρι και σήμερα έχουμε απολαύσει τις contralto ερμηνείες της στις τρείς όλες και όλες (αλλά απίστευτα προσεγμένες...) δισκογραφικές δουλειές της μπάντας μαζί και με το σόλο άλμπουμ της "Out of Season".


2. Siouxsie Sioux

Γεννημένη στις 27 Μαϊου του 1957 στο Λονδίνο και με κανονικό όνομα Susan Janet Ballion υπήρξε από τα 17 της (μαζί με το Severin- μετέπειτα μπασίστα των Siouxsie and the Banshees) μέλος των "Bromley Contingent"- μιας ομάδας εκκεντρικών εφήβων που ακολουθούσαν πιστά τους Sex Pistols. Από τις πρώτες της τηλεοπτικές εμφανίσεις ήταν αυτή μαζί με τους Sex Pistols στο επεισοδιακό show του Bill Grundy το Δεκέμβριο του 1976 που επέτρεψε τον τύπο να δώσει την επόμενη μέρα τίτλους όπως "Siouxsie's A Punk Shocker". 
Ηγέτιδα των θρυλικών Siouxsie and the Banshees (11 LPs την περίοδο 1976–1996) αλλά και μετέπειτα των The Creatures (4 LPs την περίοδο 1981–2005) αλλά και με εξαιρετικές συνεργασίες με τους Morrissey και John Cale, στα μέσα των 2000s, ξεκίνησε πλέον σόλο καριέρα με το MantaRay το 2007.


3. PJ Harvey

Η Polly Jean Harvey γεννήθηκε στις 9 Οκτωβρίου του 1969 στο Yeovil της Μεγάλης Βρεταννίας και ξεκίνησε την καριέρα της το 1988 με την τοπική μπάντα Automatic Dlamini σαν τραγουδίστρια και σαξοφωνίστρια (!!!). Το 1991, σχημάτισε ένα τρίο και ξεκίνησε την επαγγελματική της καριέρα με τα Dry (1992) και Rid of Me (1993) για να ακολουθήσει στη συνέχεια σόλο καριέρα με 6 studio άλμπουμς και συνεργασίες με John Parish, Rob Ellis, Mick Harvey και Eric Drew Feldman.
Είναι η μοναδική καλλιτέχνις που έχει τιμηθεί με το βραβείο Mercury δύο φορές - το Rolling Stone τη βράβευσε ως την καλύτερη πρωτοεμφανιζόμενη τραγουδίστρια και συνθέτη του 1992 και καλλιτέχνη της χρονιάς το 1995 ενώ τα Rid of Me, To Bring You My Love (1995) και Stories from the City, Stories from the Sea μπήκαν στη λίστα με τα 500 καλύτερα albums όλων των εποχών.




4. Florence Welch

Η Florence Leontine Mary Welch γεννήθηκε στις 28 Αυγούστου 1986 στο Camberwell του Λονδίνου και ξεκίνησε την μπάντα με το αστείο όνομα "Florence Robot/Isa Machine". Το 2007, η Welch ηχογράφησε με μία μπάντα ονόματι Ashok για να ακολουθήσουν το εκπληκτικό "Lungs" τον Ιούνιο του 2009 και φτάνει στο Νο1 της Αγγλίας πουλώντας πάνω από 100,000 αντίτυπα μόνο στο νησί και το όχι αντίστοιχα επιτυχημένο "Ceremonials" τον Οκτώβριο του 2011.
Η Florence έχει μία contralto φωνητική γκάμα και έχει κατά καιρούς συγκριθεί με τις Kate Bush,Siouxsie Sioux, PJ Harvey και Bjork, χωρίς όμως να μοιάζει πραγματικά σε καμία από αυτές έχοντας έντονες soul και jazz αποχρώσεις στην φωνή της.



5. Elizabeth Fraser

Η Elizabeth Davidson Fraser (γεννημένη στις 29 Αυγούστου 1963 στο Grangemouth της Σκωτίας) είναι ευρύτερα γνωστή ως Liz Fraser και ήταν οι τραγουδίστρια στους θρυλλικούς Cocteau Twins με συμμετοχές όμως και με τους This Mortal Coil, Massive Attack, Peter Gabriel και Yann Tiersen. To 2007, είχε ανακοινώσει ότι θα κυκλοφορήσει ένα solo άλμπουμ που τελικά δυστυχώς δεν κυκλοφόρησε ποτέ.
Η Fraser έχει μια φωνητική γκάμα soprano που χαρακτηρίζεται για την αρτιότητα και τη φυσικότητα της. Κάποιοι δε δίστασαν βέβαια να την ονομάσουν ακόμη και "φωνή του θεού".




6. Lisa Gerrard (Dead Can Dance)

Η Lisa Gerrard (γεννημένη στι 12 Απριλίου του 1961 στη Μελβούρνη) είναι το alter ego του Brendan Perry στους εξαιρετικούς Dead Can Dance. Πέρα από τους Dead Can Dance και τη σόλο καριέρα της, έχει έντονη δραστηριότητα και σα συνθέτης μουσικών για ταινίες (το 2000 βραβεύτηκε με Χρυσή Σφαίρα για τη μουσική της στο Gladiator σε συνεργασία με το Hans Zimmer) αλλά και σα μουσικός με ειδικότητα εκτός των άλλων στο κινέζικο yangqin.
Η φωνή της Gerrard καλύπτει όλη την γκάμα του contralto αλλά μπορεί να επεκταθεί και σε mezzo-soprano και είναι πλούσια, σκοτεινή, ατμοσφαιρική και μακάβρια.




7. Bjork

Η Björk Guðmundsdóttir (γεννημένη στις 21 Νοεμβρίου 1965 στο Reykjavík), γνωστότερη και ως Björk, είναι μία διάσημη τραγουδίστρια και συνθέτης. Η μουσική της είναι πολυσύνθετη και έχει τύχει αναγνώρισης από όλα τα μουσικά κοινά.
Ξεκίνησε με τη συνεργασία της με τους Sugarcubes και την παγκόσμια αναγνώριση κυρίως λόγω του "Hit" (μιας και συνυπήρχαν στην ίδια δισκογραφική) αλλά πιο πριν η Björk είχε συμμετάσχει σε μία συλλογή jazz με τους Ισλανδούς Trio Guðmundar Ingólfssonar όπως και στο "Qmart" & "Ooops" των 808 State. Ακολούθησε η εξαιρετική solo καριέρα της στην One Little Indian, κάτι που αποδεικνύεται από τα πάνω από 15 εκατομμύρια αντίτυπα που έχει πουλήσει από το 2003 μέχρι και σήμερα.
Η θαυματουργή Ισλανδή με την ιδιαίτερη φωνή έχει κερδίσει 4 BRIT Awards, 3 UK Music Video Awards ενώ έχει κερδίσει ως ηθοποιός το βραβείο καλύτερης ηθοποιού στο Φεστιβάλ των Καννών για την ερμηνεία της στο "Dancer in the Dark" του Lars von Trier.




8. Kristen Hersh (Throwing Muses)

Η Kristin Hersh (γεννημένη στις 7 Αυγούστου του 1966 στην Atlanta) έγινε ευρύτερα γνωστή σαν τραγουδίστρια και κιθαρίστρια στους Throwing Muses αλλά και στους hardcore punk trio 50 Foot Wave. Από τα 9 της έμαθε κιθάρα και στην εφηβεία ακόμη μαζί με την παιδική της φίλη Tanya Donelly και άλλους συμμαθητές σχημάτισε τους Throwing Muses.
Το 1986 κιόλας είχαν υπογράψει στην ιστορική 4AD και ακολούθησε μια μεγάλη πορεία που συνεχίζεται ακόμη και σήμερα ταυτόχρονα με τη σόλο καριέρα της που ξεκίνησε το 1991. Η φωνή της έχει μια μελωδικότητα αλλά και μια αγριάδα που ταιριάζει στο μουσικό στυλ των συνθέσεων της.




9. Karen O (Yeah Yeah Yeahs)

H Karen Lee Orzolek όπως είναι το πλήρες της όνομα, γεννήθηκε στις 22 Νοεμβρίου του 1978 στη Βόρεια Κορέα από Πολωνό πατέρα και Βορειοκορεάτισσα μητέρα και είναι η τραγουδίστρια των Νεοϋορκέζων Yeah Yeah Yeahs. Μεγάλωσε πάντως στο New Jersey όπου και σχημάτισε τους Yeah Yeah Yeahs το 2000 ενώ συμμετείχε και στους Native Korean Rock και τους Swans.
Εντυπωσιάζει με τις ιδιαίτερες ενδυματολογικές της προτιμήσεις στις ζωντανές τις εμφανίσεις ενώ έχει και έντονη συνθετική δραστηριότητα σε soundtracks 
εναλλακτικών κυρίως ταινιών. Η φωνή της ξεχωρίζει για την αγριάδα και την ωμότητα της που συνδυάζονται τέλεια με τη μουσική που συνθέτει.




10. Zola Jesus

Zola Jesus είναι το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο της 23χρονης αμερικανορωσσίδας Nika Roza Danilova, γεννημένης στο Phoenix στις 11 Απριλίου του 1989. Έχοντας ήδη κυκλοφορήσει τρία EPs και δύο άλμπουμς, έχει καταφέρει να συνδυάζει industrial, κλασσικούς, ηλεκτρονικούς και goth ήχους, με αποτέλεσμα να έχει τραβήξει την προσοχή του μουσικού κοινού.
Η φωνή της είναι ένα κράμα Siouxsie, Patti Smith, Stevie Nicks και Lisa Gerrard ενώ σε κάποιες στιγμές μπορείς και να την μπερδέψεις με την Florence Welch. 


11. Sian Evans (Kosheen)

Η Sian Evans γεννήθηκε στην Ουαλλία στις 9 Οκτωβρίου 1971 και είναι η τραγουδίστρια των Kosheen. H Sian είχε προσκληθεί να ερμηνεύσει τραγούδια των
Markee Substance και Darren Decoder το 1998 και κάπως έτσι σχηματίστηκαν οι Kosheen. Η αποθέωση που γνώρισαν με το "Hide U" στο ντεμπούτο άλμπουμ "Resist" τους έκανε ευρύτερα γνωστούς και την φωνή της Sian αντικείμενο θαυμασμού από τους απανταχού μουσικόφιλους.
Η φωνή της Sian σε κάνει να νομίζεις ότι πρόκειται για νέγρα τραγουδίστρια αν και δεν είναι ούτε καν μιγάς σαν τη μεγάλη συμπατριώτισσα της Shirley Bassey.




12. Katie Stelmanis (Austra)

H Katie Austra Stelmanis (γεννημένη το 1985) είναι μία Λετονο- Καναδή μουσικός από το Toronto που κάνει τόσο σόλο καριέρα όσο και με την μπάντα της, τους Austra. Εντυπωσίασε το μουσικό κοινό με το ντεμπούτο άλμπουμ της "Feel it Break" το 2011 με ένα τέλειο μίγμα electro-synth pop μουσικής, μελαγχολικής ερμηνείας και μυστηριώδους ατμόσφαιρας.
Η φωνή της πλησιάζει στο ύφος της Florence αλλά και σε Kate Bush, Bjork, Zola Jesus, Bat For Lashes.




13. Beth Ditto (Gossip)

To κανονικό όνομα της Beth Ditto είναι Mary Beth Patterson, γεννήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου του 1981 στο Searcy του Arkansas και είναι η ηγέτιδα των Gossip. Στα 13 της εγκατέλειψε τη μητέρα της για να πάει να μείνει σε μία θεία της ενώ ποτέ δεν έκρυψε τις ομοφυλοφιλικές τις προτιμήσεις. Η φωνή της έχει μια απίστευτη δυναμική και έντονα punk- rock στοιχεία.
Η Ditto είναι γνωστή και για τις ιδιαίτερες εμφανίσεις της επί σκηνής και χαρακτηρίζει τον εαυτό της punk. Αν και η σωματική της διάπλαση δεν την ευννοεί, από το 2009 έχει κάνει εμφανίσεις στην πασαρέλα αλλά έχει και τη δική της κολλεξιόν ρούχων να κυκλοφορεί ήδη στη Μεγάλη Βρεταννία.





14. Shirley Manson (Garbage)

Η Shirley Ann Manson (γεννημένη στις 26 Αυγούστου 1966 στο Εδιμβούργο) είναι τραγουδίστρια και ηθοποιός, γνωστή κυρίως σαν τραγουδίστρια των Garbage. Ξεκίνησε στην εφηβεία με φωνητικά στους Σκωτσέζους Goodbye Mr. Mackenzie αλλά εξελίχτηκε σα βασική αλλά επιχείρησε ακόμη και σόλο καριέρα με το ψευδώνυμο Angelfish. Αμέσως μετά την κάλεσαν οι Garbage για φωνητικά σε κάποια από τα τραγούδια τους αλλά τελικά η ίδια συνέγραψε σχεδόν όλα τα τραγούδια του εκπληκτικού ντεμπούτο άλμπουμ τους.
Το 2006, η Manson ξεκίνησε να γράφει και να ηχογραφεί για το σόλο άλμπουμ της μετά την παύση των Garbage ενώ το 2008 ανοίγει η καριέρα της ως ηθοποιός με τη συμμετοχή της στο Terminator. Το 2010, επέστρεψε και πάλι για να γράψει τραγούδια για το πέμπτο άλμπουμ των Garbage. Ιδιαίτερα εμφανίσιμη και ως γυναίκα έχει ψηφιστεί στο Νο 60 στην ψηφοφορία του VH1s για τις 100 πιο sexy καλλιτέχνιδες.




15. Laetitia Sadier (Stereolab)

H Laetitia Sadier (γεννημένη στις 6 Μαίου 1968, γνωστή και ως Seaya Sadier) είναι η Γαλλίδα τραγουδίστρια των Stereolab αλλά και των Monade και McCarthy ενώ από το 2010 ακολουθεί και solo καριέρα. Μετά από μία συνάντησή της με τον Tim Gane (κιθαρίστα των McCarthy) σε μία συναυλία του στο Παρίσι, αποφάσισε να τον ακολουθήσει στο Λονδίνο και να κάνει φωνητικά στο δεύτερο και τρίτο άλμπουμ τους. Το 1990 όταν και διαλύθηκαν, αποφάσισαν να σχηματίσουν τους Stereolab, μια μπάντα που στιγμάτισε την ηλεκτρονική indie- pop των 90s.
H φωνή της έχει την αισθητική και την κουλτούρα της γαλλικής ερμηνείας και αυτό έδεσε απόλυτα με τις όμορφες μελωδίες των Stereolab αλλά και σε όποιες συνεργασίες έκανε κατά καιρούς.



16. Skin (Deborah Dyer- Skunk Anansie)

Η Deborah Anne Dyer, πιο γνωστή και ως Skin (γεννημένη στις 3 Αυγούστου 1967 στο Brixton) είναι τραγουδίστρια αλλά παράλληλα και μοντέλο. Από το 1994 είναι η τραγουδίστρια των Βρεταννών Skunk Anansie ενώ από το 2003 ακολουθεί παράλληλα και solo καριέρα.
Με τη χαρακτηριστική εμφάνιση με το ξυρισμένο κεφάλι αλλά και με μία φοβερά μελωδική και δυναμική rock φωνή έχει καταφέρει να είναι απόλυτα αναγνωρίσιμη από την πρώτη νότα κάθε τραγουδιού που ερμηνεύει.




Track of the week: Passion Play - 'Bullet'


To  'Bullet' είναι από το τελευταίο album των Γερμανών από το Βερολίνο PASSION PLAY το οποίο κυκλοφόρησε στα μέσα Νοεμβρίου 2012 με τίτλο  "The Final Act". Αποτελoύνται από τους Justin Stephens και Ralf Huenefeld και η μουσική τους χαρακτιρίζεται Gothic Rock/post punk και θυμίζει αρκετά The Mission

Το Tracklist του άλμπουμ είναι:
1. Saints
2. Name No Names
3. Drift
4. Sight For Sore Eyes
5. Falling Upwards
6. The Lesser One
7. Down To You
8. Get What You Ask For
9. Feel Fire
10. Stop Me
11. As Above, So Below
12. While You Were Sleeping
13. Bullet

links: 


Σάββατο 8 Δεκεμβρίου 2012

Madrid – 'Madrid' (2012)


Οι Madrid είναι το δίδυμο των Adriano Ferreira Cintra και Marina Vello, δύο μουσικών από διαφορετικές γενιές και πόλεις αλλά το ίδιο διάσημων μιας και οι προηγούμενες τους δουλειές τους έκαναν διάσημους και εκτός της χώρας του καφέ.

Ο Cintra, πιο συγκεκριμένα, είναι ένας πολυοργανίστας και παραγωγός και έχει συμμετάσχει σαν τραγουδιστής και κιθαρίστας στο garage rock trio Thee Butchers' Orchestra όπως επίσης και στους Ultrasom και Caxabaxa. Η Marina ήταν μία από τις MCs των Bonde do Role, ενός funky trio από την Curitiba, γνωστοί για τους ιδιαίτερα προκλητικούς πορνογραφικούς στίχους τους. Αφού εγκατέλειψαν τις μπάντες τους, η Marina και Adriano συναντήθηκαν ξανά και με γνώμονα την κοινή αγάπη τους για τη μουσική επέλεξαν ένα πιο απλό σχήμα με πιάνο και φωνητικά, αφήνοντας πίσω την indie pop αισθητική τους για πιό ώριμες και αισθαντικές μελωδίες.

Το άλμπουμ είναι απόλυτα ολοκληρωμένο και έχει μια απίστευτη συνοχή που σε κάνει να το ακούς ολόκληρο με τη μία. Αν θέλαμε να ξεχωρίσουμε κάποια τραγούδια (πάντα υποκειμενικά βέβαια...) αυτά θα ήταν τα "Siblings" (με τη Marina να συναντά τις Siouxsie Soux και PJ Harvey σε ένα folk αριστούργημα...), "Sad Song" (πολύ όμορφο ντουέτο...), "Your Hand" (ίσως το πιο ζωντανό τραγούδι του άλμπουμ...) και το πιο funky "I Fly".

To tracklist του άλμπουμ είναι:
1. Till Things Fall Apart 
2. Siblings
3. Sad Song
4. I’ve Been Around
5. Poison
6. Bride Dress in a Frame
7. Let Go of Me
8. Home
9. Free Fall
10. Your Hand
11. Young Pushkin
12. I Fly

links:

Παρασκευή 7 Δεκεμβρίου 2012

Πέμπτη 6 Δεκεμβρίου 2012

Supreme Soul - 'No One's All' (2012)


Οι Supreme Soul είναι οι Tiago Nobre Dias, João de Melo, Pedro Valério, Alexandre Malhado, Gonçalo Salema de Matos από την Λισαβώνα της Πορτογαλίας.
Η μουσική τους σε γενικές γραμμές ορίζεται ως Indie Rock, με ιδιαίτερες επιρροές από post-punk και new wave από τη δεκαετία του 80.
Ο ήχος τους χαρακτηρίζεται από κιθάρες, electro-μπάσο και συνθεσάιζερ και περιβάλλεται από ρυθμούς, με υψηλή αισθητική και συναισθηματική ένταση στα τραγούδια τους με τη μυθική δεκαετία του 80 ως φόντο του.
Φέτος κυκλοφόρησαν το “No One’s All” - Νέο άλμπουμ με έντεκα τραγούδια που αντιπροσωπεύουν ένα ταξίδι στο βαθύτερο εαυτό, μια ωμή ερμηνεία των αρετών και της ατέλειας της ανθρώπινης ύπαρξης.
Οι Supreme Soul συνδυάζουν την ρομαντική και επική ατμόσφαιρα με την μελαγχολία και σκοτεινούς ήχους. Με αυτόν τον τρόπο η μπάντα έχει ως στόχο να χτίσει ένα όνομα στη εθνική και διεθνή μουσική σκηνή. Όπως και οι συμπατριώτες τους Uni_Form που έγιναν γνωστοί και έξω από την χώρα τους έτσι και αυτοί παίζουν το ίδιο στυλ μουσικής, μια μουσική που μοιάζει με μερικά από τα πιο γνωστά ονόματα όπως οι Joy Division και New Order, και oi σύγχρονοι όπως οι Interpol, αλλά σίγουρα διατηρώντας μεγάλη πρωτοτυπία και απεριόριστα όρια για την δουλειά τους.
Ξεχωρίζουν τα Beauty In The Sadness, What's Going On, More Than A Confession.

Tracklist
1 What's Going On
2 The Perfect Place For Us
3 Unbroken Tales From Outside Fakers
4 Love And Shadows
5 My Last Kiss
6 A Silent Escape
7 More Than A Confession
8 The Man Without A Face
9 Mirror Conversations
10 Vision (To Love, Fight And Say)
11 Beauty In The Sadness

links:




New Song: Ian Skelly - 'Cut From A Star'


'Cut From A Star' είναι το καινούριο τραγούδι από το ντεμπούτο άλμπουμ  του Βρετανού τραγουδιστή των The Coral,  Ian Skelly. Είναι το πρώτο του solo album μετά την δεκάχρονη μουσική του διαδρομή με τους The Coral. Η μουσική του συνδυάζει επιρροές από την πνευματική πλευρά της ψυχεδέλειας και προσομοιώνει τις τεχνικές ηχογράφησης του 60 και του 70. 
Το άλμπουμ κυκλοφορεί στις 12 Δεκεμβρίου 2012 σε Limited Edition βινιλίου και cd.

To tracklist του άλμπουμ είναι:

  1. Cut From A Star 4:08
  2. Paper Sky 3:35
  3. Opus Dawn 0:18
  4. Firebird 4:30
  5. Nickel and a Dime 3:20
  6. D.N.A 3:04
  7. I See You 4:09
  8. Time 3:04
  9. Caterpillar 4:05
 10. I Call Her Name 4:48
 11. It's Only Love

links:


Τετάρτη 5 Δεκεμβρίου 2012

Minerals - 'White Tones' (2012)


Οι Minerals είναι μια πενταμελής μπάντα που σχηματίστηκε στην Βαρσοβία, Πολωνία το 2009 και μόλις ένα χρόνο αργότερα εμφανίστηκε στις λίστες ραδιοφώνου χάρη στο ντεμπούτο τους single "Hearts & The Sea". Σήμερα, επιστρέφουν με ένα full-length άλμπουμ με τίτλο “White Tones” από την εταιρία Mind Productions Metal.
Ο ήχος των Minerals είναι μια μίξη Coldplay και Radiohead και αυτό σίγουρα δεν είναι κακό. Οι επιρροές αυτές είναι πολύ έντονες αλλά κυρίως στο σύνολό του, το “White Tones”, χωρίζεται σε δύο μέρη… το ένα θέλει το group να επιδίδεται σε ένα καθόλα απολαυστικό brit rock μουσικό “έδεσμα”, ενώ το άλλο μοιάζει περισσότερο ως φόρος τιμής σε τρίτους.
Το ντεμπούτο τους είναι γεμάτο από μοναδικές συνθέσεις, λεπτομερείς χαρακτηριστικές κιθάρες και ιδιαίτερα φωνητικά. Όπως λέει το συγκρότημα, η εναλλακτική βρετανική ροκ σκηνή φαίνεται να είναι το πιο κοντινό σε αυτό που δημιουργούν όσον αφορά το ύφος και τη συνολική ατμόσφαιρα.
Τα “Last Time”, “Discount” (ακούγεται ακριβώς σαν Radiohead) και “Is This Love” ξεχωρίζουν.

Tracklist:
1. 01010110
2. Last Time
3. Discount
4. Fast Forward
5. Is This Love
6. Hearts & The Sea
7. Fable
8. Mistake
9. Back Track
10. Thin Times
11. So Sure


Ex-Cult - 'Ex-Cult' (2012)



Οι Ex-Cult είναι μια φρέσκια post- punk μπάντα από το Memphis και αποτελείται από τους Alec McIntyre, Natalie Hoffmann, Michael Peery, JB Horrell και Chris Shaw. Αυτό είναι το ντεμπούτο LP τους και φέρει τη σφραγίδα του Ty Segall στην παραγωγή ενώ ηχογραφήθηκε στα στούντιο Bauer Mansion στο San Francisco.

Στο ομώνυμο ντεμπούτο άλμπουμ τους, ο ήχος των Ex-Cult είναι σκληρός και αδυσώπητος (όπως κάθε punk μπάντας που σέβεται τον εαυτό της...) αλλά και με πινελιές από garage rock, psychedelia, art- noise rock και hardcore με ένα ανεπαίσθητο echo στα φωνητικά που τους κάνει να ξεχωρίζουν.

Η επίδραση του Ty Segall στην παραγωγή είναι εμφανής. Όπως και στις προσωπικές του δουλειές, ο ήχος ακούγεται πολλές φορές βοώδης και με αρκετή παραμόρφωση (όχι πάντα με κάποιο συγκεκριμένο σκοπό...) αλλά και κάπως πρωτόγονος και απόλυτα στοχευμένος. Σε τραγούδια όπως τα "Young Trash," "Post Graduate," "Don't Feel Anything" αλλά και το επικό φινάλε "Future Victims" οι μελωδίες ¨κόβουν¨ σαν ξυράφι και δένουν αρμονικά με τις καταιγιστικές κιθάρες και drums. 

Παλιότερα όταν μιλούσε κάποιος για "punk rock", υπήρχαν κάποια στεγανά αλλά στον 21ο αιώνα οι επηρροές από άλλα είδη είναι ευδιάκριτες- κάτι που το εκφράζουν απόλυτα οι Ex-Cult. Το Memphis έχει διαμορφώσει ίσως την πιο ενδιαφέρουσα punk σκηνή των τελευταίων ετών (μαζί με το Vancouver...) και οι Ex-Cult αναμφίβολα δικαιούνται να αποκαλούνται γνήσιοι εκπρόσωποι της.

Tracklist:
1. Knives on Both Sides
2. Don't Feel Anything
3. MPD
4. Day to Day
5. Shade of Red
6. On Film
7. Young Trash
8. Shot the Beehive
9. Post Graduate
10. Better Life Through Chemistry
11. Cemetery Secretary
12. Future Victims

links:

Τρίτη 4 Δεκεμβρίου 2012

Violet Bones - 'Decline Of Vaudeville' (2012)

Οι Violet Bones είναι μια τετραμελής rock 'n' roll μπάντα από το Cambridge με μέλη τους Rik (κιθάρα), Oz (τύμπανα), Stu (Bass) και Si (φωνητικά).
Η σκληρή τους δουλειά, η κυκλοφορία κάποιων single, το show τους στο In The City 2010 και οι συνεχείς περιοδείες σε όλη τη Βρετανία τους έκαναν να κερδίσουν συμμετοχή σαν support στους punk ήρωες New York Dolls και στους Ash.
Με την δυνατή υποστήριξη από το BBC Cambridgeshire και από μια σειρά από fanzines και τοπικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς, το single "I Feel The Need" ήταν στο Νο 1 στο Pre-Order Chart at Play.com για εβδομάδες.
Η εκπομπή BBC Introducing τους ζήτησε να κάνουν το BBC Masterclass show, και τους προώθησε να παίξουν στο Glastonbury και να εμφανιστούν στο The Great Escape Festival τον Μάιο.
Σε παραγωγή της εταιρίας The Animal Farm, κυκλοφορεί το ντεμπούτο άλμπουμ τους ‘Decline Of Vaudeville’ καθώς και το νέο single " Villains".
Με μια μεγάλη δόση από Pigeon Detectives στον ήχο τους, οι Violet Bones δίνουν ένα απίστευτο ποσό πάθους, ενέργειας, ζωντάνιας και το σωστό πνεύμα στο να τραγουδούν τους γκαράζ-pop ύμνους τους.
Το ‘Decline Of Vaudeville’ παίρνει το garage pop στο επόμενο στάδιο.

Tracklist:
1. Chemicals 02:37 
2. Villains 03:48
3. Bullets 03:08
4. Know That It's Over 03:39
5. Suzi 03:24
6. I Feel The Need 03:32
7. Now Or Never 03:27
8. What You Doing To Me 02:49
9. Not What You Said 01:59
10. Aristotle, Albion & Lerne 03:02
11. Most Times 02:18