Brotherhood – '…Turn The Gold To Chrome…' (2012)

Οι Brotherhood γεννήθηκαν μια σκοτεινή νύχτα του χειμώνα, το Νοέμβριο του 2007 όταν οι Σουηδοί Stefan Eriksson και Micke Lönngren πάτησαν στα μονοπάτια του κλασικού gothic rock. Η κοινή αγάπη για μπάντες όπως οι The Sisters Of Mercy, Joy Division, Depeche Mode, ήταν ο καταλύτης, για να δημιουργήσουν κάτι δικό τους. Τονικά κινούνται μέσα στον ήχο των αρχών της δεκαετίας του '80, με μπάσο, πολύ ηχώ στα φωνητικά, απλά όλα εκείνα, που ζεσταίνουν την καρδιά ενός gothic rock.
Με το ντεμπούτο άλμπουμ τους …Turn The Gold To Chrome… τα 2 αγόρια απέδειξαν εντυπωσιακά, ότι η παραδοσιακή gothic rock δεν μπορεί να εφευρέθηκε τώρα, αλλά παρ' όλα αυτά οι δύο τους πετυχαίνουν να κάνουν τη μουσική τους καινοτόμα και πιασάρικη, έτσι ώστε να μπορούν να συγκριθούν με κλασικές μπάντες του είδους με ευκολία. Από πολλά συγκροτήματα τα παιδιά φιλτράρουν το καλύτερο, μαζί με πολύ από τη δημιουργικότητά τους και πετυχαίνουν έτσι να αναβιώσει στις μέρες μας μια πολύ σπάνια μορφή του gothic rock.

Tracklist:
1. End Of Time
2. Abigail
3. Heroine
4. Lost
5. So Many Stars
6. Sleepwalking
7. Over And Over
8. Shame
9. Question And Answer

http://www.brotherhoodsweden.com/

http://brotherhoodsweden.bandcamp.com/album/turn-the-gold-to-chrome

Hot Panda – 'Go Outside' (2012)

Oι Hot Panda σχηματίστηκαν τον Ιανουάριο του 2006 στο Edmonton του Καναδά από τους Chris Connelly και Maghan Campbell (άρτι αφιχθέντες από το Όσλο) μαζί με τους Mike Robertson και Keith Olsen. Από τη στιγμή που υπέγραψαν στη Mint Records το 2008, έχουν στο ενεργητικό τους δύο LPs- τα "How Come I'm Dead" του 2010 και "Volcano, Bloody Volcano" του 2009. Το πιο πρόσφατο κέρδισε το βραβείο 'Album of the Year' στα μουσικά βραβεία του Edmonton του 2010. Έκτοτε, ακολούθησαν πολλές περιοδείες μαζί με μπάντες όπως οι The Von Bondies, The Raveonettes, Electric 6, PS I Love You και πολλές άλλες.

Η μουσική τους μπορεί να να χαρακτηριστεί indie pop/ art-rock με punk rock σπίθα με ποικίλες επηρροές από Lou Reed και Iggy Pop, μέχρι Roxy Music, Talking Heads ακόμη και The Strokes.

Το ‘Go Outside’ είναι το τρίτο τους άλμπουμ και πάλι από τη Mint Records (κυκλοφορεί στις 17 Ιουλίου) με παραγωγούς τους John Collins και David Carswell και μουσικά είναι το ίδιο πολυμορφικό με τα προγενέστερα του (πολύ πιο συμπαγές όμως) με τον Chris Connelly να γράφει πιο προβληματισμένους και κοινωνικούς στίχους. Ακόμα και ο τίτλος του άλμπουμ μας προτρέπει να ανοίξουμε τους ορίζοντες μας και να βγούμε από το καβούκι μας.

Με το πρώτο άκουσμα, ξεχωρίζουν το κιθαριστικό με αγχωμένα φωνητικά ‘One In The Head, One In The Chest’- φέρνοντας στο νου το ‘Lust for Life’ του Iggy και το ακουστικό και καλοκαιρινό ‘Littered Coins’ με το αέρινο πιάνο και τα εμφατικά φωνητικά του Connelly. Η συνδρομή της Catherine στα jazz φωνητικά του ‘Language’ είναι καθοριστική όπως και στο μελαγχολικό ‘Holidays’. Το ‘Future Markets’ είναι μια ωδή στη σύγχρονη οικονομική κρίση ενώ στο ‘Maybe Now?’, όλα κατευθύνονται μουσικά από τα drums του Maghan Campbells. Το φρενήρες ‘See You All Around’ ξεχωρίζει για τις δυνατές κιθάρες, τα δαιμονιώδη drums και το σχεδόν αστείο όργανο του Parsons.

Το ambient ‘Winter Song’ είναι σχεδόν ορχηστρικό με κάποια oriental στοιχεία ενώ το τελευταίο ‘Boats’ μάλλον είναι το πιο εύθυμο τραγούδι με τις έντονες επηρροές από Talking Heads και τον τρόπο ερμηνείας του David Byrne. Στην ψηφιακή έκδοση θα βρείτε σαν τελευταίο το "Νegative Thinking Patterns", ένα πολύ ενδιαφέρον post-punk track που κλείνει ακόμη πιο ευχάριστα την ακρόαση του άλμπουμ.

Το "Go Outside" τελικά είναι μία ακόμη υποψιασμένη κυκλοφορία των Hot Panda- δεν είναι η dark alt-country των προηγούμενων άλμπουμ αλλά καθαρή και αγνή indie pop. Στο τέλος της ακρόασης του μας κάνει σίγουρα να αναρωτιόμαστε πως θα είναι η επόμενη κυκλοφορία της μπάντας.

http://www.myspace.com/hotttpanda

http://hotpanda.ca/

Tracklist:

1 - One in the Heat, One in the Chest
2 - Language
3 - Future Markets
4 - Littered Coins
5 - Maybe Now?
6 - Holidays
7 - Winter Song
8 - Go Outside
9 - See You All Around
10 - Boats

Track of the week: Jenny Owen Youngs - 'Sleep Machine'

To "Sleep Machine" είναι από το τελευταίο  άλμπουμ των Jenny Owen Youngs το οποίο έχει τίτλο "An Unwavering Band of Light" και κυκλοφόρησε στις αρχές του 2012. Πρόκειται για το τρίτο άλμπουμ από την πολύ   ταλαντούχα τραγουδοπό Jenny Owen και της μπάντας της. Ένα φοβερό κομάτι με γοητευτική μελωδία και φοβερά ξεσπάσματα με μια εξαιρετική φωνητική παρουσία.

http://www.jennyowenyoungs.com

Shrag - 'Canines' (2012)

Οι Shrag το πενταμελες, όλο σφρίγος, νεότητα, ενέργεια και δύναμη, σχήμα από το Μπράιτον και το Λονδίνο, μολις κυκλοφόρησαν, το νέο τους τρίτο άλμπουμ 'Canines' με τραγούδια που κυριαρχεί ο χαρακτηριστικός πίσω στα βασικά, ήχος που θυμίζει ολο το post-punk που έχετε ακούσει στη ζωη σας, νευρώδης, ζωηρός και με το πνεύμα των FALL και των ART BRUT να πλανιούται σαν τις καλές νεράιδες, πάνω από τα δυναμικά τραγούδια τους. Παραπέμπουν στην προ Brit Pop, indie Βρετανική σκηνή και σίγουρα θα φέρει όμορφες αναμνήσεις.
Υπάρχει ακόμα οι αιχμηρές κιθάρες που στηρίζονται στο rhythm section. Υπάρχει ακόμα τα κορίτσι / αγόρι φωνητικά, με αυτά της Helen King να είναι γεμάτα χαρακτήρα και την ίδια ώρα ελπίδα και αφέλεια.
Το Canines είναι ένας ποπ δίσκος με χαρακτήρα, μελωδία, και κίνδυνο και είναι ο ήχος μιας μπάντας πλήρως ώριμης.
Αν σας έχουν λείψει φωνακλάδικες κοριτσίστικες φωνές α-λα LE TIGRE και ζόρικοι ποπ post-punk και έξω καρδιά ρυθμοί, τότε οι SHRAG είναι για σας!

Tracklist:
01. Tears Of A Landlord
02. Show Us Your Canines
03. Chasing Consummations
04. Tendons In The Night
05. On the Spines of Old Cathedrals
06. Devastating Bones
07. You're the Shout
08. That's Static
09. No More Memories
10. Flinching at Forever
11. Jane with Dumbbells

http://www.myspace.com/shrag

The Audience - 'Hearts' (2012)

Οι The Audience είναι μία νεανική post-punk μπάντα από τη Νυρεμβέργη της Γερμανίας και αποτελείται από τους Bernd Pflaum (φωνητικά), Michael Arnold (μπάσο, φωνητικά), Sebastian Wild (κιθάρες, φωνητικά), Johannes Preiß (όργανο, φωνητικά), Florian Helleken (drums). Το 2007, κυκλοφόρησαν το πρώτο τους άλμπουμ με τίτλο "Celluloid" στη γερμανική εταιρία Hazelwood. Περιγράφουν το μουσικό τους στυλ σαν ένα πολυμορφικό ποτπουρί ροκ, punk, garage και new wave.

Στο Eurokeennes Festival του 2007, οι The Audience κέρδισαν το βραβείο Tremplin και στο 3VOOR12 website, αναφέρθηκαν σαν την ανερχόμενη και πολλά υποσχόμενη μπάντα του festival De Affaire.

Το άλμπουμ ανοίγει δυνατά με το “We Belong to Boys” και συνεχίζει με τα δύο ίσως καλύτερα tracks του άλμπουμ "Endless Wall" και "Wolves" σε πιο ήρεμους αλλά πολύ μελωδικούς τόνους. Το “Waves” εξελίσσεται και κορυφώνεται μέσα από την επαναληψιμότητα της μελωδίας του ενώ στο “Burning” θυμίζουν κάτι από Klaxons. Στο “We Are Just the Hearts”, δείχνουν μία πιο pop πλευρά τους αλλά στο “Sirens” οι τόνοι ανεβαίνουν και τα drums είναι πιο δυνατά από κάθε άλλο track. Στο "We Won't Get Home", εμφανίζονται πιο rock από ποτέ όπως και στο "Thrill" που έχει έντονα shoegaze και new wave στοιχεία. 

Σε γενικές γραμμές, οι The Audience είναι μία μπάντα που στο άκουσμά της, δε σου περνάει από το μυαλό ότι είναι Γερμανοί και έρχονται να αποδείξουν για μία ακόμη φορά ότι μετα τα 00s πραγματικά δεν υπάρχουν σύνορα στην alternative μουσική σκηνή.

http://www.theaudience.org/

tracklist:

1 We Belong to Boys
2 Endless Wall
3 Wolves
4 Waves
5 Burning
6 Lesser Things
7 We Are Just the Hearts
8 Sirens
9 Looming
10 We Won't Get Home

11 Thrill
12 Blinding Beams

BirdPen- 'Global Lows' (2012)

Οι BirdPen είναι μια βρεταννική alternative rock μπάντα, σχηματίστηκαν το 2004 και αρνούνται πεισματικά να αναφέρουν από ποιο μέρος του νησιού προέρχονται. Προικισμένοι μουσικοί και οι δύο κύριοι συνθέτες, οι Dave Pen και Mike Bird έχουν φτιάξει μουσικές κοντά στο στυλ της έντονα σκοτεινής μουσικής που εκδηλώνει κάποια στοιχεία από το πολυσύνθετο ταλέντο τους. Ο Dave Pen είναι επίσης μέλος των Archive και έχει συνεισφέρει στη σύνθεση τραγουδιών στα 3 τελευταία άλμπουμ τους.

Οι BirdPen επιστρέφουν μέσα στο 2012 με το δεύτερο studio album τους με τίτλο "Global Lows"- προηγήθηκε το "On/Off/Safety/Danger" που τους εξασφάλισε αμέτρητες περιοδείες στην Ευρώπη και όχι μόνο. Το "Global Lows" κυκλοφόρησε στις 5 Ιουνίου από τη Last Exit Records. Η παραγωγή και ηχογράφηση του άλμπουμ έγινε στο Manchester από τον Jim Spencer (παραγωγό μεταξύ άλλων των The Horrors, New Order, The Charlatans, Oasis, The Cribs, Johnny Marr και Echo and the Bunnymen) και ολοκληρώθηκε στα EVE Studios στο Stockport σε 4 μέρη σε περισσότερο από 12 μήνες.

Οι BirdPen για ακόμη μία φορά κάνουν μουσική κατάθεση ψυχής και το "Global Lows" είναι ένα άλμπουμ εμπνευσμένο από το υποσυνείδητό τους. Τα τραγούδια του αποδεικνύουν πόσο εύκολο είναι να χειρίζεσαι το ανθρώπινο πνεύμα, από την ψεύτικη ευημερία στην αυτοκαταστροφή. Μιλάνε μεταξύ άλλων για τη μοναξιά του πολέμου, για τη διαφθορά στην πολιτική, για ξεπεσμένες βασίλισσες που έχουν πέσει στα ναρκωτικά. Ο φόβος της κλειστοφοβίας, η παράνοια, η αγάπη, η απώλεια και το να αντιμετωπίζεις τις καταστάσεις με ανοικτά μυαλά δείχνει την προοπτική ενός κόσμου που πλέον δε θα μπορούμε να κάνουμε τίποτα παρά να κρατάμε το χειριστήριο της τηλεόρασης και να το
βλέπουμε παθητικά να εξελλίσσεται.

Tracklist:

01. No Escape (6:45)
02. Nature Regulate (6:05)
03. Saver Destroyer (3:54)
04. Mule (4:30)
05. Sorrow (5:24)
06. Only The Names Change (7:12)
07. Missing Sun (3:53)
08. A Thousand Followers (5:28)
09. The Bridge (4:03)
10. The Safety In Numbers Is Now Zero (7:04)

http://www.myspace.com/birdpen

http://www.birdpen.com/

Τα καλύτερα τραγουδια για τον μήνα Ιούνιο 2012

Τα καλύτερα τραγούδια κατά την γνώμη μας που ακούσαμε  τον μήνα Ιούνιο 2012:

1. Death in the afternoon - 'Frankfurt'

2. Superchunk - 'Cruel Summer' 

3. The Deadly Syndrome - 'Spirit of the stairs'

4. Brick + Mortar - 'Bangs'

5. Turboweekend - 'On My Side'

Επίσης καλά τραγούδια:

6. Blood Orange - 'I'm Sorry We Lied'

7. Crocodiles - 'Endless Flowers'

8. Magic Castles -  'Ballad of the Golden Bird'

9. KYTE- 'Scratches'

10. Expatriate - 'Do You Remember'

Track of the week: Gallon Drunk - 'You Made Me'

Με αφορμή την μεγάλη επιστροφή  των Gallon Drunk με το καινούριο τους άλμπουμ που κυλοφόρησαν με  τίτλο 'The Road Gets Darker From Here',  το 'You Made Me' είναι το Track Of The Week γι αυτή την βδομάδα. Το  αλμπουμ ηχογραφήθηκε στο Αμβούργο με παραγωγό τον Johann Scheerer. <<Αυτή είναι η πρώτη φορά που έχουμε συνεργαστεί με κάποιον που είναι παραγωγός>>, εξηγεί ο τραγουδιστής, κιθαρίστας και οργανίστας James Johnston. <<Εκείνος μας ενθάρρυνε να δοκιμάσουμε πράγματα που δεν  θα είχαμε κάνει ποτέ>>.

Το tracklist του άλμπουμ είναι:

01 – You Made Me
02 – Hanging On
03 – A Thousand Years
04 – Stuck in My Head
05 – Killing Time
06 – The Big Breakdown
07 – I Just Can’t Help but Stare
08 – The Perfect Dancer

http://www.gallondrunk.com/

Beak> - " >> " (2012)

Οι Beak> είναι το νέο project του Geoff Barrow (Portishead) με τους φίλους του μουσικούς από το Bristol Billy Fuller (Fuzz Against Junk) και Matt Williams (Team Brick) και είναι η kraut/post rock μουσική του προσέγγιση με έντονες επηρροές από Can και Neu!. Kυκλοφόρησαν το πρώτο ομώνυμο άλμπουμ τους το Νοέμβριο του 2009 στην εταιρία του Barrow, Invada Records. Η ηχογράφηση του έγινε κυριολεκτικά ζωντανά σε ένα απόγευμα ενώ και όλα τα τραγούδια γράφτηκαν σε διάστημα 12 ημερών στο Bristol.

Το ίδιο έγινε και με αυτό το δεύτερο άλμπουμ τους- κάτι που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την παρουσία τους στους Portishead, που έχουν κυκλοφορήσει 3 άλμπουμς σε 18 χρόνια. Υπάρχει μια υποβόσκουσα αίσθηση κλειστοφοβίας στο άλμπουμ με τις ποικιλόμορφες συγχορδίες, το υπνωτικό μπάσο και τα δυσδιάκριτα φωνητικά του Barrow να κυριαρχούν. To γεγονός ότι το άλμπουμ ηχογραφήθηκε ζωντανά κατά το μεγαλύτερο μέρος του είναι μία τρανή απόδειξη της μουσικής παιδείας του τρίο από το Bristol.

Το άλμπουμ ανοίγει με το “The Gaol” με μία έντονη διάθεση και τα synths να ακροβατούν ανάμεσα στις χορδές του μπάσου. Το “Spinning Top” εξελίσσεται και κορυφώνεται μέσα από την επαναληψιμότητα της μελωδία του μέχρι να φτάσει στην αυτοκάθαρση του ενώ στο “Wulfstan” το μελωδικό μπάσο και το λιτό drumming έρχονται σε αντίθεση με τη γεμάτη echo φωνή του Barrow που ακούγεται σα να βγαίνει από τάφο. Στο “Eggdog”, που ξεχωρίζει στο άλμπουμ- ίσως το πιο "Portishead" track, το drumming κυριαρχεί και μαζί με το μπάσο δημιουργούν μία αιθέρια μελωδία. Το “Kidney” που κλείνει το άλμπουμ, ξεκινάει με ψιθύρους και ένα απλό μπάσο και ελαφρά drums αλλά ολοκληρώνεται με καταιγιστικές κιθάρες σε ένα σκοτεινό πέπλο αφήνοντας τον ακροατή κυριολεκτικά στην τσίτα.
Συνοψίζοντας, το δεύτερο εγχείρημα των Beak> χαρακτηρίζεται το λιγότερο ενδιαφέρον και πειραματικό και αναμένεται να τύχει αναγνώρισης αν όχι άμεσα σίγουρα σε βάθος χρόνου.

tracklist:

1. The Gaol
2. Yatton
3. Spinning Top
4. Eggdog
5. Liar
6. Ladies’ Mile
7. Wulfstan II
8. Elevator
9. Deserters
10. Kidney

http://www.myspace.com/beak2009

http://dreamofbeak.blogspot.gr/

The Dig - 'Midnight Flowers' (2012)

Οι The Dig (David Baldwin - Κιθάρα, Φωνητικά, Emile Mosseri - Μπάσο, Φωνητικά, Erick Eiser - Πλήκτρα, Κιθάρα, Mark Demiglio – Ντραμς) από το Μπρούκλιν, μόλις κυκλοφόρησαν το δεύτερο άλμπουμ τους με τίτλο “Midnight Flowers”. Έχοντας παίξει support στους The Antlers, Portugal. The Man, The Walkmen, και Ben Kweller, έχουν έρθει έτοιμοι να αποδείξουν ότι ωρίμασαν με αυτή την προσπάθεια τους.
Ο ήχος των The Dig αναμειγνύει το σύγχρονο ροκ, το κλασικό rock, το indie rock στρωμένος με απόκοσμα post-punk riffs, έντονο μπάσο, και στοχαστικές μελωδίες, και έτσι παράγουν ένα πιο ώριμο άλμπουμ. Τα τραγούδια έχουν πολυεπίπεδη δομή και φτάνοντας μέχρι το τελευταίο κομμάτι, ακούγονται σαν τα πιο σκοτεινά ξαδέλφια των Vampire Weekend και The Antlers
Δείχνουν ότι είναι δυνατό να παραμένουν σταθερά μεταξύ του garage, και του post-punk, - χωρίς να χρειάζεται να προβληματιστούν και να επιλέξουν το ένα ή το άλλο.
Μουσικά μιλώντας, είναι αρκετά ευχάριστο να τους ακούς. Το “Midnight Flowers” δεν είναι ούτε πολύ αργό, ή πολύ δυνατό ή πολύ indie. Σε γενικές γραμμές, ο καθένας μπορεί να βρει τουλάχιστον ένα κομμάτι που να απολαύσει.

Tracklist:

01. Red Rose In The Cold Winter Ground
02. Black Water
03. I Already Forgot Everything You Said
04. All Tied Up
05. Hole In My Heart
06. Animal Screams
07. Break The Silence
08. Police Car
09. Clouds And The White Noise
10. Glass Horse

http://www.thedigmusic.com

http://www.facebook.com/thedig

Blasted Canyons – "2nd Place" EP

Οι Blasted Canyons είναι μία garage rock μπάντα από το San Francisco και αποτελούνται από τους Matt Jones γνωστό και ως Mustache ή BOSS, την Heather Fedewa γνωστή και ως Hether Fortune ή Annoying Bitch και τον Adam Finken γνωστό και ως Finkmeister και ως Sometimes has a mustache. Δισκογραφούν στην ανεξάρτητη Castle Face Records.

Πέρσι, πραγματικά ξεφύτρωσαν από το πουθενά και φέτος επανέρχονται με το νέο τους EP "2nd Place" πάντα στη Castle Face Records. Και πάλι διακρίνονται για το δυνατό και θορυβώδη ήχο τους όπως και στο ντεμπούτο τους με τη μόνη διαφορά ότι πλέον ακούγονται πιο άμεσοι και η μουσική τους όχι τόσο ακραία με εξαίρεση κάποια tracks του άλμπουμ.

Έξι τραγούδια αποτελούν το νέο EP με 18 λεπτά εκκωφαντικού noise-punk από στριγγλίζουσες ηχητικές επιθέσεις με μεταλλικά κρουστά (“Finken’s Lament”) μέχρι και εκκεντρικές pop συνθέσεις όπως τα “Liquid Fiend” ή “Manson Eyes”. Το “Liquid Fiend” έχει μία παραμόρφωση στις κιθάρες που κατευθύνουν την μπάντα σε νέα μουσικά μονοπάτια με σαφώς πιο εκλεπτυσμένο ήχο. Πιο πριν από αυτόt, το “Get High” ανοίγει το EP με μία ηχητική έκρηξη με το Matt Jones να κατευθύνει το ρυθμό του με την τραχιά και στοιχειωμένη φωνή του σε ένα στομφώδες ρεφρέν.

Το EP τελικά αποδεικνύει ότι αν υπάρχει μία μπάντα που μπορεί να σε "βιάσει" ηχητικά, αυτοί είναι οι Blasted Canyons. To απέδειξαν με το περσινό τους EP και πλέον έρχονται να το παγιώσουν με την κυκλοφορία του δεύτερου τους EP "2nd place".

1.) Get High
2.) Liquid Fiend
3.) Holy Geometry
4.) Finken’s Lament
5.) Manson Eyes
6.) Glass on Your Pillow

http://www.facebook.com/blastedcanyons

DIIV - 'Oshin' (2012)

Οι DIIV (πιο πριν γνωστοί ως Dive ως φόρος τιμής στο ομώνυμο τραγούδι των Nirvana) είναι το project του κιθαρίστα των Beach Fossils Cole Smith και των Devin Ruben Perez, Andrew Bailey και του πρώην drummer των Smith Westerns Colby Hewitt. H πρώτη τους κυκλοφορία ήρθε με το 7ιντσο "Sometime" τον Οκτώβριο του 2011 από την Captured Tracks για να ακολουθήσει ακόμη ένα το Νοέμβριο του ίδιου έτους ενώ αυτό είναι το ντεμπούτο LP τους και κυκλοφόρησε μόλις πριν λίγες μέρες.

Το "Oshin" παρουσιάζει κάποιες από τις ενδιαφέρουσες σύγχρονες εκφάνσεις της μουσικής των 80s και 90s. Δεν μπορείς να το χαρακτηρίσεις σαν ένα μελωδικό dream-pop εγχείρημα αλλά σαν ένα πείραμα αν τελικά μία μπάντα μπορεί να στηρίξει με τη μουσική της το αλληγορικό νόημα των στίχων των τραγουδιών της. Ο Smith συνέθεσε απόλυτα στοχευμένα τραγούδια χωρίς να είναι απαραίτητα τονικά ακόλουθα (μερικά είναι εντελώς χαρούμενα ενώ άλλα πιο στενάχωρα) αλλά γενικά τα τραγούδια στηρίζονται σε μουσικές αντιφάσεις με ψήγματα dream pop, post-rock ακόμα και krautrock.

Το άλμπουμ ανοίγει με το “(Drunn)” και μας προϊδεάζει για το τι θα ακολουθήσει- η γραμμή του μπάσου είναι χαρακτηριστική ενώ οι κιθάρες δεν ακούγονται ποτέ βαρετές. Τραγούδια όπως τα “How Long Have You Known?”, "Air Conditioning" και “Follow” είναι αυθεντικά κιθαριστικά αριστουργήματα όπως αυτά των Beach Fossils ή Real Estate. Στα “Past Lives”, “Earthboy” και “Home”, οι κιθάρες είναι πιο ακόμη πιο ακατέργαστες και άγριες όπως και στα ψυχεδελικά “Wait” και “Oshin (Subsume)”. Ειδικά, το “Wait” είναι σαν να ακούς The Cure ή Joy Division σε μία pop έκδοση αλλά με την παραμόρφωση των Jesus and Mary Chain.

Τα "Earthboy" και "Sometime" είναι οι pop μελωδίες του άλμπουμ και ακούγονται σαν ιντερλούδια. Το "Doused" είναι η πιο grunge σύνθεση του άλμπουμ αλλά τελειώνει απότομα για να μπει το τελευταίο "Home", ένα ατμοσφαιρικό και πολύπλοκο τραγούδι- μια πολύ καλή αφορμή για βαθιά περισυλλογή. Γενικά, οι DIIV εναλλάσσουν και δανείζονται στοιχεία από διαφορετικά μουσικά είδη αλλά καθηλώνουν τον ακροατή με την ενέργεια τους αν και δεν καταφέρνουν τελικά να τελειοποιήσουν την αισθητική τους πάνω σε κανένα από τα είδη που πειραματίζονται.

Τελικά, το "Oshin" είναι άξιο αναφοράς και μόνο γιατί σου αφήνει περιθώρια να φανταστείς! Οι DIIV έφτιαξαν ένα εκπληκτικό ντεμπούτο άλμπουμ και μέχρι να διευκρινίσουν τι πραγματικά κάνουν, το μυστήριο θα παραμένει και θα μας καλεί να το εξιχνιάσουμε- μουσικά πάντα.

Tracklist:

1. (Druun)
2. Past Lives
3. Human
4. Air Conditioning
5. How Long Have You Known?
6. Wait
7. Earthboy
8. (Druun pt. II)
9. Follow
10. Sometime
11. Oshin (Subsume)12. Doused
13. Home

http://www.facebook.com/diivnyc

Fawn - 'Coastlines' (2012)

Οι Fawn είναι μια τετραμελής μπάντα από το Ντιτρόιτ αποτελούμενη από τους Αlicia Gbur, Christian Doble, Matt Rickle και Mike Spence, όλοι τους πρώην μέλη στις μπάντες Kiddo, Child Bite, the Nice Device, the Von Bondies, Javelins, Thunderbirds are Now!, και Those Transatlantics.
Αν και επιρροές των Thermals, the Breeders, και Metric είναι έντονες, οι Fawn αναδεικνύουν μια ισχυρή αλλά γλυκιά αρμονία και μια ικανότητα για νοσταλγική μελωδία. "Οι προσφιλείς αγόρι / κορίτσι αρμονίες, fuzzy μελωδίες και όμορφα αισιόδοξα τύμπανα απεικονίζουν έναν κόσμο της ποπ που όλοι έχουμε απεγνωσμένα ανάγκη" μας λένε οι ίδιοι.
Το ντεμπούτο τους άλμπουμ "Coastlines" είναι μια πολύ καλή δουλειά που απεικονίζεται η άριστη γνώση της τέχνης των ώριμων indie-pop ήχων.
Το "Pixels" έρχεται μακριά σαν ένα ζωηρό B-side των Pixies, το "All the Lights" βρίσκει την μπάντα πιο επιθετική, παίζοντας με διαπασών κιθάρες, και ακόμα και ο πιο ψυχρός ακροατής δεν μπορεί να αρνηθεί το εκστατικό "Suicide," ένας ύμνος που ξεπερνά τους Yuck..

Tracklist:

01 All the Lights
02 Hurricane Fire
03 It’s Never Over
04 Break It Off
05 No Wave
06 Suicide
07 The Forest
08 Pennies
09 Pixels
10 Cobra on the Beach

http://wearefawn.com
http://facebook.com/wearefawn
http://www.myspace.com/wearefawn

Τα καλύτερα albums για τον μήνα Ιούνιο 2012

Τα καλύτερα albums για τον μήνα Ιούνιο 2012

1. DIIV - Oshin
2. Ty Segall - Slaughterhouse
3. Piano Magic - Life Has Not Finished with Me Yet
4. The Kabeedies - Soap
5. Birthmark - Antibodies
6. Birdpen - Global Lows
7. The Medics - Foundations
8. The High Water Marks - Pretending to be Loud
9. Grass Widow - Internal Logic
10. Kestrels - A Ghost History

posted by Thomas Priest


Επίσης πολύ καλά albums που ακούσαμε είναι:


1. Joy Disaster - Sickness
2. Two Wounded Birds -Two Wounded Birds
3. Broken Water - Tempest
4. Thieving Irons - Behold, This Dreamer!
5. Citizens! - Here We Are
6. Sound Of Guns - Angels and Enemies
7. The Hives - Lex Hives
8. The Golden Boys - Dirty Fingernails
9. The Enemy - Streets In The Sky
10. Emperors - Stay Frosty
11. A Silent Film - Sand And Snow
12. The Dig - Midnight Flowers
13. The Deadly Syndrome - All In Time
14. Maximo Park - The National Health
15. Thee Oh Sees - Carrion CrawlerThe Dream
 16. Black Market Karma – Cocoon
17. Funeral Suits - Lily Of The Valley
18. Communist Daughter - Lions And Lambs
19. The Smashing Pumpkins - Oceania
20. And One - S.T.O.P.
21. Starcontrol - The Ages Of Dreams
22. White Lung - Sorry (2012)

Funeral Suits – 'Lily Of The Valley' (2012)

Οι Funeral Suits είναι ένα τετραμελές από την Ιρλανδία που αποτελείται από τους Brian James, Mik McKeogh, Greg McCarthy και Grant Dar.
Μια κοινή τους αγάπη για δυνατές, παραμορφωμένες κιθάρες, αρμονική ποπ, art rock και electronica οδήγησε την μπάντα στο Βόρειο Δουβλίνο, για το γράψιμο, τις πρόβες και τις κατά καιρούς εμφανίσεις ως special guests για τους Franz Ferdinand, Passion Pit, The Maccabees, Local Natives μεταξύ άλλων.
Οι Funeral Suits έχουν ηχογραφήσει το ντεμπούτο άλμπουμ τους 'Lily of the Valley' με τον διάσημο παραγωγό Stephen Street (Blur, The Smiths).
Όλο το άλμπουμ έχει μια "Gary Numan συναντά τους U2" αίσθηση, με το ‘Colour Fade’ δείχνει την ικανότητα του γκρουπ σε δύο στοιχεία, τα θολά φωνητικά του Brian James γύρω από jangly riffs κάνοντας το κομμάτι πολύ πιασάρικο. Μαζί με το ‘Colour Fade’, το δεύτερο single ‘Health’ ξεχωρίζει επίσης με τις δυνατές κιθάρες και τα tribal drums.
Συνολικά το 'Lily of the Valley', με τη βοήθεια των singles "Health" και "Florida", και κάθε νότας ενδιάμεσα, είναι ένα alternative έπος, και μέχρι το τέλος του έτους θα πρέπει να μπει στην ίδια κατηγορία με το "At War With The Mystics" των Flaming Lips, ή το "Origin Of Symmetry" των Muse . Ένα τεράστιο άλμπουμ με πολύ καρδιά, καθώς και ψυχολογία, αυθεντικότητα, δύναμη και ωριμότητα για να το κάνουν ένα κλασικό άλμπουμ στο μέλλον.
Tracklist
01. Mary’s Revenge
02. Colour Fade
03. Health
04. Hands Down By Your Side
05. All Those Friendly People
06. We Only Attack Ourselves
07. Adventures Misadventures
08. Stars Are Spaceships
09. Florida
10. Machines Too
11. I Still Love The High

http://funeralsuits.com/

http://www.facebook.com/FuneralSuits