Δευτέρα 4 Ιουλίου 2011

For Those Who Know – "Pop Sickle"


Οι For Those Who Know είναι μια τετραμελής psychedelic shoegaze μπάντα από το Τέξας. Μετα από το ομώνυμο EP to 2006, και διακοπές για ένα χρόνο, επανήλθαν σαν τρίο αυτή την φορά με το ‘Pop Sickle’ στις αποσκευές τους.
Με ένα αιθέριο μείγμα από post-punk, shoegaze, και επιρροές που τοποθετούνται στο χώρο που χάραξαν μερικές μπάντες από το Austin που ξεπετάχτηκαν σε εθνικό επίπεδο το 2006.


Tracklist

1. Wimbledon 5:09
2. No Matter What
3:25
3. Underground
2:53
4. New Years 5:00
5. Looking and Waiting
4:21
6. Talk About Dying
6:21
7. Competition (Drone Control Remix)
5:07
8. Night at the Dance Club (Ironclad Remix)
7:15

Soviet Soviet - "Summer, Jesus" [2011]

Οι Soviet Soviet από το Pesaro ιδρύθηκαν το 2008 από τους Alessandro Costantini, Alessandro Ferri και Andrea Giometti (αντίστοιχα κιθάρα και φωνητικά, ντραμς, μπάσο και φωνητικά).
Το
Summer, Jesus ( τρίτο τους EP) είναι ο τίτλος της τελευταίας προσπάθειας τους στο σκοτάδι του post-punk ήχου. Έξι τραγούδια σίφουνες, λίγο πάνω από τα δύο λεπτά, κοφτές κιθάρες, dark mood, μελαγχολικά φωνητικά, catchy ρυθμοί, χαρακτηριστικό μπάσο, τραβούν την προσοχή σας.


Tracklisting:

01. Contradiction
02. Human Nature
03. Prince, Prostitutes
04. Warmata
05. The Beasts Are Brave
06. Aztec Aztec


Bailiff - "Red Balloon" (2011)


Bailiff - Red Balloon (2011)

Οι Bailiff από το Σικάγο συγκέντρωσαν μεγάλη προσοχή τα προηγούμενα ένα ή δύο χρόνια με τις desert blues κιθάρες και τα αλά Bonham beats, αλλά με το ντεμπούτο τους full-length album Red Balloon, περνάνε σε πιο soulful μελωδίες και εντονότερα groove. Το αποτέλεσμα είναι ένα album που διατηρεί την δυναμική του, ενώ δεν ακούγεται επιθετικό.

Ακούστε τα “Emptied Out” και “Everyday Fire”.



Tracklist

01. Crickets
02. In The Reverie
03. Everyday Fire
04. Eventually
05. Emptied Out
06. Red Balloon
07. Curtains
08. When I Leave You Will Stay
09. Overheard
10.
Little By Little

Austra - "Feel it break" (2011)

Η Katie Stelmanis, δεν είναι καινούρια στο χώρο, αφού και μουσικές σπουδές έχει και παρελθόν στα μουσικά πράγματα. Με τους Austra όμως φαίνεται πως κάνει το κάτι παραπάνω που χρειαζόταν για να ακουστεί παντού. Πλαισιωμένη από τη Maya Postepski στα drums και τον Dorian Wolf στο μπάσο, παρουσιάζει ένα σκοτεινό, electro-synth pop δίσκο, που ήδη έχει αγαπηθεί και ξεχωρίσει.
Μουσικά δεν κάνει κάτι πρωτοποριακό, αυτό είναι αλήθεια, όλα όσα ακούς στο Feel it Break, τα έχεις ακούσει και στο παρελθόν, και καλύτερα σίγουρα. Ακόμα και την εξαιρετική της φωνή, που σίγουρα σπρώχνει τη μουσική ένα βήμα παραπέρα, την έχεις ακούσει κι αλλού, κυρίως θα έλεγα στη Florence και στην Karin Dreijer Andersson από τους The Knife/Fever Ray (Kate Bush, Bjork, Zola Jesus, Bat For Lashes όλες κάπου θα τη συναντήσεις).
Τότε τι είναι αυτό που το κάνει τόσο ξεχωριστό, ώστε να τραβήξει την προσοχή; Έχω την αίσθηση πως είναι όλα αυτά, δηλαδή ο συγκερασμός όλων αυτών των στοιχείων κι η τέλεια απόδοση τους. Μουσική, ύφος, αίσθηση, ερμηνεία θυμίζουν κάτι άλλο, αλλά το κάνουν πολύ καλά και μόνο όμορφες μνήμες δημιουργούν. Μελαγχολία, ρομαντισμός, goth-electro-synth pop, Florence, Ladytron, artistic παρουσίαση, Καναδάς (η μουσική τους καταγωγή), μυστηριακή ατμόσφαιρα, μελωδίες, όλα συνδυασμένα σε τέλειες αναλογίες.
Επίσης τα 2 πρώτα single Beat and the Pulse & Lose it, επιλέχθηκαν επιτυχώς να «σπρώξουν» τη δουλειά προς όλες τις κατευθύνσεις, αφού είναι songs for the masses (ναι…κι οι πρώιμοι Depeche Mode εμφανίζονται στο Feel it Break), χωρίς αυτό να σημαίνει πως θα βρεις «κακό» τραγούδι στο cd, αφού κι οι χαμηλότονες στιγμές προς το τέλος (The Noise & The Beast) παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον.



Tracklist:
01 Darken her House 5:21
02 Lose It
4:30
03 The Future
4:03
04 Beat And The Pulse 4:56
05 Spellwork 5:10
06 The Choke 4:12
07 Hate Crime 4:02
08 The Villain 4:06
09 Shoot The Water 3:23
10 the Noise
3:32
11 The Beast 4:03




Laissez Faire - "No Land for Escape" (2011)


Οι Laissez Faire είναι μια 6 μελής indie/rock μπάντα απο τη Θεσσαλονίκη. Δημιουργήθηκαν με το τελικό τους σχήμα στις αρχές του 2006.
Μέλη τους είναι οι Αλέξης Μιλκίδης (φωνή, πλήκτρα), Ελένη Καζατζή (φωνητικά), Γιάννης Σταυρίδης (κιθάρες), Νίκος Χρυσόπουλος (κιθάρες), Πάνος Λαμογιάννης (τύμπανα) και Κώστας Λαμογιάννης (μπάσο).

Οι Laissez Faire έχουν στυλ, ατμόσφαιρα, υπογραφή και σφραγίδα στο debut album τους, με τίτλο “No Land for Escape”. Ηλεκτρισμός, λυρισμός, σκοταδισμός κι ένα πέπλο μυστηρίου σκύβει πάνω στο ερωτικό μουσικό film noire που ναι έχει ρίζα και γαλουχία Ελληνική.
Post, post, post, post κάτι. Αγγλόφωνο, darkίζον, new wave-ίζον, εναλλακτικό, ερωτεύσιμο από την πρώτη στιγμή φωνάζει να το αγαπήσουμε. Τα ανδρικά και γυναικεία φωνητικά σέρνονται πάνω στις μελωδίες μ’ έναν τρόπο που δημιουργεί ένα μείγμα από περασμένες δεκαετίες και νέες χιλιετίες. “Eletrify”, “Make me glow”, “No path”, “Pulling me down”, “Angels”, πιο να πρωτοξεχωρίσεις και η λίστα συνεχίζει μιας και 9 είναι στο σύνολό τους τα διαπιστευτήρια μιας δουλειάς με ψυχή και σώμα.
Έχουν ιδιαίτερο ήχο και επιρροές από μεγάλο φάσμα μουσικών ρευμάτων (Sonic Youth, Joy Division, Radiohead,Archive, Interpol ….).

Tracklist:

01 - Electrify
02 - Make Me Glow
03 - Only Truth
04 - No Path
05 - Things We Never Shared
06 - Blind
07 - Pulling Me Down
08 - Escape
09 – Angels

Παρασκευή 1 Ιουλίου 2011

Tα καλύτερα albums για τον μήνα Ιούνιο 2011


Tα καλύτερα albums που ακούσαμε τον μήνα Ιούνιο 2011 είναι:

1. Peter Murphy – “Ninth”

2. Kitchie Kitchie Kie Me O – “Kitchie Kitchie Kie Me O”

3. Leftover Cuties – “Places To Go”

4. For Those Who Know – “Pop Sickle”

5. The Exploding Boy – “The Black Album”

Επίσης μου άρεσε και το Thievery Corporation – “Culture of Fear”


Δευτέρα 27 Ιουνίου 2011

Όλες οι τελευταίες λεπτομέρειες για το live των Grinderman

Το side project του Nick Cave μαζί με τους παλιότερους και στενότερους φίλους του από τους Bad Seeds, Warren Ellis, Martyn Casey και Jim Sclavunos.
Άγριο, πρωτόγνωρο, ωμό, ακατέργαστο rock.
Η παρέα δημιούργησε τους Grinderman για να “δραπετεύσει από τα δεσμά των Bad Seeds”, και ο ήχος τους ακούγεται περισσότερο σαν συνέχεια της post punk περιόδου των Birthday Party. Κυκλοφόρησαν το 2007 το πρώτο τους album με τίτλο το όνομα τους και το 2010 το δεύτερο studio album τους Grinderman 2.

Τετάρτη 6 Ιουλίου 2011 – TerraVibe Park, Αθήνα


“ΕΝΑ ΚΡΕΜΩΔΕΣ ΠΟΛΥΧΡΩΜΟ SUPER ΟΝΕΙΡΟ ΤΗΣ ALI McGRAW ΚΑΙ ΤΟΥ STEVE McQUEEN”
Το 2007, τα τέσσερα μέλη των Grinderman έβγαλαν το πρώτο album τους με τίτλο το όνομα τους. Στις 13 Σεπτεμβρίου 2010, το έπος των Grinderman συνεχίζεται με την κυκλοφορία του Grinderman 2, του ολοκαίνουργιο studio album τους από την εταιρία Mute.
Το πρώτο πράγμα που σου κάνει εντύπωση στο Grinderman 2 είναι ότι ποτέ ξανά δεν έχεις ακούσει κάτι παρόμοιο. Ποτέ. Το ντεμπούτο album έκανε τη δουλειά του. Καθόρισε το συγκρότημα. Ανέδειξε καθαρά την αντίθεση με τον Nick Cave & The Bad Seeds. Ο Nick, ο Warren, ο Martyn και ο Jim βρήκαν έναν ευδιάκριτα διαφορετικό τρόπο για να συνεργαστούν. Ξεφορτώθηκαν όλες τις μουσικές τους αποσκευές, απαρνήθηκαν τη συμβατική σοφία και τέσταραν τις προκαταλήψεις για το ποιοι ήταν σαν μουσικοί. Στην πορεία, θρυμμάτισαν την ιερή κληρονομιά των Bad Seeds με ένα μπαστούνι του baseball.

“ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΕΡΧΕΤΑΙ Ο ΛΥΚΑΝΘΡΩΠΟΣ! Ο ΑΠΟΤΡΟΠΑΙΟΣ ΧΙΟΝΑΝΘΡΩΠΟΣ!”
Το καινούργιο τους album, Grinderman 2 συνδυάζει την οργανωμένη εφευρετικότητα των ζωντανών τους εμφανίσεων και την ασυγκράτητη ελευθερία των αυτοσχεδιασμών στο studio. Αλλά αυτοί οι τύποι κάτι ξέρουν σε σχέση με την τέχνη του να γράφεις τραγούδια. Το Grinderman 2 φέρει την σφραγίδα του παράφορου προκάτοχου του, με τη δομή του να είναι πιο χαλαρή, την εμβέλεια του πιο εκτεταμένη, και λαμπρά χαμένο στο δικό του παραλήρημα θορύβου και ρυθμού.

“ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΝΑ ΜΗΝ ΞΥΠΝΗΣΕΙΣ ΤΟΝ ΕΚΤΕΛΕΣΤΗ”
Παρ’ όλο που το 2009 ήταν μια εξαιρετικά πολυάσχολη χρονιά για όλα τα μέλη των Grinderman η υλοποίηση του Grinderman 2 διήρκησε αρκετούς μήνες . Παρά τις εξωτερικές καθυστερήσεις, όποτε οι Grinderman κατόρθωναν να μαζευτούν στο στούντιο, δούλευαν πάνω στον - τώρα πια -θρυλικό ρυθμό τους. Η διαπροσωπική τους χημεία και το επαγγελματικό τους ήθος είναι υποδειγματικά. Απολαμβάνουν το να παίζουν μαζί, και απλά σηκώνουν τα μανίκια και προχωρούν με έναν δεμένο αν και παράδοξο τρόπο.
Η αρχική διαδικασία της ηχογράφησης, του αυτοσχεδιασμού, και της προσπάθειας να γίνουν όλα με τη μία, ήταν ακριβώς η ίδια με αυτήν του πρώτου δίσκου. Πάνω από είκοσι ώρες ακατέργαστα αυθόρμητης μουσικής καταγράφηκε στην αρχική πενθήμερη περίοδο εγγραφής των τραγουδιών. Οι Grinderman φίλτραραν τα αποτελέσματα, τα ξεκαθάρισαν μέσω των demo, και τα ενσάρκωσαν σε τραγούδια. Το αποτέλεσμα της διαδικασίας είναι αυτό: αν ο Nick έχει έμπνευση ώστε να κολλήσει μερικούς στίχους πάνω σε ένα ρυθμό, ή σε ένα σετ από έγχορδα, ή ακόμα και σε ένα εφήμερο ξέσπασμα ήχων, χωρίς να έχει σημασία πόσο τραχύ ή απέραντο και αν είναι αυτό, τότε το τραγούδι έχει μέλλον και μπορεί να προχωρήσει μπροστά.
Τελικώς, όταν όλα τα στάδια προετοιμασίας είχαν ολοκληρωθεί, οι ηχογραφήσεις και η παραγωγή των τραγουδιών ξεκίνησαν. Τότε έρχεται η ώρα για τον παραγωγό των Grinderman, Nick Launay, έναν άνθρωπο με άπειρη υπομονή και ενθουσιασμό. Και ιδού το μουσικό έργο, το Grinderman 2 που είναι ένα ανήσυχα, φιλόδοξο δημιούργημα.

“ΠΟΣΟ ΑΚΟΜΑ ΘΑ ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΜΩΡΟ ΜΟΥ?”
Μια δουλειά με θεσπέσιο και τολμηρό ήχο, τα τραγούδια του Grinderman 2 είναι διαποτισμένα από μια ατμοσφαιρική και υπερφυσική άκαμπτη μοχθηρία. Το Grinderman 2 είναι ένα album με ιδέα που ψάχνει μια ιδέα. Μια πανοπλία ανακατώματος θεϊκών και βέβηλων μορφών μέσω των στίχων. Μυθικά πλάσματα με ανιαρή προσωπικότητα που υποδύονται τρομερά και διεστραμμένα δράματα μέσω μεταφυσικών, αιματοβαμμένων πεδίων μάχης.
Μια συνοπτική και ονειροπόλα αφήγηση – έπειτα οι εκρήξεις του album ξεσπούν με άγρια χτυπήματα και ουρλιαχτά. Το πρώτο τραγούδι του album “Mickey Mouse & the Goodbye Man” πιάνει το γάντι από το προηγούμενο album των Grinderman και με θράσος το πετάει κάτω. Ο βρυχώμενος ρόκερ ξετυλίγει με έναν ανελέητο ρυθμό την τραγελαφική ιστορία ενός ζευγαριού παρασιτικών αδερφών. Ποιος είναι ο πιο ερωτεύσιμος? Ποιος είναι ο πιο αποκρουστικός? Ποιος αντιπροσωπεύει το απόλυτο κακό? Ποιος νοιάζεται? Από εδώ εκπορεύεται ο τρόμος – η απομόνωση και ο φθόνος – που είναι τραγικά εκτεθειμένα.

“ΚΛΑΙΓΟΝΤΑΣ ΣΑΝ ΔΑΙΜΟΝΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΜΠΑΜΠΑ”
O Muhammad διδάσκει, “Οι γυναίκες είναι το άλλο μισό των αντρών”. Ναι, είναι πράγματι! Και είναι αυτό το ανεξιχνίαστο “άλλο” με το οποίο τα επόμενα τρία τραγούδια “Worm Tamer”, “Heathen Child” και “ When My Baby Comes” έρχονται σε σειρά. Κανένας δεν νιώθει τις γυναίκες όπως ο Cave και δεν υπάρχει τίποτα άλλο σαν το “Worm Tamer” – ένας ακρωτηριασμός αλλόκοτων θορύβων που αντέχει πάνω από το μανιακό μπάσο και τα τούρμπο-ντράμς; το “Heathen Child” κόβει ένα βαθύ σαγηνευτικό ρυθμό σε ένα διαστρεβλωμένο ουρλιαχτό σαν πριόνι. Και τα δύο τραγούδια αφθονούν σε λυρισμό που περιέχει λάγνα , παρανοϊκά, φιλοσοφικά, παράλογα και βάναυσα στοιχεία. Το “When My Baby Comes” ολοκληρώνει το φεμινιστικό τρίπτυχο, ένα είδος απόκοσμης samba, που εκρήγνυται στο αποκορύφωμα της σε ένα σούπερ-βαρύ σύννεφο σαν μανιτάρι από βρόχους και οργασμικό μπάσο.

“EVIL! EVIL! EVIL! EVIL!”
“Είναι το μυαλό ενός ανθρώπου, όχι κάποιος εχθρός ή αντίπαλος, που τον δελεάζει να κάνει κακό”, διδάσκει ο Βούδας. Ε λοιπόν ναι, και μετά από μια εμβόλιμη και συνοπτική ενδοσκόπηση της ελεύθερης πτώσης (“What I Know”), πέφτουμε κατ’ ευθείαν στο αφόρητο χάος του “Evil” – αναμφίβολα η πιο κακόβουλη μουσική πρόκληση των Grinderman μέχρι τώρα, και αυτό σίγουρα λέει κάτι! Ετοιμαστείτε για ξεκοίλιασμα! Διπλοί πανηγυρικοί ύμνοι πόθου και αφοσίωσης ακολουθούν – το “Kitchenette” που τινάζει τα μυαλά στον αέρα και το διαστημικό psycho pop “Palaces of Montezuma”– το καθένα από αυτά είναι σαγηνευτικά και ανατρεπτικά groovy μέσα στο δικό του ρυθμό. Αλλά όπως ακριβώς φαίνεται, εάν η αγάπη επικρατήσει τελικά – μην πανικοβάλλεστε! –έρχονται καλπάζοντας οι τέσσερις ιππότες της Funkadelic αποκάλυψης με το “Bellringer Blues”, ένα εκθαμβωτικά αισθαντικό, παθιάρικο και ταυτόχρονα παγωμένο αριστούργημα.

“ΕΝΤΑΞΕΙ JOE ΕΙΝΑΙ ΩΡΑ ΝΑ ΦΥΓΟΥΜΕ”

Τετάρτη 6 Ιουλίου 2011 – TerraVibe Park, Αθήνα
www.grinderman.com
www.facebook.com/grinderman
www.myspace.com/grinderman

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Η προπώληση των εισιτηρίων ξεκινά την Τετάρτη 16 Φεβρουαρίου 2011!

Τα πρώτα εισιτήρια κοστίζουν 34 €
Τα επόμενα εισιτήρια κοστίζουν 38 €

ΣΗΜΕΙΑ ΠΡΟΠΩΛΗΣΗΣ

TICKET HOUSE

Αθήνα
Πανεπιστημίου 42 (εντός της στοάς), Τηλ.: 210 3608 366

Θεσσαλονίκη
Μητροπόλεως 102, Τηλ.: 2310 264 880
Online Sales ή αγορές με πιστωτική κάρτα, 24 ώρες/ωρο:
www.ticketpro.gr | www.tickethouse.gr

Τους Callas επέλεξαν οι ίδιοι οι Grinderman, για να ανοίξουν τη συναυλία τους, την Τετάρτη 6 Ιουλίου, στο TerraVibe Park!

Πιο συγκεκριμένα, σε μια συναυλία των παιδιών στο Λονδίνο, έτυχε να τους ακούσει ο Jim Sclavunos (Grinderman) και προφανώς του άρεσαν τόσο, ώστε να τους προτείνει να γίνουν αυτοί το opening act της μιας και μοναδικής τους συναυλίας στην Αθήνα!

The Callas



Οι Callas ολοκληρώνουν τις καλοκαιρινές τους εμφανίσεις ανοίγοντας τη μεγάλη συναυλία των Grinderman στο Terravibe!
Οι τελευταίοι μήνες βρήκαν τους Callas να βγάζουν το νέο τους άλμπουμ, “Objekt”, μόνο σε βινύλιο και με συλλεκτικά χειροποίητα εξώφυλλα, να ταξιδεύουν σε όλη την Ελλάδα με το Velvet Bus, να παίζουν με τους Last Drive στο Gagarin, να συμμετέχουν στην έκθεση Ντέρτι Humanism που επιμελείται η Νάντια Αργυροπούλου στη Faggionato gallery στο Λονδίνο, όπου και παρουσιάζουν παλιά και καινούργια τους artworks, να έχουν δημοσιεύσεις σε έντυπα όπως Guardian, Independent και Financial Times, να παίζουν στο διάσημο Favela Chic του ανατολικού Λονδίνου, να κάνουν live στον Resonance-fm (uk) και να παίζουν στο Artrocker magazine του Λονδίνου, να βγάζουν split flexi (!!!) single με τους Victorian English Gentlemens Club (UK) και να δέχονται, αμέσως μετά το live τους στο Artrocker magazine, την πρόσκληση του Jim Sclavunos που τους είδε ζωντανά, να ανοίξουν το live των Grinderman στην Αθήνα!
Οι Callas έχουν εμφανιστεί και έχουν παρουσιάσει δουλειά τους μεταξύ άλλων στα Great Escape Festival (Brighton, UK), Indietracks Festival (Derby, UK), Yinka Shonibare Project Space (London, UK), Artrocker magazine (London, UK), Club Fandago @ The Monarch (London, UK), The Barfly (London), Sala Apolo (Barcelona), Taktfrei Festival (Berlin), Athens Biennial, AMP gallery, The Breeder gallery, DESTE foundation.

Τραγούδια τους ακούγονται στις ταινίες της Σελάνας Βροντή “Zorro the cat” και στο “Wasted Youth” των Αργύρη Παπαδημητρόπουλου και Jan Vogel.

www.thecallas.com / info@thecallas.com

Radiohead - "Staircase" (live From the Basement) new song

Τα καλύτερα τραγούδια για τον μήνα Ιούνιο 2011


Τα καλύτερα τραγούδια που ακούσαμε τον μήνα Ιούνιο 2011 είναι:

1. The Veils – “The Wishbone”

2. Kitchie kitchie kie me o – “Next”

3. Leftover Cuties – “Everything I Got”

4. The Exploding Boy – “Dark City”

5. Dead Sons – “Junk Room”

Επίσης πολύ καλά singles:

6. Okkervil River – “Rider “

7. The Blue Seeds – “A World Left Behind”

8. Tape The Radio – “A Desert Track”

9. The Diamond Center – “20Twin”

10. Beirut – “New Harlem”

Τρίτη 21 Ιουνίου 2011

Manicure - "Grow Up" [2011]

Είναι μια εξαιρετική μπάντα από την Μόσχα (από αυτές που τραγουδούν στα αγγλικά – όπως οι Motorama κα οι Human Tetris) που έφερε την αναβίωση του post-punk. Λέγεται Manicure, και μέλη του γκρουπ είναι δύο κορίτσια και δύο αγόρια. Η μπάντα παίζει με καυστικό τρόπο, δυναμικά, με ζοφερές αποχρώσεις - τα πάντα είναι σύμφωνα με τους κανόνες του πριν από είκοσι χρόνια post-punk. Υπάρχει σε αυτούς τους ανθρώπους ευχάριστα κατανοητός κυνισμός και θρασύτητα και κερδίζει αναμφισβήτητα όλες τις καρδιές.
Τυπικά βρετανικό post-punk, αλλά με την ίδια μανιακή καταθλιπτική ιστορία.

Το άλμπουμ μπορείτε να το κατεβάσετε από το site τους:

Tracklist:

1. Repetition
2. Lights Are On
3. Gust Of Wind
4. Bored To Death
5. Grow Up
6. The Dream
7. Rave
8. Winter
9. Moonshine
10. Korgsong (Till My Heart Beats)
11.
Through The Night


The Backhanded Compliments - "The Backhanded Compliments - EP"

Ακούγοντας τις προάλλες ένα εξαιρετικό single το Dead Sons - Junk Room και ψάχνοντας γι’ αυτούς καταλήξαμε σε ένα υπέροχο ΕΡ που μάλλον άξιζε μεγαλύτερης προσοχής. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή…..

Στις 28 Μαρτίου του 2008 διαλύθηκε ένα πολύ καλό συγκρότημα από το Σέφιλντ της Αγγλίας, οι Milburn. Τα μέλη των Milburn, Thomas Rowley (είναι και μέλος των Reverend and the Makers), Joe Green μαζί με τον Ryan Sellars δημιούργησαν τους The Backhanded Compliments οι οποίοι μετά από κάποια demos κυκλοφόρησαν ένα ΕΡ. Η μουσική τους παραπέμπει στους Arctic Monkeys και βέβαια στους Milburn.

Όλως περιέργως οι The Backhanded Compliments αποφάσισαν φέτος να αλλάξουν το όνομά τους σε Dead Sons χωρίς να αλλάξουν την μουσική που παίζουν.
Αξίζει να το ακούσετε.

Tracklisting:

1. Down By The Riverbank
2. The Sound Of Goodbye
3. Reminder
4. Lonely Tormentor


Sons & Daughters - "Mirror Mirror" [2011]


Τρίτο album (τέταρτο αν υπολογίζετε και το mini "love the cup") για το κουαρτέτο από την Γλασκώβη της Σκωτίας με τίτλο Mirror Mirror και όσο το έχουμε ακούσει μας αρέσει αρκετά.

Η νέα δουλειά των Sons and Daughters είναι αρκετά πιο σκοτεινή και απογυμνωμένη, μια και το συγκρότημα αποφάσισε να χρησιμοποιήσει μέχρι 16 tracks στην ηχογράφηση. Επίσης είναι η πρώτη φορά που χρησιμοποιούν και ηλεκτρονικούς ήχους, με τον γνωστό μας από τους Depeche Mode (και όχι μόνο) Gareth Jones να αναλαμβάνει την μίξη του δίσκου...

Πρώτο single είναι το Breaking Fun. Το album είναι στα μαγαζιά από τις 12 Ιουλίου 2011 από την Domino.


Tracklisting:

1. Silver Spell
2. The Model
3. Breaking Fun
4. Orion
5. Don't Look Now
6. Ink Free
7. Rose Red
8. Axed Actor
9. Bee Song
10. The Beach


Πηγή: postwave.gr

Black Lips - "Arabia Mountain" [2011]


Οι Black Lips με την έκτη δημιουργία τους ονόματι "Arabia Mountain" σου βγάζουν μια αγριάδα, μια "βρωμιά", ατελείωτο κέφι και ατίθαση διάθεση.
Το "Arabia Mountain" αποκαλύπτει το ύφος του άμεσα από το artwork. "Flower-Punk" ονομάζουν οι ίδιοι το χαρούμενα-ψυχεδελικό punk που παίζουν και πέφτουν ακριβώς μέσα. Πιασιάρικα και μικρά σε διάρκεια tracks ξεκινάνε και τελειώνουν σε ένα μουσικό όργιο που μας παρουσιάζεται μεθυσμένο, χαρούμενο και πολύχρωμο. Το σύνολο "ρέει", και τα 16 κομμάτια συνολικής διάρκειας 40 περίπου λεπτών, τερματίζουν πριν καν αρχίσουν με αποτέλεσμα να γουστάρεις και επόμενη γύρα. Θυμίζει περσινή φάση με τους απολαυστικότατους Harlem. Το surf rock ξεσκεπάζει την άγρια ομορφιά του και ο παραγωγός Mark Ronson δείχνει να προσαρμόζεται εύκολα στις διαθέσεις των Black Lips και όχι το αντίθετο. Απολαύστε υπεύθυνα...

Tracklist:

01. Family Tree
02. Modern Art
03. Spidey's Curse
04. Mad Dog
05. Mr. Driver
06. Bicentennial Man
07. Go Out And Get It
08. Raw Meat
09. Bone Marrow
10. The Lie
11. Time
12. Dumpster Dive
13. New DIrection
14. Noc-a-homa
15. Don't Mess My Baby
16. You Keep On Running


stefanosb.blogspot.com

Kitchie Kitchie Ki Me O - "Kitchie Kitchie Ki Me O" [2011]


Οι Kitchie Kitchie Ki-Me-O είναι μια νέα νορβηγική dream team που αποτελείται από μέλη που προέρχονται από συγκροτήματα όπως οι Madrugada, My Midnight Creeps και Richochets πριν τον θάνατο του Buras-με άλλα λόγια, μπάντες που έχουν αντιπροσωπεύσει το καλύτερο που το νορβηγικό ροκ είχε να προσφέρει τα τελευταία δέκα-δεκαπέντε χρόνια. Μουσικά, παίρνουν στοιχεία από τα παραπάνω συγκροτήματα και βάζουν περισσότερο groove, μυστικισμό, αφρικάνικο μπλουζ και ευρωπαϊκή soul.
Ο δίσκος είναι δυναμικός, είναι κυκλοθυμικός, είναι πολύ πιασάρικος.

Πρώτο single του δίσκου το Next. Δυνατά κομμάτια επίσης τα Forgotten, Everything Burns, After Party Killer.

Tracklist

01. Next
02. Forgotten
03. Hey Honey
04. Everything Burns
05. It Must Be Real
06. I’ve Been Waiting For You (Night And Day)
07. After Party Killer
08. Let It Slide
09. Five Seconds To
Midnight
10. One Day (Bonus)

Παρασκευή 17 Ιουνίου 2011

My playlist songs June 2011


My playlist songs June 2011

1. Peter Murphy – “Velocity Bird’

2. Arcade Fire – “Culture War”

3. Hhymn – “Behind The Sun”

4. Waylayers – “Big Machines”

5. Young Knives – “Human Again”

6. Sunshine – “Today (Is Not The Day)”

7. I'm From Barcelona – “Always Spring”

8. Fucked Up – “The Other Shoe”

9. Exlovers – “Blowing Kisses”

10. Elevator Music – “We'll Be Lovers Soon”

11. Edelweiss – “Icarus”

12. Dutch Uncles – “Cadenza”

13. Centro-matic – “Against The Line”

14. Ema – “Milkman”

15. Fonda – “A Love That Won't Let You Go”