Δευτέρα, 28 Ιουλίου 2008

Hammond Jr,Albert -Como Te Llama

Solo album από τον κιθαρίστα των The Strokes, Albert Hammond Jr και το Como Te Llama είναι το δεύτερο του, κιθαριστικό βέβαια πολύ καλό και με πολύ καλές συνεργασίες όπως αυτή -Lemonhead Josh Lattanzi των Lemonheads.

track listing
disc 1
1. Bargain Of The Century
2. In My Room
3. Lisa
4. GFC
5. Boss Of Americana
6. Rocket
7. Victory At Monterey
disc 2
1. You Won't Be Fooled By This
disc 2
1. In My Room [live at the Bowery Ballroom 2007/DVD]
2. Everyone Gets A Star [live at the Bowery Ballroom 2007/DVD]
2. Spooky Couch
3. Borrowed Time
3. Bright Young Thing [live at the Bowery Ballroom 2007/DVD]
4. G Up
4. Call An Ambulance [live at the Bowery Ballroom 2007/DVD]
5. In Transit [live at the Bowery Ballroom 2007/DVD]
5. Miss Myrtle
6. Feed Me Jack Or How I Learned To Stop Worrying And Love Peter Sellers
6. Holiday [live at the Bowery Ballroom 2007/DVD]
7. Blue Skies [live at the Bowery Ballroom 2007/DVD]
8. 101 [live at the Bowery Ballroom 2007/DVD]
9. Scared [live at the Bowery Ballroom 2007/DVD]
10. Hard To Live In The City [live at the Bowery Ballroom 2007/DVD]

Pop Levi -"Never Never Love"

Από το Λονδίνο ο Pop Levi κυκλοφόρησε τον καινούριο του δίσκο με τίτλο -"Never Never Love". Ένα μπέρδεμα ηλεκτρονικής pop με 80s επιρροές είναι καλός και αξίζει να τον ακούσει κανείς, και αν σας αρέσουν Ladytron τόσο το καλυτερο.
Track Listings
1. Wannamama
2. Never Never Love
3. Dita Dimone
4. Semi Babe
5. Fire On Your Feet
6. Mai's Space
7. You Don't Gotta Run
8. Oh God (What Can I Do)
9. Everything And Finally
10. Love You Straight
11. Call The Operator
12. Calling Me Down
13. Fountain Of Lies

Παρασκευή, 25 Ιουλίου 2008

Five Oclock Heroes - Speak Your Language

Το 'Speak Your Language' είναι το δεύτερο album τους για τους Five Oclock Heroes από την Νέα Υόρκη οι οποίοι είναι μια γνήσια indie rock μπάντα. Έχουν στοιχεία από 80s New Wave στυλ και επηρεασμένοι από The Police, The Jam και Elvis Costello και πολλούς άλλους μελοδικοί και συμπαθητικοί. Aξίζει πάντως να ασχοληθεί κανείς μαζί τους.
Η λίστα των τραγουδιών είναι:

1. Judas
2. New York Chinese Laundry
3. Who (featuring Agyness Deyn)
4. Speak Your Language
5. Alice
6. Trust
7. Don't say Don't
8. Everybody knows it
9. These Girls
10. God & Country
11. Radio Lovers
12. Happy Together

TOP 5 ΙΟΥΛΙΟΣ 2008

















1. BRETT ANDERSON: "Wilderness"
2. THE RASCALS: "Rascalize"
3. TRICKY: "Knowlw West Boy"
4. FIVE O' CLOCK HEROES: "Speak Your Language"
5. THEA GILMORE: "Liejacker"

Πέμπτη, 24 Ιουλίου 2008

Τον Σεπτέμβριο οι νέοι TV On The Radio

Έτοιμη είναι η νέα δισκογραφική δουλειά των TV On The Radio και θα κυκλοφορήσει στα τέλη του Σεπτέμβρη. Παράλληλα ανακοίνωσαν και μεγάλη περιοδεία στην ΗΠΑ και Καναδά.
Ο δίσκος θα ονομάζεται Dear Science, (το κόμμα είναι μέρος του τίτλου) και θα διαδεχθεί τον απόλυτα πετυχημένο, Return To Cookie Mountain που κυκλοφόρησε το 2006. Αξίζει να αναφέρουμε πως το έγκυρο Rolling Stone είχε κατατάξει το album στο No 4 στα καλύτερα της χρονιάς ενώ το Spin ανακήρυξε το συγκρότημα ως το καλύτερο του έτους.
Ακολουθούν οι ημερομηνίες και οι σταθμοί της περιοδείας της Νεοϋρκέζικης μπάντας.
Portland, OR Roseland (September 5) Seattle, WA Showbox (6)Vancouver, BC Commodore Ballroom (7) Calgary, ALB MacEwan Ballroom (9)Edmonton, ALB Starlite Room (10) Boise, ID Knitting Factory (12) Salt Lake City, UT In the Venue (13) Morrison, CO Red Rocks Monolith Festival (14) San Diego, CA Street Scene (19) San Francisco, CA Treasure Island Festival (20)

Τρίτη, 22 Ιουλίου 2008

SUMMERCASE 2008 Festival στη Βαρκελώνη

Η Τρίτη χρονιά του πολύ πετυχημένου Summercase Festival στη Βαρκελώνη. Άψογη οργάνωση, χωρίς καθόλου αναμονές με σεβασμό στον θεατή και στο περιβάλλον ( να φανταστείτε ότι ο καθένας νοίκιαζε ένα πλαστικό ποτήρι για 1 ευρώ το οποίο στο τέλος της ημέρας το επέστρεφες και σου δίνανε το ευρώ πίσω, έτσι μηδέν ρύπανση!!!!! ) και πολύς κόσμος.

Ημέρα πρώτη
Η ώρα είναι 6 και στην κεντρική σκηνή παίζουν οι We Are Scientits, καλοί, αλλά...... . Προτιμήσαμε Edwyn Collins στην σκηνή 2 όπου παρά το σοβαρό πρόβλημα υγείας του ήταν αξιοπρεπής. Στην κεντρική σκηνή βγαίνει ο Ian Brown και χαμός, Ο γνωστός Ian με ένα best of list και μία μεγάλη έκπληξη στο τέλος. Καλεί στην σκηνή τον Mani και μας χαρίζουν 4 τραγούδια των Stone Roses .Ήταν εξαιρετικοί!!!! Αμέσως μετά οι Grindermen δηλ. Nick Cave, Warren Ellis. Φοβερό ρεσιτάλ από τον Warren Ellis που δίκαια εισέπραξε το χειροκρότημα του κοινού. Επόμενοι στην σκηνή οι Interpol. Πολύ καλοί live σε αιχμαλωτίζουν και σε μαγεύουν, δεμένοι, δυνατοί και με ενέργεια. Η συνέχεια είχε Blondie στην σκηνή 2 με πολύ κόσμο που τραγουδούσε τα πασιγνωστά τους hits. Ώρα για Maximo Park πολύ αγαπητοί στην Βαρκελώνη (προλάβαμε 3 τραγούδια τους) γιατί στην κεντρική σκηνή είναι ώρα (μεσάνυχτα για την ακρίβεια) για τους Verve. Δικαιολογούν απόλυτα το όνομα που έχουν για μεγάλο συγκρότημα. Η συνέχεια επιφύλασε Primal Scream. Αν και το περιμέναμε με πολύ αγωνία είναι η αλήθεια, ίσως η κούραση, ίσως η ώρα (2.30), ίσως το set list, (πολλά από το καινούριο τους CD), δεν μας άφησαν με την καλύτερη γεύση.
Ημέρα δεύτερη
Αρχή με Kooks στην κεντρική σκηνή. Νέοι, ζωντανοί, κεφάτοι. Brit Pop! Η σκυτάλη στους Breeders. Δεν ενθουσιαστήκαμε και αφού περάσαμε από την σκηνή 2 όπου οι Stranglers έδιναν ρεσιτάλ με τα hits τους, επιστρέψαμε στην κεντρική για τους Kings Of Leon. Οι τύποι ροκάρουν. Πολύ δυνατοί, ευχάριστη έκπληξη, μας καθήλωσαν. Μικρό πέρασμα από την σκηνή 3 όπου παίζουν οι Biffy Clyro .Ίσως η μεγαλύτερη έκπληξη του φεστιβάλ. Φοβεροί!! Σκηνή 2 και Mogwai. Παίζουν μόνο το δίσκο Mogwai young team. Σταθερή αξία για αυτούς πού ξέρουν από μουσική, και η Βαρκελώνη γνωρίζει πολύ. Μεσάνυχτα και ώρα για Sex Pistols. Καταπληκτικοί!!! Πρέπει να τους δει κανείς live για να καταλάβει. Μιάμιση ώρα δύναμης και φοβερής σκηνικής παρουσίας από Johnny Rotten. Παίξανε όλα τους τα τραγούδια και 3 διασκευές το No Fun των Stooges, Silver Machine των Hawkwind και Roadrunner του Jonathan Richman. Μετα από αυτό οι Βραζιλιάνες CSS μας φάνηκαν λίγες παρόλη την προσπάθειά τους. Οι Kaiser Chiefs δεν στάθηκαν ικανοί να μας κρατήσουν περισσότερο (ήταν και πέρυσι εκεί).
Ραντεβού του χρόνου

Κυριακή, 20 Ιουλίου 2008

Ο Perry Farrell προσπαθεί να ενώσει ξανά τους Jane's Addiction.

Ο Perry Farrell δήλωσε στο ΝΜΕ πως υπάρχει πιθανότητα οι Jane's Addiction να επανενωθούν. Όπως εξήγησε, σύντομα όλα τα μέλη θα συναντηθούν για να συζητήσουν το ενδεχόμενο αυτό. Ο Farrell παραδέχτηκε όμως πως το να πείσει να συνεργαστούν ξανά οι Dave Navarro, Eric Avery και Stepehn Perkins δεν θα είναι εύκολο λόγω των έντονων προσωπικοτήτων τους. "Θα πρέπει να βρούμε ένα κοινό σημείο επικοινωνίας. Οι Jane's Addiction είναι πολύ ευέξαπτη μπάντα, με πολλές και έντονες προσωπικότητες. Παρ'όλα αυτά πιστεύω ότι αξίζει τον κόπο να τα ξαναβρούμε γιατί ο κόσμος, η μουσική, το πάρτυ που θα επακολουθήσουν θα είναι το κάτι άλλο" είπε ο Farrell.

To comeback άλμπουμ των Verve

To comeback άλμπουμ των Verve, 'Forth', είναι ήδη διαθέσιμο για προ-παραγγελία μέσα από την ιστοσελίδα τους σε απλό cd, deluxe boxset και πακέτο cd/dvd. Το deluxe boxset θα είναι διαθέσιμο μόνο από το online store και περιλαμβάνει βινύλιο με δύο έξτρα κομμάτια που δεν υπάρχουν στο cd. Περιλαμβάνει επίσης αποκλειστικό tour book και δωρεάν download του νέου single 'Love Is Noise' ερμηνευμένο ζωντανά στο Glastonbury.
Tέλος το πακέτο cd/dvd περιλαμβάνει το cd στην απλή μορφή του μαζί με ένα dvd που περιέχει ντοκιμαντέρ και αποσπάσματα από την εμφάνιση των Verve στο φετινό Coachella Festival.
Ακολουθεί το dvd tracklist:
01. "Sonnet" (Live At Coachella) 02. "Life's An Ocean" (Live At Coachella)03. "The Rolling People" (Live At Coachella)04. "Lucky Man" (Live At Coachella)05. "Love Is Noise" (Live At Coachella)+ 20λεπτο ντοκιμαντέρ "Space And Time"

Πέμπτη, 17 Ιουλίου 2008

Levellers - "Letters From The Underground" new album

Το 'Letters From The Underground' είναι το ένατο studio album από τους The Levellers. Ηχογραφήθηκε στα δικά τους Metway Studios και η παραγωγή είναι δική τους, Με το δικό τους anarcho-folk punk στυλ νομίζω ότι πρόκειται για ένα πολύ καλό album. Περιέχει το πολύ καλό single 'Burn America Burn'. Αξίζει η Limited edition που περιέχει έξτρα tracks.

track listing
disc 1
1. Cholera Wall
2. Death Loves Youth
3. Eyes Wide
4. Before The End
5. Burn America Burn
6. Heart Of The Country
7. Behold The Pale Rider
8. Life Less Ordinary
9. Accidental Anarchist
10. Duty
11. Fight Or Flight
disc 2
1. On The Beach [bonus track]
2. Everyday [bonus track]
3. TV Suicides [bonus track]
4. Burn America Burn [video/bonus track]

Ο Ian Rankin παρουσιάζει το καινούργιο άλμπουμ των Μοgwai

Οι Mogwai ζωγραφίζουν εικόνες σε ήχο. Δε χρειάζονται λόγια.
Αυτό σημαίνει ότι είναι εφιαλτικά δύσκολο να γράψεις για αυτούς. Τα πάντα βρίσκονται στο αυτί του ακροατή: εγώ μπορεί να ακούω θλίψη ενώ εσύ μπορεί να ακούς γέλιο. Αν το να γράφεις για μουσική πραγματικά είναι παρόμοιο με το να χορεύεις με την αρχιτεκτονική, πώς μπορεί κανείς να γράψει για τους Mogwai; Και αυτό απαντά στο γιατί δεν θα έπρεπε να διαβάζετε αυτή τη στιγμή. Επίσης απαντά στο γιατί δεν θα έπρεπε να το γράφω αυτό το κείμενο το οποίο σας είπα πριν ότι δεν θα έπρεπε να διαβάζετε αυτή τη στιγμή. Γράφω εκατοντάδες χιλιάδες λέξεων κάθε χρόνο και μερικές φορές νιώθω ότι συνεισφέρω σε ένα διαρκές πρόβλημα. Υπάρχουν πάρα πολλές λέξεις στον κόσμο. Βομβαρδιζόμαστε από αυτές. Περνάμε μπροστά από πινακίδες στο δρόμο ενόσω διαβάζουμε τα καινούρια μηνύματα στα κινητά μας, ή στο δρόμο για τα καταστήματα με την υπερπληθώρα από ετικέτες και διαφημίσεις. Λέξεις εμφανίζονται και περνούν από τις τηλεοπτικές οθόνες μας. Γεμίζουν τα περιοδικά του στιλ και τις εφημερίδες με τα νέα. Είναι κολλημένες στα λεωφορεία και στους τηλεφωνικούς θαλάμους. Οι λέξεις όμως μπορεί να λένε ψέματα και, γαμώτο, ακόμα και οι καλύτερες από αυτές, χάνουν σε ακρίβεια. Θα χρειάζονταν κατεβατά για να αρχίσεις να ξετυλίγεις κάθε κομμάτι αυτού του album – ένα κομμάτι σαν το εναρκτήριο “Iʼm Jim Morrison, Iʼm Dead”. Παρά τον ανίερο τίτλο του (οι Mogwai αγαπούν τους προκλητικούς τίτλους, ειδικά αυτούς που μπερδεύουν τους ακροατές) πρόκειται για ένα δυνατό τραγούδι, είναι όμως η ηρεμία πριν την καταιγίδα του “Batcat”, ένα οργισμένο και συγκινητικό thrash που παραπέμπει σε albums των πρώιμων ʽgonzoʼ Mogwai όπως τα “Ten Rapid” και “Young Team”.

Η Γλασκώβη παραμένει το τερέν της μπάντας, παρέχοντας την πηγή της συνεχούς έμπνευσης των ήχων της αστικής πνιγηρότητας, των απεγνωσμένων νυχτών, των τσακωμών και των ερωτικών υποθέσεων υψηλής κλάσης. Το ρομάντσο είναι σύντομο αλλά χειροπιαστό σε ένα κομμάτι με τον τίτλο “Local Authority” (καταλάβατε τι εννοώ με τους περίεργους τίτλους των Mogwai;) ενώ το “Scotlandʼs Shame” μου φαίνεται ως ένα από τα πιο προσωπικά τραγούδια του συγκροτήματος.

Το “Sun Smells Too Loud” ακούγεται σαν το είδος της φράσης εκείνης που θα εκστόμιζε κάποιος φίλος μετά από πολύ μεγάλη κατανάλωση καλοκαιρινού κρασιού. Θα μπορούσε όμως κάλλιστα να είναι και ένα νεύμα προς τη μεριά της συναισθησίας, κάτι που θα ήταν πολύ ταιριαστό με τους Mogwai καθώς η μουσική τους αναδίδει χρώματα, συναισθήματα και εικόνες. Αυτό είναι ένα από τα πιο ανεβασμένα κομμάτια σε ένα κυρίως χαλαρό album – στριφτά και φτηνό πιοτό στο πάρκο και κόσμοι εκεί έξω που περιμένουν να κατακτηθούν αύριο. Τo “Kingʼs Meadow” συνεχίζει την ατμόσφαιρα, πηγαίνοντάς μας στο πάρκο, στο δρόμο για το σπίτι: μουσική για το τέλος της μέρας. Το “I Love You, Iʼm Going To Blow Up Your School” (με την αναφορά στην cult ταινία “Heathers”) προσθέτει μια υποβόσκουσα διαρκή οργή η οποία τελικά ξεσπάει μετά από έξι λεπτά, με την κορύφωση του δράματος ακόμα εντονότερη μετά από το “χτίσιμο” του τραγουδιού. Το “Thank You, Space Expert” εντωμεταξύ είναι το κοντύτερο που φτάνει το album σε ένα θρήνο του εικοστού πρώτου αιώνα. Ίσως φταίει και το φτηνό κρασί, αλλά αυτή η μελωδία μού κάνει ότι προσφέρεται για μαζικές γκάιντες – αυτό δεν είναι κάτι για να διαλογισμό; Ίσως πάλι, όμως να ʽναι ιδέα μου.

Κι έτσι φτάνουμε στο τελευταίο τραγούδι αυτού του κομψού και ελεγειακού ωριαίου set… που είναι ένας τελάλης, ένας κυκεώνας από σκληρές κιθάρες που οδηγεί τον ακροατή βήμα με βήμα, στον γκρεμό του τίτλου του. Όταν δρασκελίσουμε όμως καταλήγουμε στον τάφο ή εκτινασσόμαστε ψηλά και αλυχτάμε σαν το γεράκι; Αυτό είναι κάτι που πρέπει να αποφασίστε εσείς. Αυτό που ξέρω εγώ είναι ότι έντεκα χρόνια τώρα, οι Mogwai συνεχίζουν να ακούγονται σαν το μέλλον, με τον πενταμελή πυρήνα τους να παραμένει η πιο cool συμμορία της πόλης.

Θα σταματήσω να γράφω όπου να ʼναι. Θα σταματήστε να διαβάζετε όπου να ʼναι. Καλύτερα να ακούσουμε.

Fly Beeyond Festival review

Μέρα πρώτη.
Εφτασα την ώρα που είχαν ανέβει στη σκηνή οι National, αγαπημένοι μεγάλης μερίδας του τύπου, ειδικά του αμερικάνικου. Κόσμος όχι πολύς, γύρω στις 4.000, κάτι που δεν άλλαξε ιδιαίτερα στη συνέχεια. Οι Νational λοιπόν. Κανονικά εμένα αυτοί θα έπρεπε να μου αρέσουν. Δεν μιλάω για τη συγκεκριμένη συναυλία, γενικά. Οσοι ξέρουν τι ακούω, είναι σχεδόν σίγουροι ότι θα έχω ξεκοκαλίσει και το τελευταίο b-side τους. Όμως ποτέ δεν μου κάθησαν καλά. Προσπάθησα, αλλά πάντα κατέληγα ότι εμένα αυτή η μπάντα δεν μου φαίνεται τίποτα εξαιρετικό. Προς θεού, δεν είναι οι νέοι Tindersticks, το’χω ακούσει κι αυτό. Μέχρι και συγκρίσεις με τους Bad Seeds έχω ακούσει... Ιερόσυλοι, ντροπή! Στη συναυλία βέβαια τους εκτίμησα κάπως. Μου άρεσε που ήταν 8 τύποι στη σκηνή, τα πνευστά τους, το βιολί, έπαιζαν δεμένα και το πάλευαν μια χαρά. Αλλά και πάλι, το ίδιο σκέφτηκα. Καλοί, αλλά τίποτα εξαιρετικό. Δεν μαγνητίζουν, προσπαθούν να βρουν εντάσεις στα τραγούδια τους, εκεί που λες ότι κάτι γίνεται το χάνουν κάπως. Ισως οι Αμερικάνικες καταβολές που είναι ποτισμένοι να με χαλάνε. Μου φταίει και ότι δεν μπορώ να δω στο πρόσωπο και τη φωνή του Matt Berninger έναν πραγματικά χαρισματικό ηγέτη. Θα ήθελα να τους ξαναδώ, σε έναν μικρότερο χώρο και με πιο συγκεκριμένο κοινό, πάντως η τελική εντύπωση μου είναι ότι έχουν φτάσει στο peak τους. Ενδιαφέρουσα μπάντα, αλλά όχι για μεγάλα πράγματα. (Νομίζω ότι η επαναλαμβανόμενη χρήση των λέξεων «αλλά» και «όμως» στην παραπάνω παράγραφο ήταν καταλυτική...)
Massive Attack. Εντάξει, τους έχουμε ξαναδεί στα μέρη μας, δεν μπορούμε να πούμε τιποτα αρνητικό. Ωραία τραγούδια, μερικά θα μείνουν για παντα στην ιστορία της μουσικής, πολύ καλό το οπτικό μέρος για άλλη μια φορά. Ο Horace Andy έχει τρομερή φωνή, στο Angel μάγεψε, συμπαθέστατη και η Stephanie που τραγούδησε το “Teardrop” και 1-2 ακόμα καινούρια. Φυσικά δεν έπαιξαν απολύτως τίποτα από αγαπημένο μου “protection” και δεν μπορώ να καταλάβω αυτή την εμμονή... Η ανταπόκριση γενικά μου φάνηκε χλιαρή σε σχέση με τις προηγούμενες συναυλίες τους, τα “safe from harm”, “unfinished sympathy’ και “inertia creeps” κάπως ανέβασαν τη διάθεση, όμως η αίσθηση του παρωχημένου δεν έφυγε ποτέ. Δυστυχώς. Τα καινούρια που ακούσαμε δεν ήταν άσχημα, αρκετά σκοτεινά θα έλεγα, αλλά ας περιμένουμε το album καλύτερα που θα έχει και όλους αυτούς τους guests vocalists που ακούμε εδώ και κανά χρόνο...
Start wearing purple, wearing purple…start wearing purple for me nooooowwww…Ok, οι τύποι έχουν πλάκα. Εχουν και διάθεση. Για να αντιγράψω την wiki, οι Gogol Bordello είναι μια multi-ethnic gypsy punk μπάντα από την Αμερική με ανατολικο-ευρωπαικές επιρροές, κτλ κτλ.. Ας το πουν όπως θέλουν βασικά, το θέμα είναι ότι έδωσαν μπόλικη ενέργεια σε ένα άνευρο ως εκείνη τη στιγμή φεστιβάλ. Ούτε που θυμάμαι πόσοι βρέθηκαν πάνω στη σκηνή, πηγαινοερχόντουσαν πάντως σαν παλαβοί. Τσίρκο θα μου πείτε. Ναι, και τσίρκο, βέβαια. Μη τους πάρετε σοβαρά, ούτε αυτοί επιθυμούν κάτι τέτοιο. Τη πλάκα τους κάνουν, κέφι μοιράζουν, τρέλλα και αλητεία πουλάνε. Το αποτέλεσμα είναι ότι ο κόσμος χόρεψε και ένιωσε ζωντανός, κάτι τέτοιο περίμενε. Οι Gogol θα κάνουν επιτυχία στην χώρα μας, έχουμε παράδοση σε τέτοιες περιπτώσεις. “Δεν ήξερα ότι παίζουν ska” μου λέει η Λυδία. Χμμμ.. έχουν και τέτοιο μέσα. Όπως και άλλα πολλά... Έκανα ασυναίσθητα βηματάκια προς τα μπροστά. Να’ναι καλά, ίδρωσαν και μας ίδρωσαν... back home.

Μέρα δεύτερη.
Την επόμενη πήγα ακόμα πιο αργά... Δεν είχε τόσο ζέστη , το ξέρω. Έχω άλλη δικαιολογία. Ήμουν κουρασμενος από την προηγούμενη. Εντάξει, κακά τα ψέμματα, ποιός πήγαινε για New York Dolls ή Courteeners? Δεν τα εξισώνω, αλλά είναι τόσο βαρύ το όνομα των Sex Pistols που κοιτάς το timetable και δεν βλεπεις κάτι άλλο. Μετά τις 10 θα έβγαιναν, βολικό.
Μιλάμε πάρκαρα ακριβώς απ’έξω! Πρόλαβα και μισούς New York Dolls! Αν κάποιος σας έλεγε ότι το 2008 οι Sex Pistols θα έβγαιναν στο ίδιο stage με μπάντα που θα έχει μισή ντουζίνα περισσότερα χρονάκια στη πλάτη της θα το πιστεύατε? Ε, συνέβη κι αυτό, και μάλιστα μία μέρα μετά τα γενέθλια του συγχωρεμένου Johnny Thunders. Μας το θύμισαν και του αφιέρωσαν. Συγχαρητήρια για τη προσπάθεια στον Johansen και τη παρέα του, τι άλλο θέλετε να πω? Εκτός τόπου και χρόνου μου φάνηκε το όλο σκηνικό.
Δεν θα αναφερθώ στις ψιλές που πέσανε και στο σχετικό ντου. Σε άλλο site για περισσότερα. Αλλά κάποια στιγμή ρε παιδιά ας τελειώνει η βλακεία... Και προστατέψτε τον κόσμο. Πόσοι δεν ήρθαν στη συναυλία γιατί φοβόντουσαν ξέρετε? Παμε παρακάτω....
Μαζί με αυτούς που μπήκαν χωρίς εισιτήριο, άντε να είχε 4.000 άτομα. Μπορεί να λέω και πολλά. Βγήκε η κλασσική κάσα με τη Βρετανική σημαία στη σκηνή, τα decks με την αγγλική, το κίτρινο πανό, μα τι ωραίες στιγμές ζούμε! Και κοιτάς γύρω και βλέπεις τη χλίδα με τις σουίτες και τα κατακόκκινα καθισματάκια και καταλαβαίνεις το σουρεάλ της υπόθεσης. Δε θέλω να γκρινιάξω για τους Pistols. Ποιος μπορεί να πει κάτι? Οι περισσότεροι έλεγαν «επιτέλους, τους είδαμε». Αυτό ήταν. Μάθημα ιστορίας για τους νέους. Απωθημένο για κάποιους 40-something..βάλε-βγάλε... Αν σας πω ότι ήταν δεμένη μπάντα είναι αστείο. Ποτέ δεν ήταν αυτό το θέμα και ούτε χρειάζεται να είσαι κανάς μουσικάρας για να παίξεις το holidays in the sun. Τέσσερις μεσόκοποι κύριοι που έπαιζαν πραγματικό δυνατό rock’n’roll, με έναν χαρισματικό frontman που διατηρεί μια μικρή δόση τρέλλας στα 52 του, αλλά δεν βγάζει την αλητεία και την ένταση του Iggy ας πούμε. Και πιθανόν αρκετοί να περίμεναν κάτι τέτοιο. Όμως ο άνθρωπος είναι άλλη πάστα. Διασκεδαστής, αρτίστικη φιγούρα. Πετάξαμε τα μπουκαλάκια μας, ε? Άντε μπράβο. Και του χρόνου. Ένα βρήκε τον άμοιρο στο κούτελο, μάτωσε, τσαντίστηκε, ευτυχώς συνέχισε και δεν μας την έκανε όπως πριν 20 χρόνια στο πεδίο του Άρεως. Ωραία ήταν, το ζήσαμε κι αυτό λοιπόν, το setlist δεν σας το αποκαλύπτω. Πάντως έπαιξαν σχεδόν όλη τη δισκογραφία τους.... Α ναι, διασκευή στο “no fun” των Stooges. Τα καπνογόνα που άναψαν στα “god save the queen” και “anarchy in the U.K.” ήταν πολύ ωραίο θέαμα, αλλά έπρεπε να ήταν περισσότερα. Στο τέλος έπαιζαν με όλα τα φώτα του γηπέδου ανοιχτά. Η εικόνα από ψηλά ήταν απολαυστική, θα μεινει σαν φωτογραφία στο μυαλό μου για χρόνια. Οι Sex Pistols να αποθεώνονται σε ένα υπέρλαμπρο Καραισκάκη. Αντε, αυτά...

Τετάρτη, 16 Ιουλίου 2008

Καινούριο album για τους Primal Scream

Μετά το πολύ καλό album "Riot City Blues" οι Primal Scream έρχονται δυναμικά μετο "Beautiful Future" το οποίο κυκλοφορεί στις 21/7/2008 και είναι το ένατο τους album. Πάντα κάνουν κάτι διαφορετικό, έτσι και αυτή τη φορά έχουν soul, dark electro, rock 'n' roll και classic pop στοιχεία. Παραγωγός τους ο Paul Epworth (Bloc Party) και περιέχει το single 'Can't Go Back'

track listing
1. Beautiful Future
2. Can't Go Back
3. Uptown
4. Glory Of Love
5. Suicide Bomb
6. Zombie Man
7. Beautiful Summer
8. I Love To Hurt (You Love To Be Hurt)
9. Over And Over
10. Necro Hex Blues
11. Glory Of Love [single version]
12. Urban Guerrilla [bonus track]
13. Time Of The Assassins [bonus track]
14. Can't Go Back [video]

Επανένωση των Stone Roses?

Έχουν περάσει πάνω από δέκα χρόνια από τη διάλυση των Stone Roses και ο Mani, πρώην μπασίστας τoυς και νυν των Primal Scream, αποκάλυψε ότι θα είχαν ήδη επανενωθεί εάν είχε συμφωνήσει ο Ian Brown. "Το συζητήσαμε πριν μερικά χρόνια και ενώ όλοι μας ήμασταν σύμφωνοι, ο Ian δεν ήθελε να ακούσει κουβέντα. Εάν αλλάξει ποτέ γνώμη τότε πιθανόν και να συμβεί τελικά".
Ο Mani ξεκαθάρισε στη συνέχεια ότι ένα τέτοιο ενδεχόμενο δεν επηρεάζει τη θέση του στους Primal Scream κι ότι παραμένει πιστός στις υποχρεώσεις του. "'Ισως να ακούγεται ως ασέβεια να μιλάω για επανένωση των Stone Roses απ'τη στιγμή που περνάω τόσο καλά με τους Primal Scream" συμπλήρωσε.

Κασινούριο album από τον Jarvis Cocker (Pulp)

Δυνατό rock μας υπόσχεται ο Jarvis Cocker στο 2ο προσωπικό του album. O πρώην τραγουδιστής των Pulp αποκάλυψε πως το συγκρότημα του μπορεί να παίξει πολύ πιο δυνατά απ΄ όσο νόμιζε.
«Στο νέο δίσκο αποφάσισα να κάνω κάτι πιο δημοκρατικό. Αντί να κάθομαι και να περιμένω την έμπνευση να έρθει, προτίμησα να γράψω τραγούδια μαζί με την μπάντα μου και πραγματικά είναι πολύ πιο δυνατά», τόνισε ο Cocker και συνέχισε, «Με έβαλαν σε σκέψεις. Με τους Pulp σε γενικές γραμμές δεν ροκάραμε ποτέ».
Ο Άγγλος μουσικός αποκάλυψε και την αιτία για την αλλαγή του ήχου του. «Μάλλον είναι η κρίση της μέσης ηλικίας. Ας ροκάρω τώρα που μπορώ γιατί μετά ποτέ δεν ξέρεις».
O 44χρονος Jarvis Cocker έκανε σπουδαία καριέρα με τους Pulp ενώ το 2006 κυκλοφόρησε το πρώτο προσωπικό του album με τίτλο, Jarvis.

Οι Smashing Pumpkins γίνονται είκοσι χρόνων και το γιορτάζουν

Oι Smashing Pumpkins κλείνουν 20 χρόνια καριέρας και το γιορτάζουν με μία σειρά εμφανίσεων στην Αμερική. Η ανακοίνωση έγινε μέσα από το site της μπάντας, όπου για αρχή αναφέρεται η πόλη Hammond, Indiana, στις 9 Αυγούστου, ενώ θα ακολουθήσουν κι άλλα μικρά venues. Τον Νοέμβριο θα είναι η σειρά των μεγάλων πόλεων, όπως το Σικάγο, το Λος Άντζελες και η Νέα Υόρκη.
Όσο για την περιοδεία προώθησης του box set του ντεμπούτο τους άλμπουμ «Gish», αυτή αναβάλλεται για τις αρχές του 2009.
Πηγή: avopolis.gr

Τρίτη, 15 Ιουλίου 2008

Κυκλοφορούν το νέο album τους οι Oasis

Οι Oasis αποκάλυψαν το tracklist του νέου τους άλμπουμ, 'Dig Out Your Soul', που κυκλοφορεί στις 6 Οκτωβρίου. Πρώτο single είναι το τραγούδι 'The Shock Of The Lightning' που θα προηγηθεί στις 29 Σεπτεμβρίου.
Aκολουθεί το tracklist:
'Bag It Up'
'The Turning'
'Waiting For The Rapture'
'The Shock Of The Lightning'
'I'm Outta Time'
'(Get Off Your) High Horse Lady'
'Falling Down'
'To Be Where There's Life'
'Ain't Got Nothin'
''The Nature Of Reality'
'Soldier On'

Eτοιμάζουν την νέα τους δουλειά οι Prodigy

Υπάρχουν και κάποιες πληροφορίες για τη νέα τους δουλειά, αλλά αρχικά έχουμε επανεκδόσεις. Τα δύο πρώτα albums των Prodigy (το "experience" του 1992 και το 'music for the jilted generation" του 1994) θα κυκλοφορήσουν ξανά στις 4 Αυγούστου, σε deluxe έκδοση, remastered , με bonus cds που περιέχουν remixes, rarirites, etc, καθώς και επιπλέον expanded artwork. Πρόσφατα όμως οι Prodigy μας παρουσίασαν ζωντανά και κάποια δείγματα από το επερχόμενο album τους...
Πιο συγκεκριμένα, στο Oxegen Festival τα ξημερώματα της 13ης Ιουλίου, έπαιξαν 4 καινούρια τραγούδια. Τα "Worlds On Fire", "Warriors Dance" (δείτε το video παρακάτω), "Mescaline" και "First Warning"(συμπεριλήφθηκε στη ταινία Smoking Aces). To 5o studio album των Prodigy αναμένεται στος τέλος του έτους στη νέα τους δισκογραφική εταιρεία Take Me to the Hospital, αν και εφόσον δεν υπάρχει ακόμα μία αναβολή...

Δευτέρα, 14 Ιουλίου 2008

LENNY KRAVITZ Θέατρο Λυκαβηττού, Αθήνα

Tην Παρασκευή 1η Αυγούστου η Αθήνα αλλάζει! Ντύνεται funky, εκστασιάζεται και χορεύει στο ρυθμό των “Are you gonna go My Way”, “American Woman”, “Let Love Rule”, “Mr. Cab Driver”, “I Belong To You”, “Fly Away”.... Είναι ώρα να κάνουμε την διαφορά! “It Is Time For A Love Revolution” και το μανιφέστο του Lenny Kravitz πλημμυρίζει το Λυκαβηττό: «LOVE REVOLUTIONARIES - Stand up and make yourself known, I want to see each and everyone of you! We are all Brothers and Sisters in this movement of spreading the message of Love to hungry hearts and ears! Be well, Lenny»
Είναι απίστευτο αλλά είναι πέρα για πέρα αληθινό! Ο Kravitz με το αναγνωρίσιμο εκρηκτικό funk και rock 'n' roll κοκτέιλ ήχων και με μια 10μελή μπάντα, εγγυάται τη μοναδικότητα μιας «one time only» βραδιάς.
Η προπώληση των εισιτηρίων προς 50 ευρώ ξεκινά την Τετάρτη 5 Mαρτίου. Δεν μπορούμε να εγγυηθούμε ότι θα διαρκέσει πολύ - αν λάβετε υπόψιν σας την περιορισμένη χωρητικότητα του θεάτρου του Λυκαβηττού. Σημεία προπώλησης: ΤΙCKET HOUSE Αθήνα (Πανεπιστημίου 42, 210 3608366), ΤΙCKET HOUSE Θεσσαλονίκη (Μητροπόλεως 102, 2310 264880), Online sales: http://www.ticketpro.gr/
Η διοργάνωση της συναυλίας του Lenny Kravitz στην Αθήνα έχει την υπογραφή της Di Di Music - Big Star Promotion.

Τύπος Event:ΣυναυλίαΕίδος:Pop, RockΠροέλευση:ΞένοΤιμή Εισιτηρίου (προπώληση):50 Πώληση εισιτηρίων:-

Ενδιαφέρον ιντερνετικό κανάλι.

Ενδιαφέρον ιντερνετικό κανάλι το pitchfork.tv το οποίο έχει βιντεκλίπ, συνεντέυξεις, εμφανίσεις συγκροτημάτων, lives, shows και φυσικά αξίζει να ρίξετε μια ματιά.

Η επιστροφή της Grunge με επιστροφή των Pearl Jam.

Η επιστροφή της αμερικάνικης σκηνής έρχεται με πρωτοστάτες τους Peal Jam οι οποίοι θα κυκλοφορήσουν μέσα στο 2008 καινούριο album το οποίο αναμένεται με μεγάλο ενδιαφέρον. Επίσης καινούριο album ετοιμάζουν οι Alice in Chains μετά από 13 χρόνια απουσίας παρακαλώ, οι Green River, οι Mudhoney με τίτλο "The Lucky Ones" και τέλος και η Courtney Love! Για να δούμε λοιπόν....

Οι Strokes επιστρέφουν???.

O Albert Hammond Jr, κιθαρίστας των Strokes, μιλώντας στο περιοδικό Planet Sound αποκάλυψε ότι το γκρουπ είτε θα επιστρέψει το 2009 με καινούργιο δίσκο είτε θα διαλυθεί. "Εάν δεν βγάλουμε δίσκο μέσα στο 2009 τότε ο κόσμος θα μας έχει ξεγραμμένους. Τίποτα δεν είναι σίγουρο ακόμα, όπως κάτι θα βρούμε να κάνουμε" είπε.
Προς το παρόν ο Hammond Jr προωθεί το δεύτερο σόλο άλμπουμ του με τίτλο 'Como Te Llama'.

Tα άλμπουμ των Nick Cave & The Bad Seeds επανακυκλοφορούν

Όλα τα άλμπουμ των Nick Cave & The Bad Seeds πρόκειται να κυκλοφορήσουν σε remastered και remixed μορφή. Τα πρώτα τέσσερα, 'From Her To Eternity', 'The First Born Is Dead', 'Kicking Against The Pricks' και 'Your Funeral My Trial', έχουν προγραμματιστεί να κυκλοφορήσουν στο τέλος της χρονιάς. Το κάθε ένα θα συνοδεύεται από τα b-sides των singles, αποκλειστικές σημειώσεις και ένα σύντομο φιλμ γυρισμένο ειδικά για την περίσταση.
Εντωμεταξύ το νέο single, 'Midnight Man', μέσα από το πρόσφατο άλμπουμ 'Dig!!! Lazarus Dig!!!' κυκλοφορεί στις 28 Ιουλίου.

H Bjork live στην Αθήνα!

Η παγκόσμια περιοδεία της Bjork ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 2008 και μέχρι στιγμής έχει περάσει από Αυστραλία, Ινδονησία, Ιαπωνία, Κορέα, Κίνα, Λιθουανία, Νέα Ζηλανδία, Αγγλία, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία για να φτάσει στην Ελλάδα λίγο πριν τις τελευταίες της εμφανίσεις σε Τουρκία, Πορτογαλία και Ισπανία.
Η παγκοσμίου φήμης καλλιτέχνις θα εμφανιστεί στην Αθήνα μαζί με 10μελή χορωδία και 10μελή γυναικεία ορχήστρα πνευστών, ενώ θα παρουσιάσει ένα ιδιαίτερα φαντασμαγορικό lazer show. Θα ερμηνεύσει τραγούδια από τον τελευταίο της δίσκο "Volta" αλλά και μεγάλες επιτυχίες από το παρελθόν.
Τα εντυπωσιακά κοστούμια είναι ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά του show, ενώ όσοι την έχουν δει live μιλάνε για μια αεικίνητη Bjork που σκορπίζει ενέργεια και ξεσηκώνει το κοινό τόσο με τα τραγούδια της και την ιδιαίτερη παρουσία της, όσο και με τα κοινωνικά μηνύματα που περνάει από τη σκηνή.
Ετοιμαστείτε για μία από τις πιο "δυνατές" συναυλίες που έχετε δει!
Πέμπτη 31 ΙουλίουΚλειστό Γήπεδο Μπάσκετ Ολυμπιακών Εγκαταστάσεων, ΚαλογρέζαDoors open: 19.30
Τιμές εισιτηρίων: 57, 67, 82 ,102 ευρώΤα 2 ευρώ από κάθε εισιτήριο κατατίθενται στη Unicef σύμφωνα με επιθυμία της καλλιτέχνιδος.
Εισιτήρια προπωλούνται:
Public: Καραγεώργη Σερβίας 1, Πλατεία Συντάγματος (Τηλ: 2103246210, ΔΕ-ΠΑ 09.00-21.00, ΣΑΒ 09.00-20.00)
Virgin Megastores: Aθήνα: Σταδίου 7-9, Σύνταγμα (Τηλ: 2103314788, ΔΕ-ΠΑ 10:00-20:00, ΣΑΒ 10:00-19:00)Μαρούσι: Φραγκοκλησιάς & Γρανικού, Village Center (Tηλ: 2106106041, ΔΕ-ΚΥ 11:00-21:00)Ρέντης: Π. Ράλλη & Θηβών - Village Park (Τηλ: 2104251760, ΔΕ-ΣΑ 11:00-21:00, ΚΥ 14:00-21:00)Γλυφάδα: Δούσμανη 26 (Τηλ: 2108944420, ΔΕ-ΣΑΒ 11:00-19:00)
Ticketnet: Λ.Κιφισιας 46, Αμπελόκηποι 1ος όροφος
Ιανός: Σταδίου 24, τηλ 2103217917
Online: http://www.ticketnet.gr/
Τηλεφωνικά: 210 8840600

Fly BEEyond festival τελευταία νέα

Μία μέρα έμεινε, λογικά όλα πάνε καλα για το φετινό Fly BEEyond festival, οπότε αύριο και μεθαύριο αναμένεται πολύς κόσμος στο γήπεδο Καραισκάκη. Μόλις ανακοινώθηκαν και οι ώρες εμφάνισης όλων των καλλιτεχνών (μπορείτε να δείτε αναλυτικά παρακάτω), οι πόρτες ανοίγουν στις 5 το απόγευμα, ενώ θα πωλούνται εισιτήρια και στα box offices του γηπέδου από τις 11 το πρωί. Τα πρώτα συγκροτήματα βγαίνουν περίπου στις 6 παρά τέταρτο, αλλά δείτε μόνοι σας ώστε να είστε εκεί την ώρα που θέλετε...
Τρίτη 15 Ιουλίου
17:00 Doors Open
17:40 Cyanna
18:45 Imam Baildi
20:05 The National
21:45 Massive Attack
23:45 Gogol Bordello
01:15 Curfew
Τετάρτη 16 Ιουλίου
17:00 Doors Open
17:50 63 High
19:25 The Courteeners
21:00 New York Dolls
22:45 Sex Pistols
00:15 Curfew

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ:
55€ - Μονοήμερο
75€ - Διήμερο – μέχρι και τις 20 Ιουνίου
85€ - Διήμερο – για τη συνέχεια
60€ - Τιμή ταμείου – τις ημέρες του φεστιβάλ

Το στάδιο Καραϊσκάκη, θα διαμορφωθεί για πρώτη φορά έτσι, ώστε οι θεατές με ένα ενιαίο εισιτήριο να έχουν τη δυνατότητα να μετακινηθούν ελεύθερα από την αρένα, στις κερκίδες! Έτσι, ο fan του Fly Beeyond θα μπορεί να απολαύσει με ένα εισιτήριο και την ένταση της μπαριέρας, αλλά και την άνεση και τη σκίαση των κερκίδων!
Προπώληση εισιτηρίων:

Ηλεκτρονική και τηλεφωνική προπώληση: από το Σάββατο 31/5/2008
στο http://www.ticketnet.gr/
στο τηλέφωνο 211 1071072

Οι Rascals είναι οι καινούριοι Arctic Monkey's

Καινούριο Βρετανικό group οι Rascals, της ίδιας συνομοταξίας με Arctic Monkey's, Klaxons, Kooks κλπ. To album κυκλοφορεί στις 15 Ιουλίου 2008 από την Universal Int' και είναι καλό και αναμένεται οι Rascals να είναι το νέο καλό (για να μην πούμε μεγάλο) group της νέας Βρετανικής σκηνής.

Κυριακή, 13 Ιουλίου 2008

Καινούριο album για τους the Waterboys


Πολυαγαπημένοι οι Σκοτσέζοι folk-rockers the Waterboys ξεκίνησαν στην δεκαετία '80, με μεγάλες επυτιχίες όπως αυτή του 1988 FISHERMAN'S BLUES κυκλοφόρησαν καινούριο δίσκο ο οποίος είναι εκπληκτικός και καλύτερος από τους τελευταίους που είχαν κυκλοφορήσει.

track listing
1. Crash Of Angel Wings
2. Love Will Shoot You Down
3. Nobody's Baby Anymore
4. Strange Arrangement
5. She Tried To Hold Me
6. It's Gonna Rain
7. Sustain
8. You In The Sky
9. Everybody Takes A Tumble
10. Man With The Wind At His Heels

Η 3η και τελευταία μέρα του φετινού Rockwave

Η 3η και τελευταία μέρα του φετινού Rockwave δεν ξεκίνησε και με τους καλύτερους οιωνούς δεδομένης της αυξημένης κίνησης και του χρόνου που χρειάστηκε για να φτάσουμε στο συναυλιακό χώρο (αν και με μηχανή, χρειάστηκαν πάνω από 3/4 της ώρας), μια και ο Manu Chao αποδυκνείεται υπερδημοφιλής στα μέρη μας. Τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα βρίσκονταν σε απόσταση μέχρι και 3 χλμ. από το Terra Vibe. Θετικό στοιχείο ήταν οι καιρικές συνθήκες που επικρατούσαν, διαψεύδοντας τις Κασσάνδρες που έκαναν λόγο για καύσωνα, οι οποίες σε συνδυασμό με την ανεβασμένη διάθεση του κόσμου προμήνυαν μια όμορφη βραδιά...
Μπήκαμε στο συναυλιακό χώρο υπό τους ήχους των Locomondo, ιδανική επιλογή για την έναρξη της βραδιάς και απόλυτα εναρμονισμένη με το ύφος του headliner. Χαρούμενη μπάντα χωρίς ιδιαίτερες απαιτήσεις, βγάζοντας πολύ ενέργεια στη σκηνή, ενθαρρύνοντας την συμμετοχή του κόσμου ο οποίος συνήθως τέτοια ώρα προτιμά να λιάζεται στα γρασίδια...
Μετά τους Locomondo και ακριβής στην ώρα έναρξής της (20.00 μμ), εμφανίστηκε η grand damme της Νεοϋορκέζικης rock/alternative σκηνής Patti Smith. Η πρώτη γενική παρατήρηση που μπορούμε να κάνουμε είναι ότι η συγκεκριμένη επιλογή δε μοιάζει να ταίριαζε ιδιαίτερα στο ύφος των υπολοίπων συγκροτημάτων και κατ'επέκταση και του κοινού που παρεβρέθηκε. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα τη χλιαρή συμμετοχή του κόσμου γεγονός που αδίκησε την πολύ καλή σκηνική παρουσία της Smith. Το set κράτησε σχεδόν μια ώρα, ξεκινώντας με λιγότερο γνωστά και χαμηλών τόνων κομμάτια, για να κλιμακωθεί με τα περισσότερο γνωστά People have the power, Because the night, καθώς επίσης και τη διασκευή του Smells like teen spirit των Nirvana από τον τελευταίο της δίσκο.
Στη συνέχεια...Manu Chao...και το πάρτυ άρχισε... Με πολύ καλό ήχο και ένα κοινό που πρέπει να πλησίαζε ή να ξεπερνούσε ακόμα τις 20.000 να παραληρεί, ο Manu έπαιξε ένα full 2ωρο το οποίο περιλάμβανε στοιχεία από όλες τις φάσεις της καριέρας του (Clandestino,Proxima Estacion:Esperanza, La Radiolina κλπ.), καθώς επίσης και κομμάτια από την εποχή των Mano Negra, όπως Mala Vida και Sidi H' Bibi που προκάλεσαν φρενίτιδα ενθουσιασμού. Σωτήρια αποδείχτηκε η μάνικα που χρησιμοποιήθηκε για να δροσίζει το πλήθος που συνοστίζονταν στις μπροστινές σειρές καθώς επίσης για να καταλαγιάζει τη σκόνη...Το set έκλεισε μετά από 3 encore με τον Γαλλοισπανό και τη μπάντα του να δείχνουν να απολαμβάνουν τη βραδιά και την αποθέωση του κόσμου.
Χαρακτηριστικές στιγμές της βραδιάς:
- Η εφάνιση επί σκηνής ομάδας ατόμων που ανάγνωσαν μανιφέστο υπέρ του αγώνα των Ζapatistas, προκαλώντας ανάμεικτα συναισθήματα στο κοινό, ενθουσιασμό σε κάποιους και αμηχανία σε άλλους
- Η λεκτική επίθεση στον πρόεδρο της Αμερικής από το Manu Chao εν μέσω γιουχαϊσμάτων του κοινού, που δείχνει ότι ο αντιαμερικανισμός (θεωρητικά) στην Ελλάδα καλά κρατεί
- Το πολύχρωμο κοινό και η ύπαρξη διαφόρων happenings με φωτιές, juggling κλπ, που ταίριαζαν απόλυτα στο κλίμα της βραδιάς
Στα αρνητικά....για ακόμη μια φορά αποδείχθηκε ότι ο συγκεκριμένος χώρος δεν είναι σε θέση να καλύψει συναυλίες με μεγάλη προσέλευση. Είναι αδιανόητο ένα κάτοικος Αθήνας (και όχι μόνο) να θέλει έως και τρεις ώρες για να ''απεμπλακεί'' από το χώρο της συναυλίας. Οι διοργανωτές καλό θα ήταν να παραδειγματιστούν από ανάλογα events του εξωτερικού και να φροντίσουν να δημιουργούν συνθήκες ανθρώπινες για το κοινό τέτοιων εκδηλώσεων.

Τετάρτη, 9 Ιουλίου 2008

Rockwave - 1η ΜΈΡΑ

Όλες οι φυλές της πόλης μαζεύτηκαν την Τρίτη (09/07) στη Μαλακάσα για να απολαύσουν την 1η μέρα του Rockwave. To μενού, είχε ως κύριο πιάτο άφθονο punk rock από τις περασμένες δεκαετίες.
Την ώρα που φτάσαμε στο Terra Vibe, στο κεντρικό stage ήταν οι Gossip. Και για να είμαστε πιο ακριβείς, στη σκηνή ήταν τα μέλη του συγκροτήματος και στην αρένα μαζί με τον κόσμο η πληθωρική και εκκεντρική, Beth Ditto. Η καλύτερη αρχή για το φεστιβάλ αφού ο λιγοστός κόσμος που βρισκόταν εκεί το καταχάρηκε. Το αμερικάνικο γκρουπ είχε φήμη για δυνατά live και το επιβεβαίωσε. Εννοείται πως η lesbian and proud Beth έκανε αφιερώσεις στους ομοφυλόφιλους αλλά και τον κόσμο με παραπανίσια κιλά. Θεωρώ πως είναι σημαντικό στις εποχές που ο rock star «πρέπει» απαραίτητα να είναι ωραίος και cool τύπος, να υπάρχει και το διαφορετικό.
Η συνέχεια μας στο φεστιβάλ μοιράστηκε ανάμεσα στα δύο stage. Παρακολουθήσαμε στο μικρό stage τους Flogging Molly που άφησαν εξαιρετικές εντυπώσεις με το μουσικό κοκτέιλ τους (ιρλανδικοί ήχοι μαζί με δυνατό punk rock). Επιστρέψαμε στη μεγάλη σκηνή και κόντεψε να μας πάρει ο ύπνος με τους Deus. Οι Βέλγοι μπορεί να έχουν ένα fan base στη χώρα μας αλλά είναι σαφέστατα ξεπερασμένοι και σίγουρα παράταιροι στο χθεσινό line up. Ίσως υπό άλλες συνθήκες, να μιλούσαμε για ένα πολύ καλό live και οι Deus ν΄ αποκτούσαν νέους οπαδούς. Η μπάντα πάντως στο αντίο της μας ενημέρωσε πως τον Οκτώβριο θα επιστρέψουν στη πατρίδα μας οπότε, εις το επανιδείν...
Πριν καν τελειώσουν το set τους αναχωρήσαμε ξανά προς την άλλη σκηνή για τον Marky Ramone και την μπάντα του. Ο κόσμος αρκετός και ενθουσιώδης. Άλλωστε ποιος μπορεί ν΄ αντισταθεί στα κλασικά τραγούδια των Ramones, έστω και από μία tribute band η οποία βέβαια έχει στα drums ένα από ιστορικά τους μέλη.
Ο δρόμος όμως προς το γιγαντιαίο terra stage ήταν αναπόφευκτος αφού κάπου γύρω στις 21:00 ήταν η ώρα για την Siouxsie, την σκοτεινή πριγκίπισσα του punk. H παρουσία της πάντως δεν προκαλεί ενθουσιασμό, ούτε ρίγη συγκίνησης. Τουλάχιστον στους μπροστινούς που είναι ξεκάθαρο πως ήρθαν μόνο για τους Offspring. Πίσω όμως υπάρχουν αρκετοί, μεγαλύτεροι σε ηλικία, που δεν πιστεύουν πως επιτέλους έχουν την ευκαιρία να δουν από κοντά μία από τις σημαντικότερες περσόνες του βρετανικού, punk-goth-new wave. Το set list μικρό και δυστυχώς αναγκαστικά μοιράστηκε ανάμεσα στα 80s και την πρόσφατη solo δουλειά της. Ωστόσο, νιώσαμε πραγματικά μεγάλη χαρά που ακούσαμε live κομμάτια όπως το Happy House και το Christine. H Siouxsie στη σκηνή είναι εξαιρετική και παρά τα 50 της χρόνια διατηρείται σαν έφηβος. Δυστυχώς το set της ταλαιπωρήθηκε από αρκετά τεχνικά προβλήματα και σίγουρα δεν ήταν η ιδανική εμφάνιση που θα περίμενε κάποιος μεγάλος fan της. Θα ήταν σπουδαίο αν σύντομα θα μπορούσαμε να την απολαύσουμε σε κάποιον άλλο χώρο (στο Λυκαβηττό για παράδειγμα) με τον κόσμο να έχει έρθει αποκλειστικά γι αυτήν. Είναι χαρακτηριστικό πως μόλις ολοκληρώθηκε το μικρό της set (ούτε 50 λεπτά), ένας πιτσιρικάς πίσω μου είπε στη παρέα του, «Επιτέλους τελείωσε». Δείγμα του ότι τα χρόνια περνούν και τα μουσικά πρότυπα αλλάζουν ταχύτατα.
Και φτάσαμε στους headliners της βραδιάς που δεν ήταν άλλοι από τους Offspring, το συγκρότημα που γαλούχησε όλους τους σημερινούς 30αρηδες. Ποιος μπορεί άλλωστε να ξεχάσει το Smash, ένα δίσκο που κάθε έφηβος των 90s όφειλε να το έχει σε κασέτα. Ποιος μπορεί να ξεχάσει το video clip του Gotta Get Away που το MTV της εποχής το έπαιζε κατά κόρον. Οι Offspring ήταν μία μεγάλη αγάπη που δυστυχώς στη συνέχεια μας πρόδωσε και μας απογοήτευσε όταν το «γύρισε» στο εμπορικό και στο χαζοχαρούμενο rock (Preety Fly κλπ κλπ.). H εμφάνιση των Offsping λοιπόν στην Αθήνα ήταν επαγγελματική, σύντομη και προσπάθησε να καλύψει ένα μεγάλο φάσμα της δισκογραφίας τους. Ακούσαμε κομματάρες από το Smash (Bad Habit, Come And Play, Self Esteem), τους punk rock ύμνους του Ixnay On The Hombre (Gone Away, All I Want). Πολλά κομμάτια από το Americana(Kids Aren’t Allright, Preety Fly, Walla Walla, Staring At The Sun, Why Don’t You Get A Job) και κάποια ακόμα από τους μεταγενέστερούς, επιεικώς τραγικούς, αλλά και από τον τελευταίο ο οποίος επιχειρεί μία επανασύνδεση με το δυνατό παρελθόν τους. Δυστυχώς έμειναν έξω όλοι οι ύμνοι του Ignition ένας από τους σημαντικότερους δίσκους της εποχής και μάλιστα με τραγούδια-δυναμίτες όπως το Kick Him When His Down. Πάντως το πάθος του κόσμου ξεχείλιζε και διοχετεύτηκε στα δεκάδες mosh pit των εκστασιασμένων fans. Μάλιστα, βλέποντας όλα αυτά ο κιθαρίστας, Noddles ρώτησε τον frontman, Dexter Holland πως θα του φαινόταν αν έπαιζαν κάθε μέρα στην Ελλάδα.
Όσο για την διοργάνωση, άρτια από κάθε άποψη. Μάλιστα το φετινό φεστιβάλ είχε το μεγάλο πλεονέκτημα να έχει δύο stages που δεν άφηναν στο κόσμο περιθώρια να νιώσει βαρεμάρα. Γενικά όλη την ώρα είχες με κάτι ν΄ ασχοληθείς. Επίσης, η διαδικασία, κουπόνια-αγορά μπύρας κλπ κλπ ήταν εύκολη και καθόλου χρονοβόρα. Καλή συνέχεια με Judas Priest, Manu Chao και τους υπόλοιπους.

Κυριακή, 6 Ιουλίου 2008

Νέο δίσκο οι Arctic Monkeys

Ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του Favourite Worst Nightmare, οι Arctic Monkeys είναι έτοιμοι να επιστρέψουν στο studio για την δημιουργία του 3ου τους δίσκο.
Αυτό αποκάλυψε ο κιθαρίστας της μπάντας, Jamie Cook, μιλώντας στο ραδιόφωνο του BBC. «Μέσα στον Ιούλιο θα πάμε όλοι στο σπίτι του Alex (Turner) και θα αρχίσουμε να παίζουμε μερικές νέες μελωδίες. Δηλώνω ενθουσιασμένος».
Ο Cook έκανε και μία αναδρομή από την στιγμή που ολοκληρώθηκε η πρόσφατη περιοδεία τους. «Μετά το τέλος της περιοδείας μας όλοι μας θέλαμε ένα διάστημα ξεκούρασης. Τώρα όμως θέλουμε να επιστρέψουμε. Είναι περίεργο αλλά τα τελευταία τέσσερα χρόνια βλέπαμε ο ένας τον άλλο κάθε μέρα. Φτάσαμε στο σημείο να λέμε πως δεν θέλω να δω ξανά τις ίδιες φάτσες. Τώρα όμως μας λείπει όλο αυτό».

Έκλεψαν την ταφόπλακα του Ian Curtis

Το είδαμε και αυτό. Εικοσιοκτώ χρόνια μετά τον θάνατο του Ian Curtis, άγνωστοι βεβήλωσαν τον τάφο του, κλέβοντας το πάνω μέρος της ταφόπλακας.
Το παραπάνω περιστατικό συνέβη στο νεκροταφείο του Μάκλσφιλντ (γενέτειρας του Curtis) ανάμεσα στο μεσημέρι της 2ας Ιουλίου και το πρωί της επόμενης. To κακό είναι πως η περιοχή δεν καλύπτεται από κλειστό κύκλωμα τηλεόρασης και η αστυνομία φαίνεται πως έχει δεμένα τα χέρια της.
Η ταφόπλακα έγραφε, «Ian Curtis 18.5.80
Love Will Tear Us Apart».
ΑΙΣΧΟΣ!!!!!

Τετάρτη, 2 Ιουλίου 2008

Freebass το συγκρότημα του Peter Hook (New Order)


Στο τελικό στάδιο είναι η προετοιμασία των Freebass και την κυκλοφορία του πρώτου τους δίσκου. Ο Peter Hook δήλωσε πως το project του θα κυκλοφορήσει κάπου μέσα στο Μάρτιο ενώ θα συμμετέχουν και διάσημοι guest.
Για όσους δεν γνωρίζουν να τονίσουμε πως οι Freebass αποτελούνται από τρεις σπουδαίους μπασίστες που εδώ και κάμποσο διάστημα έχουν ενώσει τις δυνάμεις τους. Πρόκειται για τον Peter Hook (Joy Division/New Order), τον Mani (Stone Roses/Primal Scream) και τον Andy Rourke (Smiths).
Ο Hook λοιπόν τόνισε σχετικά, «Ή θα κυκλοφορήσει τον Μάρτιο ή θα τρελαθώ. Ειλικρινά έχω βαρεθεί να μιλάω γι΄ αυτό. Θέλω απλός να κυκλοφορήσω την μουσική μου». Ο 52χρονος μουσικός μάλιστα έδωσε και μία εικόνα για το πώς θα μοιάζει ο δίσκος, λέγοντας πως θα έχει στοιχεία απ΄ όλες τις πρώην μπάντες των μελών του συν σημάδια από reggae και soul.
Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα guest φωνητικά ενδέχεται να κάνουν ο Liam Gallagher (Oasis), o Ian Brown (Stone Roses), o Billy Corgan (Smashing Pumpkins), o Tim Burgess (Charlatans) και ο Bobby Gillespie (Primal Scream).
Αντιλαμβάνεστε πως είναι μία δουλειά που αναμένεται με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον.