Σάββατο, 30 Ιουνίου 2012

Track of the week: The Chapman Family - 'No more tears'


To  "No More Tears" είναι το καινούριο τραγούδι των   The Chapman Family και εμπεριέχεται στο ολοκαίνουριο ep τους που έχει τίτλο "Cruel Britannia". Το ep κυκλοφορεί από την Best Before Records στις 18 Ιουνίου 2012. Οι  The Chapman Family είναι ένα indie/post punk γκρούπ  από την Μ. Βρετανία που τον Μάρτιο 2011 είχαν κυκλοφορήσει το ντεμπούτο τους album με τίτλο "Burn Your Town".
Με το άκουσμα του τραγουδιού αμέσως καταλαβαίνεις  ότι  πρόκειται για μια μεγάλη μπάντα η οποία δεν θα μας αφήσει αδιάφορους στο μέλλον.

Το tracklist του  "Cruel Britannia" ep είναι:

01. No More Tears
02. Cruel Britannia
03. This English Life
04. Summer Song
05. Everyday Is Like Sunday



Παρασκευή, 29 Ιουνίου 2012

Driftless Pony Club - 'Magnicifent' (2012)


Οι Driftless Pony Club είναι ένα γνωστό και επιτυχημένο τετραμελές [Craig Benzine (τραγουδιστής, κιθάρα)- Matt Weber (κιθάρα)- Sam Grant (μπάσο)-Nate Bartley (ντραμς)] indie ροκ συγκρότημα από το Σικάγο.
Μέχρι σήμερα έχουν κυκλοφορήσει τρία LPs και ένα EP.
Οι Driftless Pony Club αναφέρουν πολλές επιρροές, από συγκροτήματα όπως οι Pixies, Weezer, Modest Mouse, Built to Spill, Archers of Loaf και Superchunk.
 Η μουσική τους θα μπορούσε να περιγραφεί ως ενεργητική και όχι υπερκινητική, πιασάρικη, αλλά όχι ενοχλητική.
Το “Magnicifent” το νέο τους άλμπουμ προχωράει ένα βήμα πιο μπροστά.
Αν και η μπάντα έχει σίγουρα κάτι δικό της στον ήχο, σε κάθε τραγούδι, φοράνε τον μανδύα των επιρροών τους. Παρ' όλα αυτά, το συγκρότημα πρέπει να είναι μεγάλη εμπειρία για να δείτε ζωντανά. Τα τραγούδια τους έχουν τόση ενέργεια που ακόμη και οι hipsters θα μπορούσαν να χορεύουν, και να σιγοτραγουδούν τους στίχους τους.
Υπάρχουν μερικά κομμάτια όπως τα City You Know, All Quiet, Pyramid City, που δείχνουν πως αυτή η μπάντα μπορεί να εξελιχθεί σε κάτι ακόμα πιο συναρπαστικό.

Tracklist:
01 – Pyramid City
02 – Circuit Us
03 – City You Know
04 – 18 Years Later
05 – All Quiet
06 – They Built the Future
07 – Men of Action
08 – Bedrolls Across America
09 – YR MNHTN
10 – Fountain City



http://www.driftlessponyclub.com/

http://www.facebook.com/driftlessponyclub



 

Πέμπτη, 28 Ιουνίου 2012

Η Sacred Bones Records παρουσιάζει τη συλλογή Todo Muere vol.2 (2012)




Η πολυαγαπημένη μας Sacred Bones Records (μιας και έχουμε παρουσιάσει πολλά από τα εξαιρετικά άλμπουμς που έχει κυκλοφορήσει μέσα από τη σελίδα μας...) παρουσιάζει τη δεύτερη συλλογή της ενόψει της Record Store Day, Todo Muere Vol. 2, με 10 από τα καλύτερα της tracks για φέτος – εννέα από τα οποία έχουν κυκλοφορήσει είτε σε περιορισμένα αντίτυπα ή δεν έχουν κυκλοφορήσει καθόλου.
Το πρώτο track από τους Copenhagen’s War είναι ένα διάλειμμα τους από το 7ιντσο “At War For Youth” που κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο και μπορεί να χαρακτηριστεί σαν ένα μεταμοντέρνο ερωτικό τραγούδι. Το “The Gold Cane” των Led Er Est’s  είναι ένα από τα ακυκλοφόρητα tracks του LP τους που κυκλοφόρησε το Μάϊο και μιξαρίστηκε από τον Chris Coady. Το “Neon Lights” από τους εξαιρετικούς Pop. 1280 ήταν το A-side από μία δουλειά με τους Hot Guts που κυκλοφόρησε κανονικά από τη Badmaster Records.
Το “Adult Living” είναι το εξαιρετικό νέο single από τους Slug Guts από το Brisbane της Αυστραλίας σε μία πιο καθαρή, ορχηστρική εκτέλεση από τον frontman τους JD. Οι The Crystal Stilts συνδράμουν με το “Dark Eyes” από το εξαιρετικό EP τους "Radiant Door". Το “Strange Desire” από Wymond Miles είναι μία πρόγευση από το άλμπουμ που αναμένεται το ερχόμενο καλοκαίρι. Φυσικά, από τη συλλογή δε θα μπορούσε να λείπει το βαρύ πυροβολικό της εταιρίας που ακούει στο όνομα "The Men" με το ακυκλοφόρητο "A Minor" που δεν περιλαμβάνεται στο εξαιρετικό φετινό τους LP "Open your Heart".
Για όσους δε γνωρίζατε μέχρι τώρα την Sacred Bone Records είναι μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να την ψάξετε πλέον περισσότερο μιας και πρόκειται για μιά εταιρία με λίγες αλλά εκπληκτικές κυκλοφορίες. Για όλους τους υπόλοιπους που πλέον ακούμε ό,τι κυκλοφορεί η εν λόγω εταιρία, μπορούμε να εμπλουτίσουμε πλέον τη συλλογή μας με κάποια ακυκλοφόρητα και σπάνια tracks...

tracklist:

1. War – In Your Arms (Final Fantasy) [04:51]
2. Led Er Est – The Gold Cane [03:15]
3. Pop. 1280 – Neon Lights [05:36]
4. Slug Guts – Adult Living [03:30]
5. Crystal Stilts – Dark Eyes [04:13]
6. Wymond Miles – Strange Desire [03:12]
7. The Men – A Minor [08:05]
8. Föllakzoid – Trees [05:18]
9. Amen Dunes – Ethio Song [05:04]



Τετάρτη, 27 Ιουνίου 2012

Exlovers - 'Moth' (2012)


Οι Exlovers ιδρύθηκαν το 2008 από τους Peter Scott (κιθάρα, φωνητικά), Laurel Sills (φωνητικά, πλήκτρα), Danny Blackman (μπάσο), Chris Woodhead (κιθάρα), Brook Rogers (ντραμς), που όλοι συναντήθηκαν στο Λονδίνο, αν και τα περισσότερα μέλη κατάγονται από τη Νοτιοδυτική Αγγλία. Συνολικά, η μπάντα έχει επιρροές από την Brit-pop των 90s και τους shoegazers My Bloody Valentine.
Οι Exlovers γράφουν ποπ τραγούδια με το πόδι τους συνέχεια πατημένο στο fuzzbox.
Το ντεμπούτο τους άλμπουμ 'Moth' είναι ένας δίσκος ποπ που φευγαλέα πετά μεταξύ shoegaze, C86 και indiepop.
 Η εναλλαγή των φωνητικών στα τραγούδια του Peter και της Laurel  είναι εξαιρετική και αυτό φαίνεται από το εναρκτήριο dreampop σε μεγάλη ταχύτητα "Starlight".
Το προηγούμενο single 'Just Like A Silhouette'  φαίνεται σαν να το βρήκαν στα ακυκλοφόρητα demos για το Wish των Cure, και το 'Blowing Kisses' σαν οι Dinosaur Jr να διασκευάζουν Cure. Οι Mazzy Star με ενώνονται με τους Slowdive στο πραγματικά αξιαγάπητο 'Unlovable'. Ακούγονται σαν τους Ride στο μελωδικό 'This Love Will Lead You On' και αγκαλιάζουν την indiepop στα 'You're So Quiet' and 'Moth-Eaten Memories'.
Εξαιρετική προσπάθεια για ντεμπούτο άλμπουμ.

 Tracklist:
01. Starlight, Starlight
02. This Love Will Lead You On
03. Emily
04. Just A Silhouette
05. Blowing Kisses
06. Unlovable
07. I Wish We’d Never Met
08. You Forget So Easily
09. You’re So Quiet
10. The Ruins



Τρίτη, 26 Ιουνίου 2012

My playlist songs June 2012

Playlounge – 'Kitten Frenzy' (EP) [2011]


Το noise-pop ντουέτο των Playlounge (Laurie Foster και Sam Watkins τα μέλη), δημιούργησαν αρκετό θόρυβο στη μουσική σκηνή του Λονδίνου. Αλλά δεν πρέπει να ξεγελαστείται, το μίγμα της μελωδικής, lo-fi ποπ είναι πολύ βαθύτερο από ότι συνεπάγεται το απλό κιθάρα-ντραμς-φωνητικά line-up τους.
Οι Playlounge είναι η τέλεια δικαιολογία για να ακούσετε μουσική ποπ, ειδικά αν δεν είναι συνήθως το άκουσμά σας. Είναι θορυβώδης, πιασάρικοι και μελωδικοί, με αρκετή φασαρία, παραμόρφωση και ενέργεια για να ικανοποιήσει τους ροκάδες ανάμεσά σας. Η πραγματική ικανότητα στη μουσική των Playlounge, ωστόσο, είναι η επίγνωσή τους για την τόσο πολύ λεπτή γραμμή μεταξύ fuzzy, θορυβώδους κιθάρας και πολύ καλά παιγμένης fuzzy, θορυβώδους κιθάρας. Ευτυχώς, αυτοί οι τύποι είναι στη σωστή  πλευρά της γραμμής αυτής.
Οι Playlounge μου θυμίζουν Ash την εποχή του Nu-Clear Sounds άλμπουμ τους. Το 'Kitten Frenzy' είναι ένα κορυφαίο ΕΡ και με λίγη επιπλέον δουλειά οι Playlounge θα μπορούσαν να έχουν ένα λαμπρό μέλλον.

To EP μπορείτε να το ακούσετε και να το κατεβάσετε δωρεάν εδώ:http://playlounge.bandcamp.com/

Tracklist:
1.Orange Friends
2.Friendshift
3.Bohemian Rap City
4.He used to be more fun before Zoe Lee punched him in the heart


Δευτέρα, 25 Ιουνίου 2012

Stagnant Pools – 'Temporary Room' (2012)


Οι Stagnant Pools είναι ένα shoegaze post-punk ντουέτο των αδερφών Bryan και Douglass Enas, από το Μπλούμινγκτον της Ιντιάνα. Στις 7 Αυγούστου, θα κυκλοφορήσουν το ντεμπούτο τους full-length άλμπουμ, “Temporary Room”, μέσω της Polyvinyl Records. Διαλέγοντας μαζί τα καλύτερα μέρη των Joy Division, The Jesus and Mary Chain, Mark Lanegan, και λίγο The Strokes οι αδελφοί Enas κάνουν τα πάντα για να αντισταθμίσουν την έλλειψη, οποιασδήποτε άλλης υποστήριξης. Ξέρετε πάντα μια μπάντα είναι καλή, όταν μπορούν να μην κάνουν αισθητό το γεγονός ότι έχουν μόνο δύο μέλη. Αυτοί οι τύποι κάνουν ακριβώς αυτό. Το αξιοσημείωτο είναι όχι μόνο ότι το ντεμπούτο τους ηχογραφήθηκε σε μια μέρα, αλλά ότι ένα μουσικό κομμάτι, τόσο πολυεπίπεδο και ακριβές όπως το " Dead Sailor " θα μπορούσε να βγει από αυτό. Επίσης το πρώτο single του δίσκου “Consistency,” είναι ένα ελκυστικό, αλλά υπνωτικό κομμάτι με τα φωνητικά τόσο πολύ ώριμα.
Χρησιμοποιούν πολύ fuzzy κιθάρες με shoegaze ρυθμό πάνω σε αρκετά καλές μελωδίες.
Η μπάντα ακούγεται έτοιμη να ξεφύγει για κάτι πολύ μεγάλο.

Tracklist:

01. Illusions
02. Dead Sailor
03. Jumpsuit
04. Solitude
05. Temporary Room
06. Stun
07. Consistency
08. Dreaming of You
09. Frozen
10. Maze of Graves
11. Alternate Ending
12. Waveland




Oι O.Children έρχονται στην Ελλάδα.


Ένα από τα πιο φρέσκα και ενδιαφέροντα Αγγλικά συγκροτήματα θα περάσει από τα μέρη μας για μία συναυλία το φθινόπωρο που μας έρχεται. Οι O.Children, με εμβληματική φυσιογνωμία τον πανύψηλο μαύρο τραγουδιστή τους Tobias O'Kandi και με έντονες αναφορές στο New Wave των 80's, θα εμφανιστούν στις 10 Νοεμβρίου 2012 στο Κύτταρο. Οι O.Children είναι από το Λονδίνο και κυκλοφόρησαν πριν ένα μήνα το δεύτερο πολύ καλό album τους με τίτλο Apnea...

Κυριακή, 24 Ιουνίου 2012

Two Wounded Birds - 'Two Wounded Birds' (2012)

Οι Two Wounded Birds δημιουργήθηκαν το 2008 στην απομονωμένη παραθαλάσσια αγγλική πόλη του Margate. Απαρτίζεται από τους Johnny Danger στην κιθάρα και τα φωνητικά, Ally Blackgrove στο μπάσο, Joe Stevens στην κιθάρα, και James Shand στα ντραμς.

Στο πρώτο άκουσμα των surf guitars και των Beach Boys επιρροών είσαι σχεδόν σίγουρος πως αυτοί οι τύποι προέρχονται από κάποια πόλη τοποθετημένη στις ακτές της Καλιφόρνια και όχι από τo επίσης παραθαλάσσιο (αλλά ζωγραφισμένο με περισσότερο γκρί χρώμα) Magrate στο Kent της Μεγάλης Βρετανίας. Με ένα ιδιαίτερο στυλ που σε τοποθετεί μέσα στο ζεστό καλοκαίρι, οι Two Wounded Birds, μας χάρισαν τον περασμένο Ιούλιο το εξαιρετικό My Lonesome, με μια μελωδία που κόλλησε στο κεφάλι μας όπως η θαλασσινή αλμύρα πάνω στο δέρμα. Αφότου ολοκλήρωσαν την περιοδεία τους ως support μπάντα στους The Drums, κυκλοφόρησαν στα τέλη Δεκέμβρη το "Keep dreaming baby EP" από το οποίο ξεχώρισε το υπέροχο 'Night Patrol'.

Δυο χρόνια μετά οι Two Wounded Birds επιτέλους βγάζουν το ντεμπούτο τους σε δύο εβδομάδες. Η νοσταλγία στον ήχο τους σε γονατίζει και σε αφήνει να ονειρεύεσαι.

Από το απίστευτα πιασάρικο “To Be Young” στην αιώνια ομορφιά του “If Only We Remain”, είναι εύκολο να καταλάβει κανείς γιατί αυτά τα ανερχόμενα αστέρια προσέλκυσαν το ενδιαφέρον θρύλων, όπως ο Brian Wilson και η Debbie Harry. Τα τραγούδια τους συλλάμβάνουν το αμερικανικό πνεύμα με σαφείς αναφορές στους Beach Boys, Ramones και τον Elvis, ενώ δεν ξεχνούν τις βρετανικές τους ρίζες.

Μια αρκούντως υποσχόμενη μπάντα που θα έχει την προσοχή μας από δω και πέρα.

Tracklist:


01. Together Forever
02. My Lonesome
03. To Be Young
04. It’s Not Up To You
05. Daddy’s Junk
06. Night Patrol
07. The Last Supper
08. I’m No Saviour09. If Only We Remain
10. No Goodbyes
11. The Outer World
12. Growing
13. Guns At Dawn (Bonus Track)



http://twowoundedbirds.com


http://www.myspace.com/twowoundedbirdsofficial
 
 



The Ty Segall Band - 'Slaughterhouse' (2012)


Οι Ty Segall Band αποτελείται από τον Ty Segall μαζί με τους συνοδοιπόρους του Emily Rose Epstein, Charlie Moothart και Mikal Cronin. Ο Ty Segall έχει διατελέσει τραγουδιστής στους Epsilons, drummer στους Traditional fools και περιστασιακά στους Party Fowl και από τον Φεβρουάριο του 2009, κιθαρίστας και drummer στους Sic Alps. Έχει προσηλωθεί πλήρως στη νέο psych garage μαζί με τους Sic Alps και τους Thee Oh Sees και είναι από τους καλύτερους εκπροσώπους της νέας garage rock του San Francisco.

Το πρώτο τους άλμπουμ "Slaughterhouse" αναμένεται να κυκλοφορήσει στις 26 Ιουνίου από τη Red records. 11 εκπληκτικά tracks που κινούνται στο psych-punk διαχωρίζοντας το μουσικό τους στυλ από την underground garage όχι μόνο λόγω της ταχύτητας τους στο παίξιμο αλλά και από την εκπληκτική δεξιοτεχνία τους ως μουσικοί. Η δίψα τους για θόρυβο σε αυτό το άλμπουμ είναι τόσο έντονη που το τελευταίο track, “Fuzz War”, είναι ένα δεκάλεπτο ανελέητης παραμόρφωσης.


Στο εναρκτήριο track, “Wave Goodbye”, ο Segall θυμίζει - όχι για πρώτη φορά- τον Kurt Cobain στο “Bleach”. Τραγούδια όπως τα “The Tongue” και “Tell Me What’s Inside Your Heart” αποδεικνύουν ότι ο Segall και η παρέα του φιλτράρουν τη γνώση τους γύρω από τους ρυθμούς των ‘60s μέσα από το δικό τους πρίσμα σε σημείο να ακούγονται σαν μία εντελώς παραμορφωμένη έκδοση των Beatles. Το “Diddy Wah Diddy” είναι ένα garage αριστούργημα ενώ στο “Fuck this fucking song!” ο Segall ουρλιάζει στην αρχή “Alright, here we go: extra fast” και μετά είναι σα να τον ακούς να βγάζει τα εσώψυχά του.

Το "Slaughterhouse" σίγουρα δε θα ξαναγράψει τη βίβλο του fuzz-rock (κάποιοι κατατάσσουν τη μουσική του Segall garage rock, άλλοι πάλι punk) αλλά έρχεται να τονίσει την πολυδιάστατη μουσική προσωπικότητα του Ty Segall που φέτος ολοκλήρωσε τρία άλμπουμς μεταξύ άλλων και με τους White Fence σε μια χρονιά απόλυτα δημιουργική για αυτόν.

Tracklist:

1 Death
2 I Bought My Eyes
3 Slaughterhouse
4 The Tongue
5 Tell Me What’s Inside Your Heart
6 Wave Goodbye
7 Muscle Man
8 That’s The Bag I’m In
9 Diddy Wah Diddy
10 Oh Mary
11 Fuzz War


Σάββατο, 23 Ιουνίου 2012

Track of the week: Thieves of Silence - 'A Certain Ritual'


To τραγούδι  'A Certain Ritual' είναι από το δεύτερο ep των Βέλγων Thieves of Silence που κυκλοφόρησε πρόσφατα. Σχηματίστηκαν στις Βρυξέλλες κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 2009 και αποτελούνται από τους  Paul (vocals, guitar), Pablo (guitar), Quentin (bass) and Nicolas (synth). Η  μουσική τους έχει  χαρακτηριστεί ως post-punk με  επιρροές  από μουσικές που προέρχονται από τα τέλη του '70, αρχές '80' 
Έχουν εμφανιστεί ως support  με μπάντες όπως οι Gang of Four, Brassers De και Norma Loy.


links:
http://www.thievesofsilence.com/


http://www.myspace.com/thievesofsilence



Παρασκευή, 22 Ιουνίου 2012

Masha Qrella – 'Analogies' (2012)



Υπέροχο νέο άλμπουμ από την Masha Qrellasinger-songwriter από το Βερολίνο ίσως πιο γνωστή για τη συμμετοχή της στα post-rock γκρουπ Mina και Contriva. Το Analogies” είναι το τέταρτο σόλο άλμπουμ της, μετά τη συλλογή του 2009 σε διασκευές των Kurt Weill και Frederick Loewe, Speak Low. Είναι μακράν η πιο άμεση και pop κυκλοφορία της μέχρι σήμερα, με ένα όμορφο απογυμνωμένο αλλά ζωντανό ήχο που θυμίζει αναπόφευκτα StereolabYoung Marble GiantsBroadcast και το γερμανικό συγκρότημα της electro-rock Notwist, μπάντες που η Qrella αναγνωρίζει ανοιχτά ως επιρροές.
 Τα πιο post-punkish, κομμάτια 'One Step' και 'Crooked Dreams' είναι ιδιαίτερα σαγηνευτικά, αλλά ολόκληρο το άλμπουμ είναι μια χαρά.
Αν και η μουσική της είναι σαφώς indie, υπάρχουν βεβαίως και άλλα είδη μουσικής ενσωματωμένα σε μερικά από τα τραγούδια του άλμπουμ. Ένα καλό παράδειγμα είναι το τραγούδι Take Your Time,” ένα απαλό, indie pop κομμάτι, ακριβώς δίπλα στο bluesy καλπασμό του "Hawaii". Μερικές φορές σε τραγούδια όπως τα "Call My Name" και "Bluebottle," η φωνή της συγκρατείται και αγγίζει εκείνη μιας ντίβας της τζαζ.

Αυτό που κάνει τη μουσική της Qrella τόσο μοναδική είναι ο συνδυασμός της electronica, με ροκ επιρροές και downtempo ρυθμούς.

Tracklist:

01 – Take Me Out
02 – Hawaii
03 – Crooked Dreams
04 – Fishing Buddies
05 – Last Dance
06 – One Step
07 – Take Your Time
08 – Call My Name
09 – Bluebottle
10 – Fishing Buddies



Πέμπτη, 21 Ιουνίου 2012

Birthmark – 'Antibodies' (2012)



Οι Birthmark είναι το solo project του Nate Kinsella και μία προσωπική επίδειξη των μουσικών του ικανοτήτων και της μουσικής του διαστροφής. Μαζί με τα ξαδέρφια του Tim και Mike Kinsella σχημάτισαν τους Joan of Arc αλλά μετά το 2003 συμμετείχε στους indie rockers Make Believe για 3 άλμπουμς. Το 2007 ήρθε το πρώτο άλμπουμ "The Layer" όπου και έπαιξε μόνος του όλα τα όργανα όπως drums, τσέλο, πιάνο, κλαρινέτο, 
κιθάρες, μπάσο, μαντολίνο, κρουστά κ.α. Το "The Layer" ήταν μία προσπάθεια που ξεκίνησε πριν 8 χρόνια με το τραγούδι 'Flightless Bird' αλλά τελικά ολοκληρώθηκε, πήρε τελική μορφή και περιελάμβανε κάποια μοναδικά σαγηνευτικά tracks.

Στο "Antibodies", ο Kinsella παραμερίζει τις φωνητικές του ικανότητες και υπερτονίζει τη λυρικότητα των δημιουργιών του που είναι γεμάτες συναίσθημα. Το θετικό και το αρνητικό εναλλάσσονται αρμονικά κυρίως λόγω των φοβερών κρουστών σε συνδυασμό με τις γεμάτες ευαισθησία κιθάρες. Το "Antibodies" ακούγεται γεμάτο αυτοπεποίθηση με μία τέλεια επίδειξη ορχηστρικής μουσικής με εμπνευσμένες μουσικές ιδέες.

Το ‘Stuck’ έχει μία μελωδία που δεν τη λες άμεση, σβήνει σιγά σιγά και αντικαθίσταται με ένα αμείλικτο drum beat και το Nate να ψιθυρίζει με τα δόντια του σφιχτά το στίχο: “To the ones who love me: I’m stuck”. Το ξεδίπλωμα της μελωδίας στο ‘Shake Hands’ είναι πιο άμεσο, ακροβατώντας ανάμεσα στο funk και την indie αλλά το ‘Pacifist Manifesto’ ακούγεται ακόμη πιο indie, ειδικά όταν η φωνή του Nate πιάνει ψηλές νότες. Ο έντονος ρυθμός του ‘Please Go Away’ το κάνει σίγουρα να ξεχωρίζει ενώ το ‘Keep ‘Em Out’ είναι ίσως το πιο pop track όλου του άλμπουμ. Το ‘Big Man’ 
που κλείνει το άλμπουμ είναι δομημένο πάνω σε συγχορδίες και αρμονίες τόσο διακριτικές σα σταγόνες βροχής πάνω στην έρημο.

Αν αυτό το άλμπουμ, θα είναι η αφορμή να βγει από τη σχετική αφάνεια ο δημιουργός του θα το δείξει σίγουρα ο χρόνος. Σίγουρα το αξίζει μιας και το Antibodies είναι πραγματικά απολαυστικό και ψαγμένο μουσικά και αυτά είναι τα απαραίτητα συστατικά για να αντέξει ένα άλμπουμ στο χρόνο. 

1. Stuck
2. Shake Hands
3. Pacifist Manifesto
4. Please Go Away
5. You Lighten Me Up
6. Keep ‘em Out
7. Your Imperfections
8. Big Man


http://www.myspace.com/birthmarkincomputer



Τετάρτη, 20 Ιουνίου 2012

Joy / Disaster – 'Sickness' (2012)



Οι Joy Disaster αποτελούνται από τους Nico (κιθάρα, φωνή), Julien (drums), Simon (κιθάρα), Emeric (μπάσο) και σχηματίστηκαν στη Γαλλία το 2005.
Έγιναν γνωστοί σε όλη τη διεθνή underground σκηνή με τρία άλμπουμ (JD, 2005 - Paranoia, 2006 - StäyGätôW 2010) και ένα ΕΡ  (Primary Care ΕΡ 2011). Η μουσική τους έχει τις ρίζες στο Post-Punk των 80ς κυρίως, με σαφείς επιρροές από μπάντες όπως The ChameleonsKilling JokeGene Loves Jezebel κ.ά.
Έχουν ταξιδέψει σε όλη την Ευρώπη και παίζονται σε όλο τον κόσμο από DJs έχοντας δημιουργήσει μια μεγάλη βάση με οπαδούς στη Χιλή, την Αγγλία και τη Λιθουανία!!!
 Αυτό είναι το τέταρτο άλμπουμ με τον τίτλο “Sickness”  και την προσδοκία να είναι μια σημαντική στροφή στη μουσική ιστορία της μπάντας.
Βλέπουμε ότι με την πάροδο του χρόνου, η μπάντα έχει βελτιώσει τον ήχο τους, περνώντας από τις ισχυρές ρίζες της post-punk σε επιθετικά, δυναμικά κιθαριστικά riffs και φωνητικά πιο μελωδικά και ώριμα. Παρά την μικρή αλλαγή του στυλ τους, οι οπαδοί σίγουρα θα εκπλαγείτε ευχάριστα.
Το “Sweetie Monkey” ( 1ο single του δίσκου ) και τα  “Shinning Monday”,  “Suicide”  ξεχωρίζουν….

Tracklist:

01 – Shinning Monday
02 – Suicide
03 – Twinds Of Misery
04 – Aeroplane
05 – Miss Trust
06 – Kill The Secret
07 – Between Us
08 – It Makes Me Sick
09 – My Loose
10 – When The Others Fade In Silence
11 – Absolute
12 – Sweetie Monkey
13 – The Town
14 – Vomit Faces
15 – Sickness


myspace:


Τρίτη, 19 Ιουνίου 2012

Starcontrol – 'The Ages Of Dreams' [EP] (2012)



Οι Starcontrol είναι μια νεο- post-punk μπάντα από την Ιταλία και το Μιλάνο για την ακρίβεια, που σχηματίστηκε το χειμώνα του 2008 από την μπασίστρια Laura "Auwa" Casiraghi και τον κιθαρίστα Moreno "Morris" Zorzetto. Μετά από 2 χρόνια γράφοντας τραγούδια συνάντησαν τον τραγουδιστή Davide Di Sciascio και έτσι άρχισαν να παίζουν με την τελική σύνθεση.
Δεύτερη προσπάθειά τους αυτή με το The Ages Of Dreams [EP], μετά την περσινή κυκλοφορία των Demos σε ένα ΕΡ.
Κυριαρχεί η μελαγχολία, το post-punk των 80ς, κατάλληλο μπάσο, με ανάλογα φωνητικά. 
Άλλη μία καλή προσπάθεια των Ιταλών σ’ αυτό το είδος μετά τους Soviet Soviet. 
Ξεχωρίζει αμέσως το κομμάτι “Persian Carpet”. 

Tracklist:

01. Persian Carpet
02. Question Mark
03. A Dream
04. Heart Becomes A Cage
05. Forever Unknown

links:


Αναγγελία live: DISAPPEARS / A Victim Of Society @ AN Club



Η  Arte Fiasco παρουσιάζει
DISAPPEARS 
 A Victim Of Society 
 AN Club
ΤΡΙΤΗ 10 ΙΟΥΛΙΟΥ 2012
 Τέλος πάντων, είπαμε να καθυστερήσουμε λίγο το καλοκαίρι σας και να σας κουράσουμε λίγο περισσότερο με τις δικές μας - και ελπίζουμε δικές σας - μουσικές εμμονές. Και για του λόγου του αληθές, είναι ιδιαίτερη χαρά μας να υποδεχτούμε, για πρώτη φορά στην Ελλάδα το κουαρτέτο των Disappears εκ Σικάγου Ιλλινόι, ΗΠΑ.
        Οι Disappears αποτελούν το πνευματικό παιδί του Brian Case (παλιότερα των 90 Day Men και The Ponys) που μαζί με τους Graeme Gibson, Jonathan Van Herik και Damon Carruesco αποφάσισαν το 2008 να προσπαθήσουν να συνδυάσουν το πνεύμα και την παράδοση της 'φασαριόζικης' ανεξάρτητης σκηνής του Σικάγο (ήταν και το τελευταίο συγκρότημα που υπέγραψε στην θρυλική Touch & Go Records πριν αυτή πάψει τις δραστηριότητες της) με στοιχεία του krautrock, του shoegaze, του garage rock κ άλλων μουσικών ειδών με ευφάνταστα προσωνυμία.
        Το πρώτο τους LP, το Lux (2010, Kranky Records) παρουσίασε τα πρώτα δείγματα γραφής του συγκροτήματος, και η έλευση ενός νέου drummer (που μας διαφεύγει το όνομα του) για την περιοδεία προώθησης του Guider (2011, Kranky Records) έδεσε και έσφιξε τον ήχο του συγκροτήματος, κάτι που φαίνεται ξεκάθαρα και στο φετινό (και μάλλον καλύτερο) τους LP, Pre Language ( 2012, Kranky Records).
Αυτός ο drummer λοιπόν (που θα πάει, θα το θυμηθούμε) σίγουρα βοήθησε την εξέλιξη του συγκροτήματος καθώς θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους μουσικούς στο είδος του. Και πέρα από αυτό έπαιζε σε μια καλούτσικη μπάντα από την Νέα Υόρκη (Sonic Youth), τρέχει ουσιαστικά την Smells Like Records, προώθησε την καριέρα της Cat Power, γνώρισε στο ευρύ κοινό την μουσική του Daniel Johnston, του Townes Van Zandt και άλλων. Γενικά πολυάσχολος άνθρωπος και καλός drummer, από ότι λένε.
        Και αφού μας αρέσουν οι πολυάσχολοι άνθρωποι, και οι μουσικές με περίεργα ονόματα όπως krautrock, shoegaze κτλ, θα σας περιμένουμε με ιδιαίτερη χαρά στο ιστορικό An Club των Εξαρχείων για ένα εκρηκτικό live, που θα είναι και το τελευταίο μας μέχρι το φθινόπωρο.
        Την συναυλία θα ανοίξουν οι A Victim Of Society, μια κατά γενική ομολογία από τις πιο ελπιδοφόρες παρουσίες της Ελληνικής ανεξάρτητης μουσικής σκηνής. Μετά από την πρότερη συνεργασία μας στο live των/του Dirty Beaches (όπου μας άφησαν κυριολεκτικά με το στόμα ανοικτό), τα παιδιά (Βαγγέλης κ Φώτης) έχουν επιδοθεί σε μια σειρά εξίσου εντυπωσιακών ζωντανών εμφανίσεων που τονίζουν τα στοιχεία experimental, τις post punk επιρροές και το βρώμικο rock 'n' roll που χαρακτηρίζει τον ήχο τους. Α, και αν δεν είστε ιδιοκτήτης της self-released κασέτας τους, χάνετε. Αλλά τουλάχιστον πάρτε το 7'' Fake Friends/You're Gonna Hate Me (2012, Fractal Press)...
Τον drummer των Disappears, θυμάται κανείς πως τον λένε;
DISAPPEARS w/ A Victim Of Society
@
AN Club (Σολωμού 13-15, Εξάρχεια)
 
Τρίτη 10 Ιουλίου 2012
Πόρτες: 21:00
Είσοδος:18 €


Δευτέρα, 18 Ιουνίου 2012

White Lung – 'Sorry' (2012)


Οι White Lung είναι μια γυναικεία μπάντα κατά τα 3/4 (Mish Way φωνή, Anne- Marie Vassilou ντραμς, Grady Mackintosh μπάσοαν εξαιρέσουμε τον killer κιθαρίστα Kenneth McCorkell. Έρχονται από τον Καναδά και συγκεκριμένα από το Βανκούβερ.
Ο δεύτερος δίσκος τους  "Sorry" δεν είναι απλά ο επόμενος του ντεμπούτου "Its the Evil" του 2010 αλλά η συνέχεια αυτού. Βελτιωμένοι στην παραγωγή, και κατά κάποιο τρόπο με ακόμα περισσότερη ενέργεια, περνάνε μέσα από τα δέκα κομμάτια σε λιγότερο από 20 λεπτά με ένταση που φτάνει σχεδόν στην κατάρρευση. Πρέπει να πω πως τα φωνητικά είναι πολύ πιο προσεγμένα αυτήν την φορά, τουλάχιστον ένα επίπεδο πάνω, κρατώντας τέλεια την ισορροπία μεταξύ πιο δυναμικών και πιο μελωδικών στιγμών.
Η επιβλητική η φωνή της Mish Way και το φοβερό παίξιμο του κιθαρίστα Kenneth McCorkell συγχωνεύονται σε μια πανδαισία riotgrrrl/post-punk υβρίδιου, με την συμπαράσταση της μπασίστριας Grady Mackintosh  και της ντράμερ AnneMarie Vassilou.
Το “Take the Mirror,” με riff  αλά speed metal, το “Thick Lip” με το συγκεκριμένο τραγούδι να χαρακτηρίζει μάλλον την πιο noise rock πλευρά του δίσκου, και το skatepunk-like κομμάτι “Bad Way” ξεχωρίζουν.
 Aπό το αρχικό riff του δίσκου τα πάντα φωνάζουν punk rock, τo τέλειο punk προιόν. Είπαμε, είναι το νέο άλμπουμ των  White Lung, είναι καλύτερο απ’ ότι έχουν κυκλοφορήσει μέχρι σήμερα, βγαίνει στην Deranged που έχει μαζέψει όλα τα πουλέν και νικά τον ανταγωνισμό.

Tracklist:

01 – Take The Mirror
02 – St. Dad
03 – Thick Lip
04 – Bag
05 – Bunny
06 – I Rot
07 – Glue
08 – Those Girls
09 – The Bad Way
10 – Deadbeat

links:



Κυριακή, 17 Ιουνίου 2012

Track of the week: Hallelujah The Hills - "Get Me In A Room"


To  "Get Me In A Room" είναι από το καινούριο άλμπουμ των  Hallelujah The Hills που κυκλοφορεί με τον επίκαιρο στις μέρες μας τίτλο "No One Knows What Happens Next". Είναι το τρίτο album της μπάντας και έχει στο ενεργητικό της ένα ep και δώδεκα singles. To video-clip κυκλοφόρησε πρόσφατα και είναι πολύ καλό.

Το Tracklist του άλμπουμ είναι:

01 – Get Me In A Room
02 – Nightingale Lightning
03 – Care To Collapse
04 – Hungry Ghost Extraordinaire
05 – No One Knows What Happens Next
06 – Dead People’s Music
07 – People Breathe Into Other Peop
08 – The Game Changes Me
09 – Hello, My Destroyer
10 – Call Off Your Horses

links:




Παρασκευή, 15 Ιουνίου 2012

The High Water Marks - 'Pretending To Be Loud' (2012)


Οι The High Water Marks είναι μία indie rock μπάντα που σχετίζεται με την Elephant 6 collective και έχει δύο συν- ιδρυτικά μέλη, τη Hilarie Sidney (παλιό μέλος των The Apples in Stereo) και τον Per Ole Bratset (παλιό μέλος των Palermo), που μοιράζονται και τη σύνθεση. Η πρώτη συνάντηση τους έγινε στο Όσλο και άρχισαν να ανταλλάσσουν μουσικές ιδέες μέσω mail πριν συναντηθούν στις ΗΠΑ και ηχογραφήσουν το ντεμπούτο άλμπουμ τους "Songs About the Ocean" παίζοντας μόνοι τους όλα τα όργανα. Αργότερα παντρεύτηκαν και πρόσθεσαν τους Jim Lindsay και Mike Snowden στα drums και μπάσο αντίστοιχα. Με αυτή τη σύνθεση, κυκλοφόρησαν το Σεπτέμβριο του 2007 το δεύτερο άλμπουμ τους "Polar".

Στo τρίτο τους άλμπουμ "Pretending To Be Loud", οι The High Water Marks ξεκινάνε όπως και στα δύο πρώτα - με θανατηφόρα riffs, εύθυμες μελωδίες, φρενήρη drums και καλαίσθητα φωνητικά κυρίως από τη Ηilarie Sidney. Το άλμπουμ ανοίγει με ένα indie- pop ύμνο όπως είναι το "This River Never Ends", το "It's Gonna Be A Good Year" που ακολουθεί είναι τόσο επικό όσο και σαγηνευτικό ενώ το ομώνυμο track το πιο ατμοσφαιρικό του άλμπουμ. Το "Pepin Le Bref" είναι κάτι ανάμεσα σε Stereolab και Sonic Youth, το "Satellite" καταιγιστικό ενώ στο "Too much birthday" οι τόνοι πέφτουν και θυμίζουν Pavement στα ήρεμα τους. Ξεχωριστές ακόμη στιγμές το πανέμορφο "Impossible" και το "Almost April" που κλείνει τέλεια το άλμπουμ.

Σίγουρα στο άλμπουμ αυτό δεν μπορείς να πεις ότι οι The High Water Marks έχουν ανακαλύψει τον....τροχό αλλά έχουν φτιάξει ένα υπέροχο, χαρούμενο και αξιομνημόνευτο άλμπουμ. Έχουν αποδείξει στην οκτάχρονη ως τώρα πορεία τους ότι όταν κάνουνε ένα LP, βάζουνε σε αυτό ό,τι καλύτερο έχουν κυκλοφορήσει από a-sides το προηγούμενο διάστημα. 
Το άλμπουμ είναι ακόμη διαθέσιμο για free downloading στο link:


Tracklist:

01 – This River Never Ends
02 – It’s Gonna be a Good Year
03 – Pepin le Bref
04 – Pretending to be Loud
05 – Satellite
06 – Too Much Birthday
07 – Can You
08 – Impossible
09 – Spring is on your heels
10 – Accidentally on Purpose
11 – Odd Sounds
12 – Almost April




Τετάρτη, 13 Ιουνίου 2012

The Kabeedies – 'Soap' (2012)



Οι The Kabeedies είναι μία τετραμελής indie- afrobeat μπάντα από το Norwich/ Woodbridge της Μεγάλης Βρετανίας και αποτελείται από τους Evan Jones - φωνητικά/κιθάρες, Francis "Fab" Bell- drums, Katie Allard - φωνητικά και Roary Hill- φωνητικά/μπάσο. Περιγράφουν γλαφυρά τους εαυτούς τους σαν μία συμμορία από κάποια αγόρια με ένα κορίτσι που παίζουν shit pop. 

Το άλμπουμ τους ‘Soap’ κυκλοφόρησε από τη Fierce Panda στη Μεγάλη Βρετανία στις 23 Ιανουαρίου αν και προηγήθηκε η κυκλοφορία του single “Eyes” σε iTunes. Το άλμπουμ θα το χαρακτήριζες τουλάχιστον έξυπνο και πιασάρικο. Αυτή την φορά, οι The Kabeedies σπατάλησαν πολύ περισσότερο χρόνο να πειραματιστούν με τον ήχο τους. Διατηρούν τις απλές συγχορδίες του πρώτου τους άλμπουμ 'Rumpus', αλλά ο ήχος 
ακούγεται πιο έντονος και πιο ώριμος.

Το άλμπουμ ανοίγει με το 'Hang Ups Of The West', ένα χαριτωμένο ποπ τραγούδι με τους Rory and Katy να εναλλάσσονται στα φωνητικά με απόλυτη ισορροπία. Το ‘Elizabeth’ είναι μάλλον το κορυφαίο track του άλμπουμ ενώ το ‘Santiago’ κέρδισε το βραβείο rebel playlist στον BBC6 πέρσι με χαρακτηριστικά latin beats και πνευστά- ένα από τα πιο δυναμικά tracks μαζί με το ‘Come out of The Blue’ που αν και ακούγεται 
ανάλαφρο είναι γεμάτο μουσικά με πλούσιες αρμονίες και κρουστά. Το βασικό single ‘Eyes’ συνεχίζει πάνω στις ίδιες μουσικές φόρμες και το ‘Underfloor Lover’ το αγαπάς όλο και περισσότερο όσο το ακούς. Το τελευταίο ‘LT’ με το lo-fi ήχο του είναι το ιδανικό κλείσιμο για ένα άλμπουμ και μία μπάντα που συνεχίζει να μας εκπλήσσει ευχάριστα με την ουσιαστική και αξιόπιστη παρουσία της.

Το "Soap" σίγουρα σηματοδοτεί μία αλλαγή στη μουσική πορεία των The Kabeedies, αλλά δεν μπορείς να πεις ότι είναι τόσο πρωτοποριακό. Παρόλα αυτά, είναι ένα άλμπουμ που μπορεί να σε συντροφεύσει για το καλοκαίρι και να σε κάνει- αν όχι να χορέψεις- να χτυπήσεις ρυθμικά τα πόδια σου ακούγοντας το.

Tracklist:

01 – Hang-Ups Of The West
02 – Elizabeth
03 – The Boy With The Bad Mouth
04 – Bones
05 – Drowning Doll
06 – Santiago
07 – Come Out Of The Blue
08 – Eyes
09 – Underfloor Lover
10 – LT

http://www.myspace.com/thekabeedies
https://www.facebook.com/thekabeedies